kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 17-10-2008 voor het laatst bewerkt.

Ferdinand Hodler

Zwitserse schilder, geboren 14 maart 1853 te Bern - overleden 19 mei 1918 in Genève.

Hodler probeerde in zijn schilderkunst een synthese te bereiken tussen Impressionisme, Realisme en Symbolisme. Hij is een van de weinige Zwitserse schilders die internationaal bekend werden (zie Zwitserse kunst). Wordt wel gezien als voorloper van het expressionisme.

Hodler wendde zich ca. 1890 van het naturalisme af en werd de drager van een monumentaal-symbolische stijl. Deze stijl hield verband met het Franse symbolisme en met de Jugendstil, maar is uniek door het samengaan van realisme en mysticisme. Hij wordt gezien als een wegbereider van het expressionisme. De keuze van zijn composities, veelal allegorieën, was soms erg gewild. Eigenlijk concentreerde hij zich op de verbeelding van ‘zielstoestanden’, die hij in monumentale figuren of groepen van personen belichaamde (uitverkorene, emotie). (Summa; Leinz 46)

Biografie
Hij studeerde 1871-1876 in Thun bij de landschapschilder Sommer-Collier en bij B. Menn aan de Ecole des Arts in Genève. Hier ontmoette hij de filosoof C. Vogt.

Menn stimuleert hem en brengt hem in contact met Ingres, Delacroix, Corot, Courbet en Manet. Bestudeert het werk van Corot en de Franse impressionisten.

1878/1979 Na een verblijf in Bern bestudeert Hodler gedurende negen maanden de schilderijencollecties in Madrid.

Op zijn eerste impressionistische stukken volgde na een studie van Dürer, Da Vinci en Vitruv onder invloed van Courbet zijn eigen monumentale stijl die wordt gekenmerkt door kleurvlakken, scherpe contouren en zich symmetrisch en ritmisch herhalende lijnen die aan het vroege expressionisme herinnert.

Hodler wendde zich ca 1890 van het naturalisme af en werd de drager van een monumentaal-symbolische stijl. Deze stijl hield verband met het Franse symbolisme en met de Jugendstil, maar is uniek door het samengaan van realisme en mysticisme. Hij wordt gezien als een wegbereider van het expressionisme. De keuze van zijn composities, veelal allegorieën, was soms erg gewild. Eigenlijk concentreerde hij zich op de verbeelding van ‘zielstoestanden', die hij in monumentale figuren of groepen van personen belichaamde (uitverkorene, emotie). Daarbij kreeg de lijn in zijn realistische en zware vormenwereld steeds meer betekenis. De vaak sombere kleuren bezitten krachtige, zuivere tinten. In deze fase domineerden idealistisch-symbolische voorstellingen met een pathetische tendens (DE ONTGOOCHELDEN, 1891/92, Bern).

1891 Verhuist naar Parijs en sluit zich aan bij de Rozenkruisers.

1892 Exposeert op de eerste Salon de la Rose-Croix in Parijs. Door zijn neiging rot het monumentale ontvangt hij zeer regelmatig opdrachten voor muurschilderingen.

Vanaf 1895 verschenen er meer historiestukken (fresco TERUGKEER VAN MARIGNANO, 1898-1900, Zürich, Schweizer Landesmuseum, Waffensaal).
1897 Eerste prijs voor zijn ontwerp van een muurschildering voor het arsenaal in het Landesmuseum te Zürich.

1899 De Dag
"De Dag" is het enige schilderij van Hodler in een Nederlandse openbare collectie. Het doek 'De Dag' is een uitdrukking van geboorte, bloei, licht en vreugde en stelt een jonge, naakte vrouw voor, zittend op een kleed in een glooiend graslandschap, met haar handen voor haar borst in een soort biddend gebaar, een verwijzing naar euritmie.

1901-1905 Neemt deel aan de Wiener Sezession en exposeert tevens in de Sezessionen van Berlijn en München.

Reist in 1905, 1908 en 1911 naar Italië.
1907 Vervaardigt muurschilderingen voor de Universiteit van Jena.

Het expressieve late werk is geconcentreerd op het wezenlijke van mens en landschap (tekeningen en schilderij van de stervende Valentino Godé-Darel; THUNER SEE, 1909, Genève). In die tijd waagde Hodler zich ook aan plastische voorstellingen.

In 1912 is Hodler werkzaam geweest in Nederland.

1913 Officier van het Légion d'honneur.

1917 In zijn laatste levensjaar werd in Zürich voor de veelal buiten de maatschappij gebleven Hodler al een retrospectieve gehouden.

Werken:
. De Nacht, 1890, olieverf op doek, 116x299, Bern, Kusnstmuseum

. De Dag I, 1899-1900, olieverf op doek, 160x340, Bern, Kunstmuseum
Het doek heeft een uitgesproken allegorisch karakter. Het onderscheidt zich alleen van het academische genre door de vrijere techniek, de terugkerende kromming van bepaalde lijnen en de gekunstelde symmetrie van de gebaren. (symb 11 en 127)

. De lente, 1907-10, olieverf op doek, 105x128, privé-verzameling
De figuren gaan niet - zoals bij Klimt - in het ornamentale op, maar ze ontrekken zich er bewust aan. In De Lente voltrekt zich aan een jeugdig paar een verandering in houding en gedrag. In hen ontwaakt de lente, waardoor zij ook uit slaap en droom ontwaken, het onbewuste en de onschuld, en tot het inzicht komen dat de mensen als man en vrouw geschapen zijn. Hodlers schilderijen zijn doordrongen van symboliek en mystiek, met ritmisch gecomponeerde figuren die compact en haast tastbaar nabij zijn, zodat ook begrijpelijk wordt dat Hodler zich vooral aangetrokken voelde tot de historieschilderkunst. (Leinz 47)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 102.

Tweets by kunstbus