kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Emily Kame Kngwarreye

Aboriginal kunstenaar,

schilderijen van Emily is altijd haar Aboriginal achtergrond waarin het schilderen een middel was om haar traditionele ritueel geladen kennis weer te geven en ook door te geven. In haar schilderijen komt dit tot uiting door het weergeven van verschillende symbolische lagen waarvan de exacte betekenis vaak verborgen is gebleven. Karakteristiek voor Emily's werk is haar veelzijdigheid en het rijke kleurenpalet dat in de doeken verwerkt is. Emily bekeek haar werk nooit van een afstandje, ze zat op of voor haar werk op de grond.

Tot haar dood leidde de Australische kunstenares Emily Kame Kngwarreye een nomadenbestaan in de woestijn. Op zeventigjarige leeftijd leerde zij schilderen op stof (batik). Ze was 76 toen ze overstapte op canvas. Als ingewijde waren de traditionele vrouwenrituelen haar inspiratiebron. Als autodidact kunstenares veroverde zij vanuit de woestijn een plaats in de internationale kunstwereld. Ze stierf op 86-jarige leeftijd in 1996. In die tien jaar heeft ze zo'n 3000 schilderijen gemaakt. Tijdens de Biënnale in Venetië in 1997 vertegenwoordigde Emily (postuum) Australië. Hiervoor won zij in Australië een van de belangrijkste kunstbeurzen terwijl zij zich hier niet eens voor had aangemeld. Op dit moment kosten de schilderijen van Emily Kame Kngwarreye meer dan een miljoen euro per stuk.

In haar beginperiode schildert Emily volgens de traditionele aboriginalstijl, maar al snel ontwikkelt ze een geheel eigen stijl. Met haar beroemd geworden idotsî, grote stippen met de kwast, schildert ze een persoonlijke weergave van haar eigen land. Een aboriginal levensverhaal dat gebaseerd is op een dertigduizend jaar oude overgedragen mythe. Als clan-oudste werd Emily gerespecteerd om haar rituele kennis, waardoor zij heilige, soms zelfs geheime, aboriginalsymbolen kon afbeelden. Het werk van Emily eruitziet als een modern, impressionistisch werk. Terwijl het afkomstig is van een vrouw die nooit een museum van binnen heeft gezien.

Elk schilderij is gemaakt onder gezang, het Verhaal van de Droomtijd. Als het lied uit was (en dat duurde vaak niet langer dan vijftien minuten), was ook het schilderij klaar. Na het afmaken van het doek zet ze de kwast in de pot met de uitspraak 'finished', om er daarna niet meer naar om te kijken. Tijdens het schilderen worden de liederen gezongen die direct refereren aan de scheppingsverhalen van het stuk land dat geschilderd wordt. Zo zong Emily over de wortels van de Big Yam, en schilderde zij deze ook veelvuldig in haar werk. Met dit zingen en schilderen wordt het land in feite herschapen, en hierdoor verzorgd, een plicht van de Aborigines ten opzichte van wat hen het meest heilig is, het eigen land. Resultaat hiervan is dat de schilderijen in de begintijd door missionarissen en antropologen verzameld en geëxporteerd werden naar het Westen. Een groot deel van haar werken zijn opgenomen in de Westerse moderne kunstwereld zonder dat deze werken maar iets van de authentieke kracht en verbeeldingsvorm hebben verloren.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 59.