kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Frida Kahlo

Frida Kahlo (1907-1954)

Mexicaanse ( surrealistische ) schilderes,

Kahlo's werk is zeer autobiografisch van karakter: hierin deed zij verslag van haar tumultueuze huwelijksleven met de beroemde schilder Diego Rivera en de langdurige gevolgen van een verkeersongeluk in haar jeugd. Haar werk bestaat voor een groot deel uit zelfportretten, vaak met surrealistische toevoegingen. Daarnaast maakte zij ook grote surrealistische werken, die echter ook altijd een autobiografisch karakter hebben. Hierin onderzocht ze zowel haar eigen lichamelijke handicaps als bredere politieke en maatschappelijke onderwerpen. Haar werk werd populair in de jaren tachtig. Haar werk is kleurrijk en vertoont veel Mexicaans folkloristische en pre-Columbiaanse motieven. Het oeuvre van Frida Kahlo kan gekarakteriseerd worden als magisch realistisch. In haar zelfportretten vallen vooral de doorgegroeide wenkbrauwen en het snorretje op.

levensloop
Alhoewel Frida Kahlo beweerde dat ze geboren was in 1910, het jaar van de beroemde Mexicaanse revolutie van Zapata en Pancho Villa en ze zichzelf een dochter van de revolutie noemde, was dit niet waar. In werkelijkheid is Magdalena Carmen Frieda Kahlo Calderón geboren op 6 juli 1907 in Coyoacán een voorstad van Mexico Stad. Ze is de derde dochter van Wilhelm Kahlo, een joodse fotograaf van Hongaarse afkomst en Matilde Calderon, die half indiaans was.

kinderverlamming
Het leven van de Mexicaanse Frida Kahlo begint met haar jeugd in Mexico. Op haar zesde maakt ze voor het eerst kennis met zware ziekte en pijn wanneer ze kinderverlamming krijgt. Ten gevolge hiervan blijft haar rechterbeen dunner en loopt ze lichtelijk kreupel. Dit is de bron van een aantal complexen die ze haar hele leven zal meedragen. Het enige naakt van haar, is geschilderd door haar echtgenoot Diego Rivera in 1930 zittend op een stoel, haar magere been onder het andere, zodat haar handicap niet opvalt.

ongeluk
Ze besluit medicijnen te studeren, maar wanneer ze op haar achttiende met de bus naar school gaat wordt deze aangereden door een tram. De gevolgen zijn vreselijk: behalve enkele doden zijn er ook zwaargewonden, waaronder Frida. Ze heeft een aantal breuken, onder andere van de wervelkolom, haar rechtervoet is verbrijzeld en een ijzeren staaf is haar lichaam binnengedrongen. Het ongeluk gebeurt op 17 september 1925 en van dan af begint een ware lijdensweg voor Frida die uiteindelijk zal overlijden aan de gevolgen van deze botsing in 1954. Dankzij haar wilskracht en levenslust en natuurlijk een aantal operaties en pijnlijke behandelingen, kan ze twee jaar later opnieuw een praktisch normaal leven leiden. Wel voelt ze zich doorlopend vermoeid en heeft ze pijn in haar rug en haar been.

Op haar ziekbed begon ze te schilderen en ze ontwikkelde zich uiteindelijk tot een belangrijk Mexicaans kunstenaar. Terwijl ze verplicht dagenlang in bed doorbrengt, onbeweeglijk in een korset, installeert haar moeder een spiegel boven haar hoofd zodat ze zichzelf kan zien. Om de tijd door te brengen begint ze te tekenen en te schilderen wat ze ziet, namelijk zichzelf. Haar eerste schilderij en een deel van haar later werk zijn dan ook een zelfportretten.

communistische partij
Al op jeugdige leeftijd was Frida een vurig aanhangster van de revolutionaire beweging van Emiliano Zapata. Later sloot ze zich aan bij de communistische partij. Wanneer ze weer op de been is maakt ze kennis met een aantal linksgezinde kunstenaars en intellectuelen. In het huis van de communistische fotografe Tina Modotti wordt ze voorgesteld aan haar toekomstige echtgenoot Diego Rivera, toen al de beroemdste schilder van Mexico en vooral bekend om zijn monumentale muurschilderingen met de revolutie als onderwerp.

Frida Kahlo. Frida and Diego Rivera. 1931.
Oil on canvas. 99 x 78.7 cm.
San Francisco Museum of Modern Art

Diego Rivera
Op 21 augustus 1929 trouwt ze met de bekende schilder en vrouwenversierder Diego Rivera (1886-1957). De ex-vrouw van Rivera, Lupe Marin, komt een scene maken op het trouwfeest. Later zou Rivera een relatie met haar jongere zuster Christina beginnen, wat een scheiding inleidde, hoewel Frida en Diego eind 1940 hertrouwen. Na een tijdje gaan ze bij de ouders van Frida wonen in het blauwe huis, dat haar vader had laten bouwen maar dat Diego Rivera heeft afbetaald omdat de ouders van Frida dit niet meer kunnen: de medische onkosten van hun dochter hebben hen volledig verarmd.

Met haar man leidde ze een vrij stormachtig leven in kunstenaarskringen in Mexico, de V.S. en Parijs, tot haar gezondheid haar aan bed kluisterde. Qua karakter en temperament waren ze elkaars tegenpolen: de oermens Diego Rivera, temperamentvol, zinnelijk, wispelturig en jaloers en Frida Kahlo, monogaam, rustig, teruggetrokken en met een zwakke gezondheid als gevolg van een ernstig ongeluk op haar twintigste. Ook is er het grote verschil in leeftijd en uiterlijk: Frida Kahlo is tweeëntwintig, Diego Rivera tweeënveertig, Frida is slank en Diego veel te dik. De ouders van Frida noemen het zelfs een huwelijk tussen een olifant en een duif.

Op politiek vlak is de loopbaan van Diego Rivera ook nogal chaotisch: eerst is hij communist, dan trotskist - volgens hem zorgt hij er voor dat Trotski asiel krijgt in Mexico - om daarna weer communist te worden en te beweren dat hij Trotski alleen maar naar Mexico had gehaald om hem te kunnen laten vermoorden.

Hun huwelijk was, ondanks hun diepe liefde en hun gedeelde geloof in de marxistische revolutie, niet gemakkelijk. Diego Rivera geniet een onbegrijpelijke populariteit bij vrouwen gezien zijn omvang, zijn uitpuilende ogen en zijn extravert karakter met een neiging tot wreedheid. Hij is al twee keer getrouwd geweest en heeft altijd maîtresses gehad waaronder Paulette Godard. Ook zijn huwelijk met Frida Kahlo verandert hier niets aan.

Ondanks alle fysieke en emotionele ellende zorgde Frida zelf voor haar vrolijke momenten. Ze trad haar tegenslagen tegemoet met humor en ironie. Ze beantwoordde het vreemdgaan van haar echtgenoot met diverse affaires. Met vrouwen en met andere mannen, waaronder Nickolas Muray, Siqueiros en de naar Mexico gevluchte Leo Trotzki. Wanneer Trotski vermoord wordt is ze al teruggekeerd tot het stalinisme, en ze wordt zelfs een moment aangehouden verdacht van medeplichtigheid aan de moord. Van haar relaties met vrouwen is Diego op de hoogte, die met mannen moet ze verborgen houden vanwege zijn jaloezie.

1932 verblijf van twee jaar in V.S. waar Rivera verschillende muurschilderingen uitvoert.

Christina, zus van Frida, bekent in de zomer van 1934 dat ze een verhouding heeft met Diego Rivera. Frida verlaat daarop Diego. Een jarenlange oorlog tussen beiden speelt zich af tot ze uiteindelijk realiseren dat ze niet zonder elkaar kunnen.

1938 Frida maakt kleine schilderijen en is zeer bescheiden over haar kunst. Jarenlang weigert ze iets van haar werk te laten zien tot Rivera haar praktisch dwingt te exposeren in New York in 1938. Ze maakt hier kennis met André Breton, de voornaamste theoreticus van het surrealisme, die Mexico bezoekt om de in het huis van Kahlo wonende Leon Trotski te ontmoeten.

In januari 1939 reisde Kahlo van New York naar Parijs waar ze exposeert en verscheidene surrealistische schilders en dichters ontmoet.

Frida is zelf een fantastische verschijning met prachtige ogen en mond, borstelige doorlopende wenkbrauwen en een snor (in Mexico een bewijs van Spaanse voorouders). Zij kleedt zich zoals de indiaanse Tehuana-vrouwen in lange gewaden die ritselen van de kant en de ruches, ze vlecht linten, bloemen en fluweel in haar haar en is overladen met zware pre-Columbiaanse juwelen. Zich kleden was ook een uiting van haar artistiek talent. In 1939, tijdens haar verblijf in Parijs ter gelegenheid van haar tentoonstelling blijft ze niet onopgemerkt: Elsa Schiaparelli crëert de ‘Madame Rivera-jurk' en op een omslag van Vogue staat Frida's hand vol ringen.

In Parijs gaat ze om met de grote kunstenaars van die tijd o.a. Picasso, Kandinsky, Miro. Zij kreeg daar een nierontsteking en werd opgenomen in een ziekenhuis. Na het ontslag werd zij in huis genomen door Marcel Duchamp en Mary Reynolds.

Aan het einde van 1939 scheidden Rivera en Kahlo, maar op 8 december 1940 trouwden zij weer met elkaar. Voor ze opnieuw trouwen stelt Frida enkele voorwaarden en één van de belangrijkste overeenkomsten is dat ze geen andere seksuele relaties meer zullen hebben, waarna ze opnieuw gaan samenwonen in het blauwe huis.

1943 Doceert tekenkunst aan e school voor schilder- en tekenkunst La Esmaralda; samen met haar favoriete studenten richt ze de groep Los Fridos op.

Ondertussen gaat ze fysiek achteruit, zoals ze zelf schrijft in haar dagboek: ‘Ik ben de desintegratie in persoon'. Haar voet zweert weg, haar rug groeit krom, ze heeft verscheidene miskramen en zal nooit kinderen krijgen. Vanaf 1944 tot haar dood verslijt ze achtentwintig korsetten, in het totaal ondergaat ze minstens tweeëndertig chirurgische ingrepen, en ze wordt afhankelijk van morfine tegen de pijn.

1946 Nationale Mexicaanse schilderprijs.

Ze verwerkte haar leed in haar schilderijen. Ze werd beroemd door haar smartelijke zelfportretten. Onuitwisbare indruk maken de schilderijen gemaakt na haar ongeluk, na haar miskramen, van het harnas dat haar overeind moest houden, van haar liefdesverdriet. Op 47-jarige leeftijd overleed Frida Kahlo. Haar lichaam gesloopt door de ongelukken, de morfine en de drank.

In april 1953 wordt Frida's eerste grote tentoonstelling in Galerie Lola Alvaraz Braove in Mexico geopend. Gezien haar gezondheidstoestand denken de organisatoren dat ze niet zal kunnen deelnemen aan de vernissage, maar Diego laat haar hemelbed in het midden van de expositiezaal zetten en Frida wordt met een ambulance naar de opening gebracht. Terwijl ze helemaal opgedoft en schitterend van de sieraden in bed ligt komen al haar vrienden haar begroeten en lijkt het hoe langer hoe meer op een officiële afscheidsceremonie.

Ze krijgt gangreen in haar rechterbeen en in augustus 1953 wordt dit geamputeerd vanaf de knie. De verdovende middelen en een fles cognac per dag zijn er de oorzaak van dat ze nog maar weinig schilderijen maakt, maar ze klampt zich meer en meer vast aan het communistische dogma als een soort vervangende godsdienst. Omdat ze bijna niet meer kan werken wordt ze hoe langer hoe depressiever. Ze krijgt een longontsteking waarvan ze maar langzaam herstelt. Toch neemt ze, in een rolstoel, nog deel aan een communistische manifestatie op 2 juli 1954.

Ze sterft een week na haar zevenenveertigste verjaardag op 13 juli 1954 aan een longembolie en krijgt een officiële begrafenis bijgewoond door vrienden van de familie, kunstenaars en politici waaronder de president van Mexico. Hoewel Frida in 1954 lichamelijk uitgeput overleed en Diego hertrouwde, bleef zij de belangrijkste vrouw in zijn laatste jaren.

Het blauwe huis waarin ze zo lang gewoond heeft wordt door Diego Rivera veranderd in een museum ter ere van Frida Kahlo. Behalve schilderijen van haar brengt hij er ook zijn verzameling pre-Columbiaanse voorwerpen in onder.

De laatste jaren is er een hernieuwde belangstelling merkbaar voor Frida Kahlo en haar werk, dat onder andere geresulteerd heeft in een aanzienlijk aantal publikaties. Op het Filmfestival 2002 in Venetië ging een film over het tragische leven van Frida Kahlo in première.

Voornaamste bron: http://www.rosadoc.be/


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 843.