kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 21-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Don Eddy

Amerikaanse schilder, geboren 1944, Long Beach (California),

Don Eddy groeide op in Zuid-Californië. Als tiener leert hij de verfspuit gebruiken voor het versieren van auto's en surfplanken en werkte daarna jaren als fotograaf. Wanneer hij gaat schilderen gebruikt hij zijn beide eerder verworven vaardigheden. Eddy schilderde in een hyperrealistische stijl en voornamelijk van foto's van chromen auto-onderdelen, zoals bumpers, en van motorkappen en spatborden die de omgeving reflecteren.

1965-70 Studeert aan het Fullerton Junior College (CA), aan de Universityof Hawaii, Honoloeloe, en de University of California in Santa Barbara.
1968 Eerste solotentoonstelling in de Kranin Gallery, Honoloeloe.
Eddy Don doceert vanaf 1972 aan de University of New York.
1972 en 1977 Deelname aan Documenta 5 en 6, KAssel.

Vanaf de vroege jaren '70 vervaardigde hij zijn etalageschilderijen, waarin het thema van de consumptiemaatschapij met de stedelijke omgeving wordt verbonden.

Als voorbereiding maakte hij een serie foto's van de etalage. Eén van die foto's diende als basis. Wat hem boeide was de wijze waarop glas de dagelijkse werkelijkheid filtert (en vervormt). Alleen een smalle strook aan de linkerkant biedt een onbelemmerd uitzicht. Al de rest - etalagemateriaal, toeschouwers, verkeer, gebouwen - worden gezien door twee of meer lagen glas, allemaal in een schuine hoek t.o.v. het beeldvlak. Het gecombineerde effect hiervan - verplaatsing, verwringing, weerspiegeling - is dat een vertrouwde scène in een verblindend rijke en nieuwe visuele ervaring wordt omgezet. Kleur is voor Eddy belangrijk.

Werken:
. Privé-parkeerplaats III, 1971, acrylverf op doek, 122x168, privé-verzameling

. Volkswagen, 1971, olieverf op linnen, 122x167, Wenen, Museum moderner Kunst
Fotorealisme is schilderkunst op basis van een foto, en dus een reproductie van een reproductie. Don Eddy ziet de Volkswagen niet meer als symbool van de consumptiemaatschappij. Zijn auto, die door de reflecties uiterst illusionistisch wordt, demonstreert alleen nog in hoeverre een foto zich, qua realiteitsniveau, onderscheidt van een nageschilderde foto, hét streven van de fotorealisten. Het schilderij lijkt echter meer dan de realiteit; het stelt te zware opgaven aan het waarnemingsvermogen van de mens, dat nooit zoveel exacte details tegelijk te verwerken krijgt. (Leinz 178)

. Nieuwe schoenen voor H., 1973-74, acryl op linnen, 112 x 122, Cleveland, Museum of Art, Sundry Purchase Fund
Een voorbeeld van fotorealisme: de foto zelf is de realiteit waarop het schilderij is gebaseerd. Het doek heeft geen visuele complexiteit die zelfs de scherpste waarnemer tart. Als voorbereiding maakte hij een serie foto's van de etalage van een schoenenzaak op de Union Square in Manhattan. Eén van die foto's diende als basis. Wat hem boeide was de wijze waarop glas de dagelijkse werkelijkheid filtert (en vervormt). Alleen een smalle strook aan de linkerkant biedt een onbelemmerd uitzicht. Al de rest - schoenen, toeschouwers, verkeer, gebouwen - worden gezien door twee of meer lagen glas, allemaal in een schuine hoek t.o.v. het beeldvlak. Het gecombineerde effect hiervan - verplaatsing, verwringing, weerspiegeling - is dat een vertrouwde scène in een verblindend rijke en nieuwe visuele ervaring wordt omgezet. Kleur is voor Eddy belangrijk. De H. van de titel is bedoeld als eerbewijs aan Henri Matisse en aan Hans Hofman (verbonden met het abstract expressionisme). (Janson 678-79)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 50.