kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 21-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Dominique Gonzalez-Foerster




Bill & Jane
Chloé Mons & Alain Bashung
extrait de l'album "La Ballade de Calamity Jane" de Chloé Mons, Alain Bashung et Rodolphe Burger (dernière bande music)
Clip réalisé par Dominique Gonzalez-Foerster

Franse kunstenaar, geboren in 1965 te Straatsburg (Strasbourg), woont en werkt in Parijs en Rio de Janeiro.

Al sinds het begin van de jaren negentig manifesteert zij zich met een zeer uiteenlopend oeuvre. Haar werk omvat filmprojecties, fotografie en ruimtelijke installaties. Ook gaat zij samenwerkingsverbanden aan met collega's als Pierre Huyghe (F), Liam Gillick (GB) en Rikrit Tiravanija (ARG). Zij ontwikkelde scenario's voor concerten van de Franse chansonnier Christophe, ontwierp displays voor de modeboetieks van Balenciaga in New York en Parijs en tekende een huis voor een verzamelaar in Tokio. Dominique Gonzalez-Foerster richtte winkels in voor modeontwerper Balenciaga in New York, Londen en Parijs, en tekende voor de herinrichting van het metrostation Bonne Nouvelle in Parijs.

Dominique Gonzalez-Foerster's werk gaat over de relaties die het geleefde leven linken aan zijn media, beelden, ruimten en objecten.
Dominique Gonzalez-Foerster werd begin jaren negentig opgemerkt door haar installaties van zogenaamde 'chambres', waarin zij een soms irreële sfeer van afwezigheid, verlorenheid of melancholie wist op te roepen. Publieke tentoonstellingsplekken werden door haar ingrepen getransformeerd tot mentale privé-ruimtes. En la Chambre Orange uit 1992 bijvoorbeeld bracht door kleur, muziek en soms een plant de toeschouwer in een bepaalde stemming. Deze sfeerruimten suggereren dat je ook in een privé-domein niet ontsnapt aan standaardervaringen.

In het werk van de Franse beeldend kunstenaar Dominique Gonzalez-Foerster speelt de symboliek van architectuur een belangrijke rol. Voor Documenta 11 in Kassel (2002) maakte ze Park, plan d'evasion. Een 'wereldpark' dat diverse elementen bevat, waaronder een zeven ton zware lavasteen uit Mexico, een telefooncel uit Rio (Brazilië), een rozenstruik uit Le Corbusiers tuin in Chandigarh (India) en een lantaarnpaal uit Grenoble. Uit haar vaak scenografisch werk spreekt dan ook een specifieke aandacht voor de architectonische 'condition humaine'.

De 'Prix Marcel Duchamp', die zij in 2003 kreeg, betekende een bevestiging van haar internationale erkenning.

Naast kunstinstallaties realiseert ze films. In februari 2004 had ze een retrospectieve tijdens het Filmfilmfestival Rotterdam.

'Alphavilles?'
In 2004 realiseerde Dominique Gonzalez-Foerster in deSingel de tentoonstelling 'Alphavilles'. Naar aanleiding van deze tentoonstelling zijn twee publicaties verschenen: 'Alphavilles' en 'Tropicalisation'. (Gonzales Foerster presenteert een aantal 'interventies' die speciaal voor de Singel zijn gemaakt. Zij leveren niet alleen een soms ironische commentaar op de 'kleurloze' modernistische architectuur - volgens haar ook van de singel - maar brengen door hun sfeer vooral een geografische onthechting teweeg die het verlangen naar tropische plekken moet stimuleren.
De tentoonstelling 'Alphavilles?' is gebaseerd op een assemblage van geografische en architectonische plekken en hun verhouding tot bepaalde karakteristieken van het gebouw van architect Léon Stynen. Zo worden in deSingel op evenveel plaatsen als het alfabet letters heeft, specifieke kenmerken uit steden - van Acapulco over Barcelona en Chandigarh tot Zürich - aan de architectuur van het gebouw gelinkt.
'Alphavilles?' is een direct vervolg op Gonzalez-Foersters bijdrage voor Documenta 11 in Kassel (2002).

Publicatie
‘Alphavilles?’ is ook de titel van een begeleidend kunstenaarsboek dat in samenwerking met de Kunsthalle Zürich voor deze gelegenheid uitgegeven wordt. Daarin zijn ruim tweehonderd impressies van wereldsteden opgenomen - een subjectief fotoalbum van reizen naar tachtig (sic) steden gaande van Acapulco tot Zürich en Brasilia tot Yokohama -, allemaal belangrijke plaatsen als contextueel gegeven voor dit project in deSingel.

2006 Sainte Bazeille
In haar ontwerp voor Sainte Bazeille monteert ze verschillende sferen aan elkaar door het gebruik van een silovorm, een container en een 'catwalk'. Sainte Bazeille is ontworpen i.s.m. Martial Galfione.
De naam zag ze ooit staan op een passerende vrachtwagen, en ze vond hem toepasselijk voor een gebouw dat makkelijk te transporteren moet zijn. De Sainte Bazeille bestaat uit twee elkaar doorsnijdende vormen: een liggende silovorm en een container. Voor de kunstenaar zijn het beide symbolen van arbeid, waarbij de silo naar de boer en de container naar de industrie verwijst.
In Leidsche Rijn verdwijnt langzamerhand het platteland dat plaats maakt voor nieuwbouw. Sainte Bazeille vat dat verhaal als het ware samen. Het ontwerp van Gonzalez-Foerster is uitgevoerd door Asnova Architects te Utrecht.
Er staan twee Sainte Bazeilles. De één wordt gebruikt als presentatieruimte voor het centrum natuur- en milieueducatie, de ander voor de presentaties over archeologie. En dat is niet zomaar. De pootjes van de parasites staan op een bijzondere archeologische locatie, bijna op de resten van een Romeins badhuis. Nergens is de Romeinse geschiedenis van Leidsche Rijn zo aan de oppervlakte. Een groot gedeelte van de Hoge Woerd is daarom aangewezen als Rijksmonument en bevat de resten van een Romeinse militaire nederzetting. Dit castellum is uniek in Nederland omdat de onderdelen (castellum, badhuis, wegen, grafvelden en vicus) nog min of meer vrij in het terrein liggen. (zie retrospectief van Dominique Gonzalez-Foerster en vertoont tegelijkertijd een overzichtstentoonstelling van de Zwitserse kunstenaars Peter Fischli (geboren in 1952) en David Weiss (1946).
Dominique Gonzalez-Foerster heeft een project ontworpen waar zij haar veelvormige, interdisciplinaire activiteiten kan ontplooien. Haar solotentoonstelling Expodrome is ontworpen als een installatie met zeven verschillende atmosferen die elk een parallel universum bevatten. De ruimtes “Le Solarium” en ”La Jetée” zijn ontworpen door de stylist Nicolas Ghesquière, die Gonzalez-Foerster goed kent: zij heeft in 2003 de modewinkel van Ghesquière in Parijs, Balenciaga, heringericht. De kunstenaar heeft ook de zanger Alain Bashung uitgenodigd voor de soundtrack van de ruimte “La fée électricité”, en de componist Christophe van Huffel heeft zich ontfermd over de ruimte “La promenade”. Dominique Gonzalez-Foerster presenteert ook een groot lanceerplatform, de “Cosmodrome”, een werk uit 2001, waarbij de kunstenaar met de Zweedse musicus Jay-Jay Johanson heeft samengewerkt. De laatste zaal, “Le Cinéma”, biedt een selectie van films van Gonzalez-Foerster vanaf 1996, waarvan enkelen zijn gemaakt in samenwerking met de kunstenaar Ange Leccia.

2007 Skulptur Projekte Münster 07
Na haar deelname aan de biënnale van Sao Paulo (Brazilië) in 2006, waar zij meerdere films tegelijk in voorpremière onthulde, begint Dominique Gonzalez-Foerster aan een nieuw groot project in Münster (Duitsland). Zij maakte op een grasveld een soort Madurodam van de 'oude' projecten die nog door de hele stad te zien zijn.

www.skulptur-projekte.de/kuenstler/gonzalez-foerster/

(zie ook www.kunstkanaal.net)

Websites: www.desingel.be


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 749.

Tweets by kunstbus