kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 17-05-2011 voor het laatst bewerkt.

Emilio Vedova

Emilio Vedova, Image of Time (Barrier), 1951, (www.guggenheim.org)

Italiaanse schilder, geboren 9 augusstus 1919 in Venetië, gestorven 25 oktober 2006 in Venetië.

De autodidact Emilio Vedova schilderde analoog aan zijn krachtige postuur en leverde een belangrijke bijdrage aan het Italiaanse abstract-expressionisme.

Vedova beeldde de problematiek van de mens uit, die in Heidegger's woorden 'in het bestaan wordt geworpen zoals een teef haar jongen werpt'. Veel schilderijen van Vedova beelden gewelddadige politieke onlusten uit en protesteerden tegen het absurde en de wreedheid van de eigentijdse samenleving, tegen onrechtvaardigheid en onvrijheid.

Hoewel zijn werk aan het futurisme herinnert benadrukt hijzelf dat hij geen beweging uitbeeldt, maar dat deze ontstaat door gepassioneerde gebaren van zijn armen en lichaam. Mijn werk is rijk aan structuren. Het zijn de structuren van mijn bewustzijn.

Biografie
Emilio Vedova is de derde van zeven kinderen, geboren in een Venetiaanse handwerkersfamilie, zijn vader is huisschilder en decorateur. Op zijn elfde moet Emilio zijn eigen kostje verdienen. Eerst werkt hij in een fabriek, daarna in de studio's van een fotograaf en een restaurateur. Hoewel hij korte tijd avondlessen in kunst aan de Scuola dei Carmini in Venetië volgt, is hij vooral autodidact, bezig met het tekenen van figuren en gebouwen.

Van 1937-1940 woont hij in Rome en Florence.

In 1942 sluit Vedova zich aan bij de anti-Novecento beweging, de kunstenaarsgroep Corrente en heeft hij zijn eerste solotentoonstelling in Galleria Spiga, Milaan.

Vedova een anti-fascist is van 1944 tot 1945 actief in het verzet en in 1946 is hij een van de mede-ondertekenaars van het "Oltre Guernica" manifest in Milaan. In hetzelfde jaar is Vedova in Venetië een van de oprichters van de 'Nuova Secessione Italiana'.

In 1947 komt de expressionist Vedova samen met abstracte schilders als Renato Birolli, Giuseppe Santomaso en realisten als Renato Gusto samen in een een 'Nieuw Front van de Kunsten' 'Fronte Nuovo delle Arti'. Deze groep streeft naar het vinden van een synthese van al deze stromingen. In 1951 veroorzaakt de tentoonstelling 'astratta e concreta' een sensatie onder kunstcritici.

Na de oorlog teruggekeerd in Venetië wordt zijn werk steeds abstracter, sombere tonen gecombineerd met platte hoekige velden, gedeeltelijk beïnvloedt door het kubisme en het futurisme. Deze werken drukken op een sprekende manier de angst en kwellingen in die periode. De wereld op de punten van zijn tenen (1946) en De Worsteling (1949) wordt gevolgd in 1950 door Concentratie Kamp.

Vedova maakt in 1948 zijn debuut op de Biënnale van Venetië, de eerste van vele deelnames: in 1952 wordt een hele ruimte aan zijn werk gewijd, in 1960 wint hij de Grote Prijs van de Biënnale van Venetië en in 1997 wordt hem de de prestigieuze Gouden Leeuw award toegekend voor zijn levenswerk.

In 1951 heeft hij een solotentoonstelling in de Catharina Viviano Gallery, New York.

In de jaren vijftig wordt Vedova als voorman van de tachisten en de l'art informel beschouwd. In de vroege jaren vijftig maakt hij zijn geprezen cyclus van werken: Scontro di situazioni (Botsing van situaties), Ciclo della Protesta (Protest Cyclus), Cicli della Natura (Cycli van de natuur).

In 1954, op de tweede São Paolo Kunst Biënnale wint hij een prijs waardoor hij drie maanden in Brazilië door kan brengen. Hier wordt hij geconfronteerd met extreeme harde realiteit die zijn sporen bij hem na zal laten.

In 1957 ontvangt Vedova de Guggenheim-beurs.

In 1961 maakt hij het decorontwerp voor de opera Intolleranza'60 van Luigi Nono in Venetië en in 1984 werkt nogmaals met de componist aan Prometeo.

Vanaf 1961 werkt Vedova aan zijn Plurimi, in eerste instantie een Venetiaanse serie, gevolgd door werken gemaakt van 1963 tot 1964 in Berlijn, waaronder de zeven stukken die samen het Absurdes Berliner Tagebuch '64 vormen, gepresenteerd op de Documenta II te Kassel in 1964. Hij neemt ook deel aan Documenta I in 1955, Documenta II in 1959 en Documenta VII in 1982.
Vedova vervaardigd werken op ruw hout, hardboard en grote objecten welke op de Documenta van 1964 werden getoond. Alhoewel in het begin niet juichend ontvangen worden deze Plurimi tegenwoordig gezien als de eerste voorbeelden van een vernieuwende objectkunst.

Van 1965 tot 1967 werkt Vedova aan Spazio/Plurimo/Luce (Ruimte/Plurimo/Licht) voor de Montreal EXPO.
Hij doceert aan verschillende Amerikaanse universiteiten gevolgd door de zomeracademie in Salzburg en vanaf 1975 doceert hij aan de Accademia di Belli Arti in Venetië.

In 1984 heeft Vedova een overzichtstentoonstelling in het Museo Correr, Venetië. In 1986 een overzichtstentoonstelling in de Staatsgalerie Moderner Kunst, München en in 1993 een solotentoonstelling in het Museo d'Arte Moderna, Lugano.

Emilio Vedova is woensdagavond 25 oktober 2006 op 87-jarige leeftijd in zijn woonplaats Venetië gestorven.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 373.