kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 13-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Franz Wilhelm Seiwert

Duits grafisch kunstenaar, schilder en beeldhouwer, geboren Keulen 9 maart 1894, gestorven Keulen 3 juli 1933, avant-gardist en lid van de Keulse Progressieven.

biografie
Op zijn zevende jaar, in 1901, werd Seiwert het slachtoffer van een experimentele radiologische behandeling. Zijn leven lang bleef hij getekend door etterende wonden en verbrandingen ten gevolge van deze bestralingsbehandeling.

Van 1910 tot 1914 bezoekt Franz Seiwert de Kölner Kunstgewerbeschule (Kunstnijverheidsschool, de latere Kölner Werkschulen) en is aansluitend tot aan de Eerste Wereldoorlog bij een architect werkzaam. Hij is lid van de Anti-Kriegs-Kreis.

Door het echtpaar Carl Oskar Jatho komt Seiwert in 1916 in aanraking met het expressionisme, waarop hij zijn eerste houtsneden vervaardigd. Zijn vroege werk wordt bepaalt door de uitdrukking van het smartelijk lijden der wereld. Uit deze visie ontstaan vooral christelijk gemotiveerde werken. Het echtpaar Jatho geeft zijn sneden uit in twee prentenboeken.

In 1917 publiceert hij voor het eerst grafisch werk in het tijdschrift 'Die Aktion'.

In 1918 is hij mede-oprichter van de Keulse afdeling van de Berliner Arbeitsrat für Kunst.

De jaren 1919 en 1920 brengt hij door in Eifeldorf Simonskall, waar veel kunstenaars uit Keulen zich na de Eerste Wereldoorlog hadden teruggetrokken.

In 1919 neemt hij in Keulen deel aan dadaïstische acties. Ook is er een grote Dada-tentoonstelling. Seiwert leert Max Ernst kennen en zal deelnemen aan de expositie. Op het laatste moment trekt hij zijn werken terug, Dada is in zijn ogen "burgerlijk kunstbedrijf". Hij publiceert politieke artikelen in Die Aktion, Sozialistische Republik en Die Revolution. Seiwert sluit zich aan bij de kunstenaarsgroep Stupid, bestaand uit Heinrich Hoerle, Anton Räderscheidt en Wilhelm Fick.

In 1920 is Seiwert lid van de radicale linkse Allgemeine Arbeiter-Union, Einheitsorganisation (AAUE). Vanaf 1920 is hij bevriend met Gerd Arntz en vanaf 1922 komt hij ook in contact met Constantin Brancusi, Theo van Doesburg, Fernand Léger, El Lissitzky, Laszlo Moholy-Nagy, August Sander en Kurt Schwitters.

In 1921 keert Seiwert terug naar Keulen. Hier raakt hij begeesterd door het marxisme en vanaf dat moment worden zijn werken bestempeld door de sociale ellende van de arbeiders uit het Ruhrgebied, waarbij zijn prenten steeds abstracter worden en hij een eigen vormentaal ontwikkelt.

Formeel werd Seiwert door het kubisme en het dadaïsme beïnvloedt, doch zijn schilderijen weerspiegelen voornamelijk zijn marxistische levensbeschouwing. Hij verbeeldde de verhouding van de arbeiders met het productiesysteem en met elkaar in een ideale, technologische samenleving.

Seiwert maakt kennis met de fotograaf August Sander. Er verschijnen sneden van Seiwert in het tijdschrift 'Der Strom' en in het door de Berlijnse schrijver Franz Pfemfert heruitgegevene tijdschrift "Die Aktion". In het komende decennium vinden talrijke tentoonstellingen plaats in het Kölnischen Kunstverein en in verscheidene Keulse galerieën. Voorts voeren tentoonstellingen hem naar Aken, Düsseldorf en Barmen en brengt hij bezoeken en maakt hij reizen naar Berlijn en Parijs.

In 1923 heeft hij zijn eerste grote solotentoonstelling in de Kölner Kunstverein.

In 1924 publiceert Seiwert zijn traktaat Technik, Produktionsorganisation, Kultur und die Neue Gesellschaft (techniek, organisatie der produktie, cultuur en de nieuwe samenleving).

Vanaf 1927 schrijft Seiwert vele kritieken en artikelen over kunst en architectuur onder het pseudoniem Rogkerus.

Een grote collectieve tentoonstelling in 1928 in het Barmer Museum brengt Seiwert internationale bekendheid. Het museum in Detroit koopt enkele van zijn werken en Seiwert ontmoet Moholy Nagy.

In 1929 fungeert Seiwert als heruitgever van het tijdschrift a-z voor de Gruppe Progressiver Künstler, dat hij tot de laatste uitgave in februari 1933 redigeert.
Hij neemt in 1929 deel aan de tentoonstelling 'asb (architectuur, schilderwerk, beeldhouwwerk) in het Stedelijk Museum in Amsterdam en in 1930 aan 'Socialistische kunst heden 'in het Stedelijk Museum.

Vanaf 1930 krijgt Seiwert meerdere grote opdrachten van het Keulse Kunstgewerbemuseum. Rond deze tijd zet hij zijn beeldcomposities ook tot glasvensters om.

In 1933 creëert Franz Seiwert een glasmozaïek over de arbeidersklasse, dat door de nazi's wordt vernietigd.

Seiwerts kunst staat lijnrecht tegenover de kunstopvatting van de Nationaalsocialisten en daarom, na de machtsovername van Hitler in 1933, vlucht hij naar Siebengebirge. Hij moet echter wegens zijn gezondheid weer naar Keulen terugkeren. Joodse vrienden brengen de zieke naar het Israëlitische Ziekenhuis in Keulen, waar hij op 3 juli 1933 sterft.

De werken van Franz Wilhelm Seiwert zijn te vinden in het Museum Ludwig in Keulen evenals in het Von der Heydt-Museum in Wuppertal, het grootste deel van zijn werk bevindt zich echter in privé verzamelingen.

. www.iisg.nl
. martyn.everett.googlepages.com
. de.wikipedia.org


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 64.