kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Cora Roorda van Eijsinga

Nederlandse kunstenaar

Cora Roorda van Eijsinga werd in 1967 geboren.

Zij studeerde van 1993 tot 1996 aan de Willem de Kooning academie de richting interieurarchitectuur waarna zij overstapte naar de richting autonoom en de opleiding in 1998 afrondde.
In 2003 studeerde zij af aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam.

Cora Roorda van Eijsinga (1967) maakt in haar werk gebruik van diverse middelen: fotografie, film, video, sculptuur, installatie, archivalia, performances en gevonden voorwerpen. Daarbij refereert ze aan algemene thema's die veelvuldig op televisie, tijdschriften en in kranten terugkomen zoals bijvoorbeeld roem en schoonheid.

‘Ik ben steeds op zoek naar registraties van ervaringen die het strikte privé-domein overstijgen zonder domweg gemeengoed te worden. Zulke ervaringen vind ik in de herinnering, in de huiselijkheid, in dagelijkse rituelen maar ook in de media: televisie, tijdschriften, films. Gerefereerd wordt o.a. aan noties als ‘de vrouw als het verleidelijke kwaad’, perceptie als realiteit, projectie van identiteit, het individu tegenover de groep en de grijze zone tussen succes en mislukking waarbij dromen en verlangens omslaan in nachtmerries en het onbenoembare kwaad steeds op de loer ligt.’

Roorda van Eijsinga isoleert dit soort onderwerpen en gebruikt ze als onderwerp in haar installaties. Ze associeert erop door waardoor ze van betekenis veranderen, er betekenissen worden toegevoegd of de eigen duiding wordt aangescherpt. Steeds staat de vraag centraal wat echt is en wat niet. Fictie en realiteit wisselen elkaar af en zijn soms niet meer van elkaar te onderscheiden. Doordat Roorda van Eijsinga regelmatig werkt met environment kunstwerken, waar de beschouwer als het ware in het kunstwerk staat, wordt dit effect versterkt.

kunstenaar Cora Roorda van Eijsinga (1967) realiseert in de ruimtes van W139 een nieuwe totaalinstallatie waarin de actrice Karin Black en de ‘grijze zone’ tussen succes en mislukking centraal staan.
Aan de hand van een Performance met zangeres Marieke Grootveld, sculpturale elementen en videocompilaties onderzoekt Eijsinga een Scala aan Thema 's. Ze refereert onder andere aan stereotiepe noties als 'de vrouw als het verleidelijke kwaad' en algemeen menselijke Thema 's als 'status anxiety', het zoeken naar aandacht en bevestiging. Eijsinga verwijst in deze Installatie, waarin ze gebruik maakt van fragmenten uit o.a. de films Nashville (1975) van Robert Altman en Circus of Horrors (1960) van Sidney Hayers - naar het ontbreken van de 'maakbaarheid' in het persoonlijke leven. Ze lijkt te suggereren dat dromen en verlangens vaak onverwacht omslaan in nachtmerries en angstvisioenen en dat het onbenoembare gevaar steeds op de loer ligt.
Hoewel dit werk kan gelezen worden als een neofeministisch statement over de Positie en representatie van de vrouw distantieert Eijsinga zich van dit soort directe uitspraken. Ze prefereert de grijze zone, de ambiguïteit. Of zoals de Kunstenaar het zelf formuleert: 'Mijn werk geeft geen eenduidige betekenis prijs maar volhardt in een zekere mate van suspense. Ik streef naar bedrieglijke helderheid.'

Cora Roorda van Eijsinga het publiek voorlegt in de tentoonstelling ‘Ik begon aan mijn theorie te twijfelen…..’.
Zesendertig jaar geleden werd het meisje Genie gevonden. Ze was compleet verwaarloosd, incontinent en mismaakt. Genie groeide op in een isolement. Naakt leefde zij in een kamertje, vastgebonden aan de spijlen van haar bed. Grommend en blaffend stond haar vader soms voor haar kamerdeur, dat was haar enige contact met hem. Een afschuwelijke kindertijd. Nadat zij gevonden werd zette het drama zich op een andere manier voort. Genie werd speelbal van de wetenschap. Zij werd als bijzonder fenomeen uitgebreid onderzocht. De uitkomsten van het onderzoek dienden als voeding voor het historische nature-nurture debat (natuur vs opvoeding). Onderwerp van dit debat is de vraag wat de rol van genetica of juist omgeving is op de ontwikkeling van de mens.
Het verhaal van Genie is uitgangspunt voor het onderzoek en de tentoonstelling van Roorda van Eijsinga. Via registraties van andere onderzoeken (found footage) en diverse filmfragmenten krijgt dit verhaal echter een verrassende wending. Fictie en werkelijkheid, perceptie en dramatisering lopen door elkaar. Roorda van Eijsinga trekt de bezoeker in het verhaal, legt een vraagstuk voor, prikkelt, daagt uit en verwart. Tekst, film en muziek maken de tentoonstelling tot een totaalervaring die je niet zonder denkrimpel verlaat.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 461.