kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Chuck Close

geboren: 1940 Monroe Washington, Amerikaans exponent van het hyperrealisme.

Chuck Close behoort eerst tot het late abstract-expressionisme, maar stapt algauw over naar het fotorealisme ( hyperrealisme). Hij is eén van de voornaamste hyperrealisten, vooral van sterk vergrote portretten waarbij alle details (rimpels, poriën) haarfijn zijn weergegeven.

chuck close studeert aan de University of Washington van 1958 tot 1962, hierna van 1962 tot 1964 aan de yale University van New HAven en in 1964.65 aan de Kunstacademie van Wenen.

In 1967 doceert hij aan de School of Visual Arts, New york en de New york University.

Vanaf 1970 vervaardigt chuck close schilderijen in zwart-wit en kleur om aldus commerciele druktechnieken te imiteren.

In 1972 neemt close deel aan de documenta 5 en 6 in Kassel.

Vanaf 1979 schildert chuck close uitvergrote polaroidfoto's over en manipuleert ze. Later gebruikt hij collages van Papier Mache om filmbeelden te vervaardigen.

In 1980 heeft hij een overzichtstentoonstelling in Minneapolis.

Zijn werk omvat voornamelijk grote portretten van 2 bij 3 meter met hoofden in een streng enface, die hij tot stand brengt via nauwkeurige, tot in details doorgetekende fotoprojecties. Close projecteert dan deze foto op muurgrote doeken en verft ze heel precies in aan de hand van de airbrushtechniek. Het resultaat is een onpersoonlijk, monumentaal frontaal gezicht van hemzelf of vrienden.

Portretten vormen niet het eigenlijke onderwerp van Chuck Close; dat is de fotografie zelf of liever onderdelen van het fotografisch procédé, zoals brandpunt en kleurontleding. Hij geeft zijn reusachtige koppen weliswaar een eigen karakter en individualiteit, maar bij nadere beschouwing blijken die uit stereotype, kunstmatige elementen te bestaan. "Ik wil te weten komen wat de camera ziet en zich herinnert", zegt hij.

Zijn bedoeling is het gezicht te schilderen zoals het gezien wordt door het fotografisch oog: scherp in het middelpunt (meestal de ogen), onduidelijker naar de kanten toe. Door de grootte van de portretten zijn alle details zoals poriën en huidplooien meedogenloos te zien. Vanaf de jaren zeventig maakt hij het raster van de foto zichtbaar. Sinds 1980 werkt hij weer met verf en kwast waarbij de gerasterde foto uitgangspunt blijft. Hij gebruikt met stempelinkt gemaakte vingerafdrukken of verschillend getinte grijze propjes papier om een portret zo nauwkeurig mogelijk weer te geven.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 6043.

Tweets by kunstbus