kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 13-01-2016 voor het laatst bewerkt.

fauvisme

Fauvisme

De term is afkomstig van de uitdrukking 'les bêtes fauves' (de wilde beesten). Hiermee wordt vanaf ongeveer 1905 een groep kunstenaars in Frankrijk mee aangduid, die gebruik maakten van felle onvermengde kleuren, een heftige lijnvoering, geen modellering door middel van licht en schaduwwerking wilden en niet de illusie van ruimte nastreefden. Ze werden beïnvloed door Van gogh en gauguin en waren zelf de voorlopers van het expressionisme.

Aanvankelijk schilderen de meesten van hen nog in impressionistische stijl. Maar tegen 1905 gebruiken zij felle onvermengde, contrasterende kleuren in grote kleurvlakken, een heftige lijnvoering, geen modellering door middel van licht en schaduwwerking. In het gebruik van zuivere kleuren (primaire, secundaire, tertiare kleuren) + zwart en wit, gingen ze tot het uiterste: toonovergangen werden gemeden. Vormen werden vereenvoudigd en vaak door zwarte lijnen afgebakend, wat de dieptewerking en dus de illusie van een derde dimensie vanzelfsprekend grotendeel teniet doet. Wat betreft de ruimte in het schilderij, werd het perspectief gewoon weggelaten of werd er een persoonlijke invulling aan gegeven. Ruimtelijk effect werd vooral bereikt met overlappen, verkleinen naar achteren en ook wel door kleurgebruik (rood, geel en oranje op de voorgrond; blauw en groen op de achtergrond). Het schilderij is geen reproductie van de zichtbare natuurlijke omgeving. Het is een beeldende kompositie waarin de emoties van de kunstenaar tijdens het waarnemen van die omgeving worden uitgedrukt. Schilderen wordt een ritmisch ordenen van lijnen en kleuren op een plat VLAK in een poging de zichtbare werkelijkheid zoveel mogelijk te vereenvoudigen. Kleur, vorm, plaatsing, verhoudingen en lege ruimte zijn bepalend voor het uitdrukken van het gevoel.

De briljante kleurvlakken, niet de voorstelling zijn het onderwerp van hun schilderij. De Fauvisten schilderden vooral landschappen, zee-, stadsgezichten en mensen in de natuur of in de stad. Deze hadden geen symbolische betekenis maar diende uitsluitend als uitgangspunt om tot een persoonlijke manier van schilderen te komen.

De criticus Louis Vauxelles schonk deze kunstenaars, die zich onderscheidden door een extreem brutaal kleurgebruik, hun naam. Op het 'Salon d'automne' van 1905 exposeerde een zekere sculpteur Marque een italieniserend Floretijnse torso, midden de brutaal opvallende werken van voornoemde vrienden van matisse. Verontwaardigd schreef de brave man: 'La candeur de ce buste surprend au milieu de l'orgie des tons purs: Donatello parmi les fauves.' De expositiezaal werd zelfs als de 'Cage aux fauves' omschreven. Meteen was de beweging als 'Fauvisme' geboren en waren de adepten ervan 'Fauvisten'. Aanvankelijk werd die benaming als een scheldwoord opgevat; daarna vond deze als stijlaanduiding een plaats in de kunstgeschiedenis. Het fauvisme was geboren, een wijze van schilderen die zowel de schilderkunst der zacht gemoduleerde toonwaarden als het impressionisme de oorlog verklaarde.

Op het salon van 1906 schreef dezelfde Vauxcelles nog over 'een werkelijk vuurwerk', maar na het salon van 1907, waarop Paul Cézanne een retrospectieve kreeg, keken de meesten de richting uit van de gedoofde blauwen en grijzen in de nieuwe kunstuiting het geometrisch kubisme .

Het Fauvisme was maar een kort leven beschoren. Alleen matisse en Dufy bleven de beweging het langst trouw.

Belangrijke vertegenwoordigers:
Henri Matisse,
André Derain,
Kees van Dongen,
Maurice de Vlaminck,
Raoul Dufy,
Albert Marquet,
Othon Friesz,
Amedeo Modigliani,
Rik Wouters,
Georges Rouault. .


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 63.