kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 15-03-2011 voor het laatst bewerkt.

Frank Stella

Amerikaans schilder en graficus, geboren 12 mei 1936 Malden (Boston) Massachusetts.

Biografie
Frank Stella, vertegenwoordiger van de hard-edge schilderkunst, wordt op 12 mei 1936 geboren in Malden Massachusetts. Van 1950 tot 1954 studeert hij schilderen bij Patrick Morgan aan de Phillips Academy in Andover. Hij leert Carl André kennen.

Van 1954 tot 1958 studeert hij geschiedenis en kunstgeschiedenis aan de Princeton University onder Stephen Greene en William Seitz. Terwijl hij op school zit wordt Stella al snel beïnvloed door kunstenaars als Franz Kline en Jackson Pollock en zijn bezoekjes aan kunstgaleries in New York geven vorm aan zijn techniek. Hij leert Jasper Johns kennen.

Na het behalen van zijn diploma in 1958 verhuist hij naar New York. Hij wordt gezien als een van de meest gewaardeerde naoorlogse Amerikaanse schilders die nog steeds werkt. Stella heeft zichzelf voortdurend opnieuw uitgevonden in opeenvolgende verzamelingen werken tijdens zijn vele decennia omspannende carrière.

Black Paintings
In New York, na aanvankelijke vormgeving - beïnvloed door het tachisme in het atelier van Stephen Greene - waaruit emotionele betrokkenheid van de kunstenaar met zijn werk blijkt, ontwikkelt Stella onder invloed van Jasper Johns, Barnett Newman en Mark Rothko een geometrische abstractie die geen spoor van expressiviteit vertoont als reactie op de emotionele, spontane vormgeving van het abstract-expressionisme van de jaren vijftig.

geometrische schilderijen met zwarte streepjes, waarmee hij de basis legt voor het minimalisme. Deze schilderijen brengen Stella onmiddelijke erkenning. Vier van deze werken maken deel uit van de expositie Sixteen Americans in het Museum of Modern Art in New York in 1959, waarvan Alfred S. Barr, de directeur, later dat jaar het schilderij The Marriage of Reason and Squalor voor de permanente collectie van het museum koopt.

Stella produceert werken die de nadruk leggen op het schilderij als object inplaats van het schilderij als representatie van iets. In 1961 trouwt hij met Barbara Rose, later een beroemde kunstcriticus. Rond deze tijd zegt Stella dat een schilderij "een plat oppervlak met verf erop - niets meer" is. Een totaal ander uitgangspunt dan de techniek waarbij je een schilderij maakt door eerst een schets te maken. Veel werken ontstaan door simpelweg het pad van de kwaststreek te gebruiken en zeer vaak de gewone verf van de huisschilder te gebruiken. Hij probeert een stijl van Color Field Painting te ontwikkelen die geen spoor van expressiviteit vertoont en hij maakt gebruik van kwasten, gereedschappen en verfsoorten van de gewone huisschilder om iedere emotionele associatie of kunstmatige indruk te vermijden.

In 1960 heeft Stella zijn eerste solotentoonstelling in de Leo Castelli Gallery in New York, waar hij zijn Aluminum Paintings exposeert. Daarna maakt hij zijn eerste reis naar Europa, waar hij in Spanje schetsen maakt voor wat zijn Concentric Squares en Mitered Mazes zouden worden.
In 1960-61 ontstaan de Copper Paintings, waaronder Telluride (1960–61). In 1961 creëert hij zijn Benjamin Moore Paintings. Hij heeft zijn eerste tentoonstelling in Galerie Lawrence in Parijs met werk uit deze Serie.

Stella neemt deel aan groepstentoonstellingen in het Whitney Museum of American Art en het Solomon R. Guggenheim Museum.

In de composities van zijn werken in aluminium en koper-verven, bouwt Stella een spanning op tussen een compact intern patroon en een omlijsting. Om een structurele overeenstemming tussen inwendig en uitwendig profiel van het schilderij te verkrijgen, ontstaan de onregelmatige contouren van zijn vormgevingen, meestal hoeken en driehoeken 'shaped canvas'. In zijn shaped canvases snijdt hij de geschilderde vorm uit het doek.

In 1964 representeert hij de V.S op de XXXII Biënnale van Venetië en hij begint regelmatig in het buitenland te exposeren.

In 1965 doceert Stella aan de faculteit voor design aan de Yale Universiteit. In 1968 en 1977 neemt hij deel aan de Documenta 4 en 6 van in Kassel.

Merce Cunningham Dance Company. Van 1967-69 werkt hij aan zijn Protractor serie. De Irregular Polygon en Protractor series zijn een uitbreiding van het concept van shaped canvas.

In 1967 wint hij de Eerste prijs op de Internationale Biënnale Tentoonstelling van Schilderijen in Tokio. In 1970 krijgt hij een retrospectieve tentoonstelling in het MoMA.

de jaren zeventig en tachtig
In 1970 krijgt hij een retrospectieve tentoonstelling in het MoMA. In de jaren 1970 introduceert Stella reliëf in zijn kunst, wat hij "maximalist" painting noemt, vanwege zijn sculpturele kwaliteiten. In de Eccentric Polygon serie krijgen de 'shaped canvases' nog onregelmatiger vormen en worden collage elementen geïntroduceerd bijvoorbeeld door het plakken van stukken canvas op triplex. Ook begint Stella grote vrijstaande metalen werken te maken waarop hij schildert.

In 1973 begint hij met zijn Polish Village serie, genoemd naar de 17de, 18de en 19de eeuwse in Polen verwoeste synagogen door de nazis. Een teken van zijn groeiende interesse in Joodse thema's en in hedendaagse verwijzingen naar kubisme en constructivisme.
De Polish Village werken bouwen verder op de constructieve geometrie van de Irregular Polygons, maar in de vorm van collages. Hij maakt verschillende versies van de werken van laag-reliëf collages, tot hoog-reliëf werken met oppervlakten van fluweel en geschilderd karton.

In 1973 laat hij een print studio installeren in zijn huis in New York.

Rond 1975 laat hij zijn strikt geometrische abstracties achter zich en vervaardigt bonte, veelkleurige montages van gebogen vormen in aluminiumplaten. Later gezien als een overgang in zowel stijl als techniek, zijn de Polish Village variaties als geheel, de voorbereiding voor meer dan een decennium van steeds exuberantere en excentriekere reliëfs, die van de muur lijken te springen en enorme delen van de ruimte van de kijker innemen. De Brazilian serie (1974–5) wordt gevolgd door de Exotic Bird serie (1976–80), aluminium reliëfs waarvan de opdringerige vormen afgeleid zijn van tekenmaterialen.

Stella is zeer productief in de jaren zeventig en ontwikkelt verschillende verzamelingen werk, waaronder de Diderot serie, de grootste van de Concentric Square schilderijen, de Brazilian serie, geëtste en beschilderde metalen reliëfs genoemd naar gebieden in en rond Rio de Janeiro. Deze worden gevolgd door de Exotic Bird en de Indian Bird werken, vrij beschilderde metalen reliëfs geïnspireerd op zijn reizen en zijn nieuwe interesse in vogelen. In deze periode neemt hij deel aan vele internationale solo- en groepsexposities. Ook gaat hij uitgebreid reizen door Europa evenals naar Brazilië en India.

In 1976 beschildert Stella, een liefhebber van autoraces, een BMW voor de Le Mans race. Dit leidt tot een van zijn belangrijke series van de vroege jaren tachtig, de Circuits. De titels van deze werken zijn afgeleid van de namen van internationale racebanen. Hierna voltooit Stella de Shards serie, grote metalen reliëfs, direct gebaseerd op composities van prenten.

Stella’s grafische kunst ontwikkeld zich naast zijn schilderkunst en zijn series prenten worden vaak naar schilderijen genoemd die dezelfde thema's onderzoeken. Vanaf 1967 gebruikt hij lithografie, zeefdruk, diepdruk en reliëf druk, deze vaak combinerend in complexe "mixed medium prints".

In 1981 ontvangt Stella de Skowhegan Medal for Painting; in 1982 ontvangt hij de Mayor of the City of New York's Award of Honor for Arts and Culture; in 1984 krijgt hij een eredoctoraat van de Kunsten van Princeton University, 1985 een eredoctoraat van Dartmouth College evenals een Award of American Art from the Pennsylvania Academy of Fine Arts in Philadelphia.
In 1983 wordt Stella benoemd tot Charles Eliot Norton Professor of Poetry aan de Harvard University (1983–4). Voor het verkrijgen van deze award moet de begunstigde zes lezingen geven. De lezingen zijn gepubliceerd in 1986 door Harvard University Press onder de titel Working Space en vormen een sleutel tot werken als de Cones and Pillars serie (1984–), bijvoorbeeld Lo sciocco senza paura.

In 1984 begint Stella aan een andere serie metaalreliëfs, de Cones and Pillars, waarvan de titels uit de Italiaanse volksvertellingen van Italio Calvino komen.
In 1986 begint hij aan zijn uitgebreide Moby Dick serie, met zijn vormen als golven en namen van de titels van de hoofdstukken uit de roman Moby Dick van Herman Melville. Een serie prenten, The Waves, gebaseerd op deze serie is uitgegeven door Waddington Graphics.

In 1987 organiseert het Museum of Modern Art, New York 'Frank Stella: 1970-1987', een grote retrospectieve tentoonstelling, die begint waar die van 1970 ophield. De expositie omvatte zo'n 35 grote schilderijen die Stella in de jaren '70 en '80 had gemaakt.
Het Kawamura Museum voor Kunst in Japan, organiseert ook een uitgebreide retrospectieve tentoonstelling, die in 1991 opent en heel 1992 door Japan reist.

de jaren negentig
In 1990 vervaardigt Stella zijn eerste driedimensionale werken en in 1992 zijn eerste architectonische designs, waaronder ontwerpen voor een museum voor moderne kunsten in Dresden.

In 1990 begint Stella een niewe groep van gegoten metalen constructies, waarvan enkele werken de eerste volledig driedimensionale werken zijn die hij heeft gemaakt. In 1992 ontwikkelt hij een nieuwe sculptuur serie waarbij hij gebruik maakt van gegoten roestvrijstaal. Deze serie omvat werken die zeer uiteenlopen in maat, van kleine, tafelformaat werken tot monumentale installaties in opdracht.

In 1996 heeft hij een grote overzichtstentoonstelling in het Haus der Kunst in München.

Samen met Kenneth Noland en Alsworth Kelly staat hij voor een eigen stijl, die zoekt naar objectieve beoordelingscriteria en een beroep doet op het intellect en niet op het gevoel. Daarbij hoort het nadenken over oppervlak, formaat en kleur, zaken die enkel en alleen voor de schilderkunst van belang zijn.

Frank Stella maakte geometrisch-strenge composities van kleurvlakken, die elke subjectieve eigenheid van de individuele kunstenaar uitsluiten. De objectieve helderheid en zuiverheid van de kleur tracht hij door witte lijnen tussen de verfbanen te bereiken.

websites:
. Washington University
. MoMA


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 55.