kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Daniel-Henry Kahnweiler

Daniel Henry Kahnweiler

Geboren Mannheim 25 juni 1884, gestorven Parijs 11 januari 1979
Franse Kunsthandelaar en kunstpromotor van Duitse afkomst

Daniel Henry Kahnweiler was de zoon van een Duitse beurshandelaar. In 1902 werd Kahnweiler door zijn familie naar Frankrijk gestuurd om aan de Beurs in Parijs te gaan werken. Terwijl hij in Parijs woonde, bezocht hij de verschillende musea en galeries en zijn passie voor de kunst leidde ertoe dat hij zijn carrière in de financiële wereld opgaf.

In 1904 trouwde Kahnweiler met Léontine Alexandrine Godon (Lucie), die al in 1902 een dochter van een ander had genaamd Louise.

Henry Kahnweiler werd kunsthandelaar met behulp van een lening van zijn oom en in 1907 opende hij zijn eigen galerie, Galerie Kahnweiler in Parijs.

In plaats van het organiseren van exposities van belangrijke kunstenaars uit het verleden en heden, werd Kahnweiler een voorvechter van nieuw opkomende artiesten als André Derain, Alberto Giacometti, Maurice de Vlaminck en anderen, die van over de hele wereld gekomen waren om in die tijd in Montparnasse te werken.

Kahnweiler was de eerste die een expositie van Braque organiseerde. Al snel breidde hij zijn tentoonstellingen uit door verschillende kunstenaars, schrijvers en dichters bij elkaar te brengen om hun werk als een gezamenlijk project te presenteren in meer dan 40 boeken. Hij pubiceerde Max Jacob, Guillaume Apollinaire, André Masson en anderen.

Pablo Picasso's portret van Daniel Henry Kahnweiler, 1910

Henry Kahnweiler was de eerste die het talent van Pablo Picasso onderkende en die een promotor werd van de nieuwe stroming, het kubisme van Braque, Juan Gris, Fernand Leger en Picasso.

In 1914 toen de W.O. I uitbrak was Kahnweiler in Beieren en vanwege zijn Duitse Staatsburgerschap kon hij niet terugkeren naar Parijs. Hij verbleef met zijn vrouw en stiefdochter een aantal maanden in Italië en vertrok vervolgens op uitnodiging van zijn vriend Hermann Rupf naar het neutrale Zwitserland, waar ze zich in Berne vestigden.

In 1915 schreef Kahnweiler zich in Berne in als kunsthandelaar en dankzij de financiële steun van zijn vriend kon hij de hele W.O. I daar blijven. Ondertussen werd in Parijs zijn Galerie geconfisceerd, samen met verscheidene schilderijen van de kunstenaars die hij representeerde. Onder deze werken, die vervolgens gevild werden zaten vele kubistische werken.

Vooral Picasso was woedend over de situatie en begon een zaak om zijn onbetaalde werken terug te krijgen. Toen hij ze terugkreeg, bleken vele beschadigd te zijn en Picasso vond dat Kahnweiler beter voor de werken had moeten zorgen. Hierdoor wilde Picasso niet meer met Kahnweiler werken. Pas in 1947 mocht Kahnweiler Picasso weer representeren.

Kahnweiler schreef boeken en artikelen over het kubisme. Terwijl Kahnweiler in Zwitserland woonde, schreef hij zijn bekendste boek over het kubisme getiteld Der Weg zum Kubismus. Voorts studeerde hij filosofie aan de universiteit van Berne.

In februari 1920 keerde Kahnweiler terug naar Parijs. In september 1920 opende Kahnweiler samen met zijn vriend André Simon, Galerie Simon. Hij nam een nieuwe groep kunstenaars onder contract, André Masson, Paul Klee en Arno Breker.

In 1937 werd Henry Kahnweiler Frans Staatsburger, maar vanwege zijn Joodse afkomst moest hij onderduiken tijdens de bezetting. De Galerie werd verkocht aan en geleid door zijn stiefdochter, Louise Leiris en de naam van de Galerie werd voortaan Louise Leiris. Na de bevrijding van Frankrijk werd Kahnweiler mede-directeur van de galerie, tot kort voor zijn dood.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 76.