kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 13-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Eugène Laermans

Baron Eugeen Jules Josef Laermans

Belgisch schilder en etser, 22.10.1864 Sint-Jans-Molenbeek - 22.02.1940 Brussel

Laermans was doof sinds zijn geboorte en werd blind vanaf 1924. Hij was een leerling van de Brusselse academie, waar Portaal zijn leermeester was. Een tijdlang genoot hij evenveel waardering als Ensor en J. Smits. Laermans schiep een realistisch oeuvre met een sterke sociaal-symbolische strekking. Hij schilderde landelijke onderwerpen in een melancholische atmosfeer en ook proletariërs. Zijn werk kan worden beschouwd als een schakel tussen naturalisme en expressionisme. (Summa)

Werken:
. Het bad, De blinde, De landverhuizers
. De storm, 1899, olieverf op doek, 134x174, Antwerpen, K.M.S.K. Zie bespreking bij De dode.

. De dode, 1914, olieverf op doek, 122x176, Brussel, K.M.S.K.
Aanvankelijk schildert Eugène Laermans eerder karikaturale en volkse plattelandstaferelen. Vanaf het midden van de jaren 1890 ontstaan echter, op basis van talrijke voorbereidende schetsen en via een langzaam realisatieproces, monumentale doeken waarin hij een sociaal bewogen thematiek ontwikkelt. Belangrijke thema's zijn het armoedige leven op het platteland en de sociale onrust in de steden. Daarnaast schildert Laermans landschappen en dorpsgezichten. In zijn werk heerst steeds een tragische toon. Dit is deels een bewuste keuze, maar het heeft ook te maken met het persoonlijk isolement van de kunstenaar die, tengevolge van een ziekte, vanaf zijn elfde jaar vrijwel doofstom was.
Laermans' werk knoopt stilistisch aan bij het 19de-eeuwse realisme. Zijn beheerste composities met hun zorgvuldig opgebouwde en in stevige contouren gevatte kleurlagen roepen zijn grote voorbeelden voor de geest: Courbet, Millet, Degroux, Daumier. Ook bij Laermans gaan realisme en tragische thematiek meestal goed samen met een mooi métier, rijke lokaalkleuren en een bestudeerd clair-obscur.
In De dode heroïseert Laermans een op 16de- en 17de-eeuwse voorbeelden geïnspireerde graflegging door de monumentale figuren tegen een sterk vereenvoudigd decor te stellen. De doorgedreven vormsynthese en de nadrukkelijke overdrijvingen staan in tegenstelling tot de postimpressionistische sfeerschepping die in het werk van zijn tijdgenoten te vinden is. Deze tegenstelling komt vooral sterk tot uiting in Laermans' landschappen en dorpsgezichten. In De storm zit het natuurlijk aspect werkelijk gewrongen in een expressief schema. De boomsilhouetten, de hoekig opgebouwde wolkenlucht en de lichtvlekken en weerkaatsingen in het stilstaande water zijn expressionistische elementen die we bijvoorbeeld terugvinden in de landschappen die Erich Heckel in de jaren 1914-16, onder meer in Vlaanderen, schildert. (exp 48)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 390.