kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 31-03-2008 voor het laatst bewerkt.

Carl Hofer




Man in Ruine, 1937

Duitse schilder en lithograaf, geboren 11 Oktober 1878 in Karlsruhe - overleden 3 April 1955 in West Berlijn.

Door de combinatie van een expressionistische subjectivisme en een strikt klassieke objectiviteit is het werk van Hofer verwant aan de Neue Sachlichkeit. De idealiserende figuratieve schilderkunst van Hans von Marées en de constructieve logica van Cézanne waren doorslaggevend voor zijn kunst. De figuren van Hofer staan melancholisch en vreugdeloos; eenzaam en alleen in een zichzelf gekeerde wereld. Zijn landschappen zijn even eenzaam als zijn figuren.

Carl Hofer is een figuur van Internationale bekendheid, die door zijn professoraat te Berlijn veel invloed heeft uitgeoefend; hij wordt wel gerekend tot de groep der „Brücke" kunstenaars, maar stond toch enigszins apart van dezen en was nooit lid van de reeds in 1903 te Dresden door Kirchner, Heckel en Schmidt-Rottluff gestichte vereniging. Vroege uitingen van zijn hand doen invloed van Puvis onderkennen, later hebben Cézanne, Derain en Picasso (de Picasso der z.g. époque bleue) hem bovenal geboeid. Tot op vandaag (1938 redactie) kan men met goeden wil trekken van al de genoemden en nog anderen in zijn werk terugvinden, want Hofer is in zekeren zin een eclecticus. - (Biografie
Vier weken na zijn geboorte in 1878 te Karlsruhe overlijdt zijn vader aan een longziekte. Daar zijn moeder de kost moet verdienen wordt hij grootgebracht door zijn grootouders. Van 1884-1892 verblijft hij in een weeshuis.

Na vier jaar vanaf 1892 als leerling in de hofuitgeverij gewerkt te hebben werd Karl in 1897 aangenomen aan de academie van Baden. In 1896 leert Hofer de drie jaar jongere Leopold Ziegler kennen.

In 1898 studeert hij aan de kunstacademie van Karlsruhe onder Robert Poetzelbergers. In 1899 is hij daar de leerling van Hans Thomas.

Rond de eeuwwisseling woonde Karl Hofer in Parijs, waar hij de nieuwe kunststromingen van het symbolisme en de Art Nouveau bestudeerde.

In 1901 keerde hij terug naar Karlsruhe waar hij tot 1902 onder Hans Thoma studeerde.

Dankzij opdrachten en financiële steun van de koopman en kunstverzamelaar Theodor Reinhart kon Karl studeren onder Leopold von Kalckreuth aan de academie in Stuttgart. Hij raakt bevriend met de schilder Hermann Haller.

1903 huwt Mathilde (gen. Thilde) Scheinberger in Wenen.

Van 1903 tot 1908 werkte Karl Hofer in Italië met steun van Theodor Reinhart. In Italië maakte Hofer kennis met het werk van Arnold Böcklin, Hans Thoma en vooral Hans von Marées.

1904 Geboorte van zijn zoon Karl (gen. Carlino). In Bern leert hij Paul Klee kennen.
1905 Geboorte van zijn zoon Titus, die drie maanden later sterft.

1906 tentoonstelling in Weimar.

Karl Hofer reisde in 1908 van Italië voor de derde maal naar Parijs, waar hij tot 1913 regelmatig zou werken. In Frankrijk was Paul Cézanne zijn voornaamste inspiratiebron.

Sluit zich aan bij Vereins Neue Künstlervereinigung München.

1909 tentoonstelling in Berlijn in de Galerie Fritz Gurlitt.
Karl Hofer vestigde zich in Berlijn, waar hij zich aansloot bij de net opgerichte kunstenaarsbeweging rond Max Liebermann, Max Slevogt en Paul Cassirer.
Hofer brak door nadat Julius Meier-Graefe hem genoemd had in zijn essays over nieuwe Duitse kunst en kunstenaars.

In 1910 maakt hij zijn eerste Indiëreis. Hij raakt hier diep onder de indruk van de gratie, tegelijk vriendelijk en onhandig, van de jonge Indische vrouwen.

1911 Hofer raakt bevriend met de Beeldhouwer Wilhelm Lehmbruck. Tweede Indiëreis.

1914 Militaire dienst. Brengt de zomer door in Bretagne, Frankrijk. Werd daar in de oorlog ‘14-’18 geïnterneerd. Pas in 1917 werd hij in Zürich vrijgelaten na een gevangenenruil.

Na de Eerste Wereldoorlog vestigde Karl Hofer zich weer in Berlijn.

In 1919 werd hij als docent aangesteld aan de Vereinigten Staatsschulen für Freie und Angewandte Kunst in Berlijn. Een jaar later werkt hij hier als hoogleraar.

In de jaren twintig groeide hij met zijn expressieve werk uit tot een van de belangrijkste Duitse kunstenaars van zijn tijd.

In 1923 is hij lid van de Preusissche Akademie der Künste.

Zijn werk kon geen genade vinden in de ogen van de nationaal socialisten. In 1936 werd zijn werk entartet verklaard. In 1934 werd hij door verschillende verenigingen buitengesloten en verloor hij zijn aanstelling aan de academie.

1938 Eerste prijs Carnegie Institute of Arts
Andrew Carnegie, die ruim veertig jaren geleden het initiatief tot deze tentoonstellingen nam, beoogde vóór alles de gedachte aan vrede en „good-will" te propageeren door bevordering van het cultureele contact tusschen de volken. Op den openingsavond der expositie, door circa vijf duizend menschen bijgewoond, wordt ieder jaar in de Music Hall van het Instituut zijn streven herdacht, vervolgens maakt men de bekroningen bekend en tenslotte bezichtigen de gasten in de galerijen de aanwezige werken.
Dit jaar is de tentoonstelling iets kleiner dan die van voorafgaande jaren; niettemin omvat zij 365 schilderstukken, waaronder 263 uit Europa. Onder de elf vertegenwoordigde landen ontbreken Spanje, Tsjechoslowakije en Duitschland niet. Vele Spaansche doeken komen regelrecht uit door den oorlog geteisterde gebieden, en de thans over half Europa verspreide Duitsche kunstenaars weten hun werken in een der zalen bijeen gehangen.
Aan Hofer heeft men ditmaal den eersten prijs en het daaraan verbonden bedrag van duizend dollar toegekend. Het ontroert onwillekeurig te lezen, dat 'n schildersjury bestaande uit een Franschman (Othon Friesz), een Engelschman (Sydney Lee) en twee Amerikanen (John Carroll en Charles Hopkinson), een Duitschen collega op deze wijze hebben onderscheiden. De omstandigheid mag incidenteel zijn, zij klinkt met dat al als een stem uit een andere wereld; minder verdeeld, haatdragend en verontrust dan de onze! Nog overtuigender misschien was dit internationale gebaar geweest, indien een der thans im Dritten Reich getelden den prijs had behaald; maar aangezien de nationaalsocialistische gezagsmannen het meerendeel van hun goede kunstenaars reeds te München in een dubbelen zin „gehangen" hadden en sedert dien slechts zijn voortgegaan op den weg der fanatische bekrompenheid, moest uitteraard wel een van de „Ontaarden" voor bekroning in aanmerking komen.
Merkwaardigerwijze zijn alle overige prijzen dit jaar aan (vijf) Franschen en (twee) Amerikanen gegaan. De bekende Maurice de Vlaminck kreeg den tweeden prijs voor een zijner virtuoze winterlandschappen, de betrekkelijke jonge Amerikaan Arnold Blanch den derden voor 'n figuurcompositie, welke „People" tot titel heeft. Naar een foto te oordeelen bezit het werk van den laatstgenoemde, die niet vertegenwoordigd
was op de recente tentoonstelling van Amerikaansche kunst te Parijs, hoedanigheden van onmiskenbare beteekenis; ook vindt men er opnieuw een bevestiging in, dat veel hedendaagsche kunst in de Vereenigde Staten sociaal georiënteerd is. Melden wij nog in dit overzichtje, dat de resteerende prijswinnaars Marquet, Utrillo, Rockwell Kent, Edmond Ceria en Roger Chapelain-Midy zijn.
- (atelier en een groot deel van zijn werk verloren. Na de oorlog probeerde Hofer wanhopig zijn oeuvre te reconstrueren.

Na de Tweede Wereldoorlog werd hij directeur aan de Berlijnse Academie.

1948 Eredoctoraat aan de Humboldt-Universität, berlijn, en erelid van de Academie van Schone Kunsten in Karlsruhe.

In 1950 werh hij eerste voorzitter van de Deutscher Künstlerbond.

Karl Hofer overleed in 1955 in Berlijn tijdens een van de verbitterde debatten over het belang van de abstracte dan wel figuratieve kunst van na de oorlog.

Websites: www.elseviermaandschrift.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 4618.

Tweets by kunstbus