kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 21-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Duane Hanson

Amerikaanse pop-art kunstenaar, geboren 17 januari 1925 Alexandria (Minnesota), gestorven 06 januari 1996 Boca Raton (Florida).

''Ik dupliceer het leven niet, ik geef de menselijke waarden weer. Mijn werk gaat over mensen die in stille vertwijfeling leven'' - (Duane Hanson)

Hanson is een van de bekendste kunstenaars uit de 20e eeuw en wordt vertegenwoordigd in o.a. Kemper Museum of Contemporary Art in Kansas City, Museum Ludwig in Keulen en Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam.

Het werk van Hanson wordt zowel tot het hyperrealisme als tot de Pop Art-stroming gerekend. Hanson verbeeldt vaak vereenzaamde Amerikaanse burgers en situeert deze in scèes uit het alledaagse leven, die de banaliteit en trivialiteit van de maatschappij benadrukken.
Oog in oog staan met Hansons beelden is een bevreemdende en beklemmende ervaring. De beelden zijn zó levensecht dat het soms moeilijk is de toeschouwers van de tentoongestelde figuren te onderscheiden. Met zijn beelden geeft Hanson daarmee niet alleen commentaar op de sociale middenklasse, maar ook op het publiek dat graag anderen bekijkt en bekritiseert.

hyperrealisme
Hanson is een vertegenwoordiger van het hyperrealisme, die zijn beeldhouwwerken zoveel mogelijk liet lijken op de werkelijkheid. Hanson reproduceerde het artificiële leven. Hij maakte levensechte, losstaande sculpturen die gebaseerd zijn op levende personages. Hij maakte tableaus van beelden van polyester en fiberglas en ook zelfstandige beelden van ditzelfde materiaal. Zijn thema's ontleende hij vaak aan politieke gebeurtenissen (oorlog, rassenonlusten), maar ook aan het dagelijks leven in Amerika: winkelende huisvrouwen, toeristen, bejaarden, enz., waarmee hij uitdrukking wilde geven aan de treurigheid van 'the American way of life'.

Net als Segal maakt hij van zijn modellen eerst gipsafgietsels. De holle vormen worden met polyester en fiberglas volgegoten, de aparte delen bijeengevoegd, met vleeskleurige verf en in diverse tinten minutieus beschilderd. In tegenstelling tot Segal, die zich ook baseert op de menselijke figuur, zijn Hansons sculpturen bekleed met alle accessoires en kleuren die gewone mensen dragen. Hierbij gebruikt hij echte rekwisieten en al gedragen kleding om de realiteit zoveel mogelijk te benaderen. Zijn beelden zijn zo goed gemaakt, dat je soms een ongemakkelijk gevoel krijgt, omdat je ze zo onbeschaamd staat aan te staren.

sociale context
Duane Hanson is in zijn hyperrealistische, levensgrote veristische sculpturen geen rimpel, spierbundel en lichaamshaar vergeten. Oog in oog staan met Hansons beelden is een bevreemdende en beklemmende ervaring. De tot in details geperfectioneerde figuren heffen even de grens op tussen illusie en werkelijkheid. Want wat is nu werkelijkheid en wat illusie? Zelf zei hij daarover: ,,Ik dupliceer het leven niet, ik geef de menselijke waarden weer. Mijn werk gaat over mensen die in stille vertwijfeling leven... ...Ik laat de radeloosheid zien, de vermoeidheid, het ouder worden, de frustratie. Deze mensen kunnen in de huidige concurrentiestrijd niet meekomen. Ze worden overlopen, zijn psychisch belast.''

politiek engagement
Duane Hanson behandelt op realistische wijze onderwerpen uit de harde werkelijkheid zoals rellen, oorlog en dronkemanstaferelen. Zijn levensgrote, natuurgetrouwe afgietsels van menselijke wezens confronteren de kijker op schokkende wijze met dat wat gewoonlijk als nieuws in de pers wordt meegedeeld. Uit de keuze van zijn motieven spreekt een sterk politiek engagement.

Amerikaanse consumptiemaatschappij
De sculpturen van Duane Hanson begeven zich op de grens van echte kunst en een kunstmatige wereld. De levensgrote figuren lijken op driedimensionale snapshots uit het Amerikaanse dagelijks leven: een arbeider, een vermoeide schoonmaakster, een puzzelend kind, toerist in Hawaï-blouse, op gympen en met camera om de nek, een zonnebaadster in bikini, een verveelde man op een grasmaaimachine, maar ook junkies en rockers worden door Duane Hanson op tentoonstellingen uit hun isolement gehaald. De levensgrote, hyperrealistische sculpturen van de Amerikaanse Pop Art kunstenaar Duane Hanson geven een bitterzoet commentaar op de Amerikaanse consumptiemaatschappij.

Oog in oog staan met Hansons beelden is een bevreemdende en beklemmende ervaring. Het zijn beelden die zo goed gemaakt zijn dat het soms moeilijk is de toeschouwers van tentoongestelden te onderscheiden. Met zijn beelden geeft Hanson daarmee niet alleen commentaar op de sociale middenklasse, maar ook op het publiek dat graag anderen bekijkt en bekritiseert.

Supermarket Lady
Een goed voorbeeld hiervan is het werk 'Supermarket Lady'. De winkelende vrouw werd door Duane Hanson vereeuwigd met een bijbehorend uitpuilend boodschappenwagentje. ook de toeristen en de werkster, zakenman, arbeider of rocker: Duane Hanson heeft als geen andere Amerikaanse realist de typologie van de lower- en middle class inkomensgroepen plastisch voor ons zichtbaar gemaakt, door en door individuen en tegelijk types, maar geen pop-clichés. De persoon van de kunstenaar J. meyer wordt verhuld en onthuld in zijn personificatie van krantenlezer, die juist daardoor niet onpersoonlijk overkomt en tegelijk toch zo anoniem als iedereen.

Hanson vs Segal en Kienholz
Tussen de gipswitte verinnerlijking en afstandelijkheid van de beelden van Segal in een alledaagse omgeving en de meer opzienbarende dan sociaal-kritische horror-tableaux van Kienholz, blijven Hansons figuren steken in de tegenstrijdige vervreemding van een schijnbaar onvervreemdbare identiteit. Je zou deze tegenvoeters van de werkelijkheid, die levendiger dan elke wasfiguur zijn, in het hele gewone van hun verschijning en hun houding toch niet in een wassenbeeldenmuseum kunnen aantreffen. Het zijn verdichtingen van een houding, syntheses van zeer verschillende en minimaal veranderde werkelijkheidsdeeltjes, concrete tekens van een levenshouding op een bepaald psychologisch moment, dat karakteristiek is voor de tijd. In de individuele houding is altijd de sociale context opgenomen.

De wat betreft onderwerp en gebaar bijna expressief opgestelde groeps- en situatiebeelden van Hanson - oorlog, rassenrellen, voetbalspelers of New York's straatproletariaat - ontwikkelden zich tot steeds statischer, strengere en net echte enkelingen. Deze mensen hebben nauwelijks rekwisieten nodig, een emmer sop of een sigaar volstaat. Maar ze hebben andere mensen nodig, om geheel zichzelf en precies als wij te zijn. Van hun identiteit en het tegelijkertijd kunstmatige verschil daarmee gaat een onrust uit, die blijft en niet slechts even verbijstert. Daar draagt de dikwijls in zichzelf gekeerde, passief-melancholieke houding van zijn figuren toe bij, die tegelijk als verschijningsvorm activeert en extrovert is.
Hij woont in New York. Opleiding aan de S. Cranbrook Academy of Art en de Universiteit van Washinton (Seattle). Een vertegenwoordiger van het hyperrealisme. Hij maakt tableaus van beelden van polyester en fiberglas en ook zelfstandige beelden van ditzelfde materiaal. Hij behandelt op realistische wijze onderwerpen uit de harde werkelijkheid zoals rellen, oorlog, dronkemanstaferelen. Zijn levensgrote, natuurgetrouwe afgietsels van menselijke wezens (vb. Kind met puzzle) confronteren de kijker op schokkende wijze met dat wat gewoonlijk als nieuws in de pers wordt meegedeeld. Uit de keuze van zijn motieven spreekt een sterk politiek engagement. (Summa; Encarta 2001)

Hij reproduceert het artificiële leven. Hij maakt levensechte, losstaande sculpturen die gebaseerd zijn op levende personages. In tegenstelling tot Segal, die zich ook baseert op de menselijke figuur, zijn Hansons sculpturen bekleed met alle accessoires en kleuren die gewone mensen dragen. (Elviera 64)

Met zijn nauwkeurige, veristische weergaven van normale Amerikanen als huisvrouwen, schoonmaaksters, arbeiders of drugsverslaafden behoort Hanson tot de voornaamste vertegenwoordigers van de hyperrealistische beeldhouwkunst. (Walther 733)

biografie
Hanson Studeert van 1943 tot 1951 aan kunstinstituten in Washington, Minnesota en Bloomfields Hills. Vanaf 1951 doceert hij aan verschillende scholen.

In 1953 vertrekt hij naar Europa en geeft les op Amerikaanse Militaire scholen in Munchen en Bremen.

In 1959 heeft hij contact met George Grygo, die met synthetische materialen experimenteert.

In 1961 keert Duane Hanson terug naar Amerika en vestigt zich in 1965 in Miami.

In 1967 begint Duane Hanson in polyesterhars en glasvezel realistische, levensgrote modellen van mensen te vervaardigen.

1972 Deelname aan de documenta 5 in Kassel en in 1974 ontvangt hij een DAAD-beurs voor Berlijn.

In 1979 heeft Hanson een leerstoel aan de University of Miami.

Gestorven in 1995, Davie, Florida.

Pop Art
Het werk van Duane Hanson is ontstaan tussen 1965 en 1996, maar zijn sculpturen zijn nog steeds erg actueel. Alleen details als sigarettenmerken en tijdschriftcovers verraden het moment van ontstaan. Hansons driedimensionale snapshots zijn beïnvloed door het werk van jasper johns, edward kienholz, robert rauschenberg en george segal, kunstenaars die de popart inluidden. Zij lieten als eersten in hun werk de banaliteit en trivialiteit van de maatschappij zien.

2002 Kunsthal Rotterdam
In het kader van haar tienjarige jubileum programmeert de Kunsthal deze hernieuwde, maar ook laatste kennismaking met Hansons werk in Europa. De sculpturen van fiberglas en polyester zijn te kwetsbaar om het reizen nog langer te doorstaan.

Werken:
Supermarketlady (Supermarktdame), 1969, beschilderde glasvezel, polyester en kleding, winkelwagentje met productverpakkingen, figuur ca 166x70x70, Aken, Ludwig Forum für Internationale Kunst
Dit documentaire realisme is beïnvloed door Kienholz en Segal. Hij begon halfweg de jaren ’60 met zijn maatschappijkritische haveloze figuren van outsiders, soldaten en danklozen in polyester, glasvezel en hars te modelleren. later richtte hij zich op de Amerikaanse middenklasse: witte boorden, toeristen en winkelende mensen. Hij beeldde ze verbluffend realistisch uit, zonder dat ze natuurlijk overkwamen. Zijn figuren zijn tegelijk individuen en stereotypen, gevangen in een autistische stilte. (20ste 512)

Toeristen (tourists), 1970, glasvezel en gepolychromeerd polyester, 163x165x119, Edinburgh, National Galleries of Scotland

Man on a Bench (1977)
2009 - Het Scheringa Museum voor Realisme heeft op TEFAF (The Fine Arts Fair) in Maastricht Man on a Bench van Duane Hanson ( 1925 – 1996, VS) aangekocht. Het beeld van deze beroemde kunstenaar past prachtig in de museumcollectie, die zich richt op vernieuwend realistische kunst uit de 20e en 21e eeuw. Man on a Bench uit 1977 toont een oudere man die, in zichzelf gekeerd, zit op een bank. Hanson gebruikte zijn eigen vader als model en vroeg hem een natuurlijke pose aan te nemen, terwijl mallen van het lichaam werden gemaakt. Net zoals andere beelden van deze kunstenaar, is de figuur vervaardigd van versterkt polyester en fiberglas, zorgvuldig beschilderd en gekleed in gebruikte kleding. De houding, de lichaamstaal en de echte rekwisieten dragen bij aan de treffende psychologische portrettering van dit personage.

Toerist II, 1988, Rotterdam, Kunsthal
Deze toeristen zijn net spoken uit lang vervlogen tijden. Met een tikkeltje ironie plaatst Hanson ze in een museum of een galerij. (Elviera 64)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 330.