kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 13-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Eugène Boudin

Geboren Honfleur 12 juli 1824, gestorven Deauville 8 augustus 1898
Franse aquarellist, etser, pastellist, schilder, tekenaar van genrekunst, landschappen, marines en stillevens,

Invloed van Corot, Daubigny en later van Jongkind, met wie hij veel samenwerkte. Samen met Jongkind is Boudin een voorloper van het impressionisme. Eugène Boudin heeft een voorkeur voor badplaatsen in het noorden van Frankrijk. Hij schildert vooral zee- en strandgezichten ofwel licht en transparant, ofwel dikker in de verf, ofwel met belangrijke hemelpartijen. In zijn latere jaren maakt hij ook andere onderwerpen. Door overproductie daalde echter de kwaliteit.

1874

Boudin leerde Baudelaire kennen tijdens een vakantie te Honfleur.

Kenmerken: geen diep aanvoelen van de natuur. Zijn palet zoekt wel de bijzonderheden van de zeekusttonelen in al hun eigenaardigheden (lichtverschil hemel en zee, spel van zeilboten op het water, schittering van de menigte op het strand met blond zand). Gamma van zeer fijne grijze kleuren met blije witte en frisblauwe tonen.

Eugène Boudin was in staat, om heel precies de vluchtige nuances van lucht en wolken weer te geven. Zijn toeschouwers stonden vaak versteld van de snelheid waarmee hij werkte. De dichter Baudelaire heeft eens gezegd: "Je kan uit Boudin's schilderijen altijd het seizoen, de dag, de tijd en de windrichting afleiden". Boudin had eigenlijk de formule van het impressionisme al kant en klaar; alles wat ter plaatse wordt geschilderd heeft de kracht, de levendigheid en de overtuiging, die men later in het atelier nooit meer op kan roepen.

Naamsvarianten: Louis-Eugène Boudin, Eugène Louis Boudin,

Nederland 1875 - 1884, Dordrecht, Rotterdam en Scheveningen (Den Haag),

Man op het balkon, 1880

Eugène Boudin was de zoon van een zeeman uit Honfleur. Hij bracht bijna zijn hele leven aan de kust door en legde zich toe op het schilderen van landschappen en alledaagse taferelen aan het water. Daarmee zette hij de vooral door Engelsen onderhouden traditie van 'maritieme schilderkunst' voort, zonder echter schepen op volle zee te schilderen.

Het vastleggen van precies waargenomen natuurfragmenten en vooral de voortdurend wisselende kleurwaarden, de 'valeurs' van de dingen in het daglicht, waren reden genoeg voor zijn esthetische inspanningen. Geleidelijk vond zijn kunstopvatting respons bij het publiek. De met het verstrijken van de jaren steeds losser geschetste schilderijen hebben eigenlijk geen hoofdmotief. Inclusief zijn 'stoffage' van markttaferelen of zijn ontspanning zoekende mensen aan het strand laten ze een breed panorama van kleurvlekken met spaarzame lineaire accenten zien, omgeven door een zeer gevoelig waargenomen lichte en vochtige atmosfeer.
Vooral Corot was daarvan zeer onder de indruk. Hij noemde Boudin vanwege zijn 'meteorologische schoonheden' bewonderend "de koning van de hemelen". De jonge Monet vond dat eerst afschuwelijk, maar liet tijdens het gemeenschappelijk werken steeds meer zijn ogen openen en zich overtuigen dat je, zoals Boudin zei, "zeer volhardend bij je oorspronkelijke indruk (impression primitive), die goed was, moest blijven". Monet bekende veel later: "Dat ik schilder ben geworden, heb ik te danken aan Boudin".


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1941.