kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Fritz Winter

Duits schilder, geboren Altenbögge, bij Unna 22 september 1905, gestorven Herrsching am Ammersee, 1 oktober 1976

Fritz Winter was de eerste van 8 kinderen. In 1919 gaat hij in de leer als electricien en in 1924 maakt hij zijn eerste tekeningen en schilderijen.

In 1926 reist Winter naar Nederland, waar hij kennis maakt met het werk van Van Gogh. s'Nachts werkt hij als mijnwerker en bezoekt overdag het Realgymnasium in Ahlen om medicijnen te gaan studeren.

In 1927 wordt Winter aangenomen op het Bauhaus in Dessau, waar hij drie jaar lang studeert bij Klee, Kandinsky en Schlemmer. In 1928 verwerft hij een beurs van de stad Dessau. In 1929 neemt hij met 12 werken deel aan de expositie 'Junge Bauhausmaler'. In de herfstvakantie leert hij Ernst Ludwig Kirchner en Erna Kirchner kennen in Davos en tijdens een voordracht in het Bauhaus leert Winter Naum Gabo kennen.

Zeefdruk, kleurenprint, 1950

In 1930 werkt Winter drie maanden in het atelier van Gabo in Berlijn en heeft hij zijn eerste solotentoonstelling bij Buchholz in Berlijn. De musea van Halle, Hamburg, Mannheim, Breslau en Wuppertal verwerven werken. Vanaf de jaren '30 laat Winter de fuguratie geleidelijk aan achter zich en verbindt zich meer en meer met de École de Paris.

In 1931 doceert Winter aan de Pedagogische Academie in Halle. In de zomer bezoekt hij opnieuw Kirchner. In 1932 maakt hij reizen naar Zuid-Tirol, Bologna, Florence, Padua en Mailand en brengt weer een bezoek aan Kirchner.

In 1933 verhuist Winter naar München. Hij bezoekt Paul Klee in Berlijn en Else Lasker-Schüler in Zürich. Ook neemt hij deel aan de tentoonstelling 'Zeitgenössische deutsche Kunst aus Schweizer Privatbesitz' in het Kunsthaus in Zürich.

In 1935 verhuist Fritz Winter naar Dießen am Ammersee.

In het Derde Rijk worden zijn schilderijen 'entartet' (ontaard) verklaard en verboden en in 1937 worden alle werken van Winter in openbare verzamelingen in Duitsland, in het kader van de nationaal socialistische actie tegen de zogenoemde Entartete Kunst, in beslag genomen uit de musea gehaald en zonder vergoeding onteigend. Fritz Winter krijgt een schilderverbod.

In 1938 neemt Winter deel aan de 'Tentoonstelling hedendaagse Schilders' in de New Burlington Gallery in Londen, die zich tegen de reizende tentoonstelling in Duistland van 'Entarte Kunst' richt.

Triebkräfte der Erde

Winter moet in 1939 in dienst en neemt als soldaat deel aan de veldtochten tegen Polen en de USSR. Tijdens de oorlog, wanneer Winter na een zware verwonding in 1944 herstelverlof krijgt, begint hij aan zijn zogenoemde Feldskizzen (veldschetsen) in kleine schetsboekjes, de voorbereiding op zijn beroemde 40-delige reeks Triebkräfte der Erde. Kort voor het einde van de oorlog in 1945 wordt hij krijgsgevangen genomen door de Russen.
In 1949 wordt Winter vrijgelaten en om zijn vrijlating niet in gevaar te brengen vernietigt hij honderden tekeningen, omdat hij vreest dat ze als spionagemateriaal gezien zullen worden.

Teruggekeerd in Dießen wordt Winter medeoprichter van de kunstenaarsgroep 'Zen 49' in München en vindt hij al snel aansluiting bij de Europese avant-garde. Winter ontwikkelt een eigen vormentaal door bewerking van zijn door het Bauhaus beïnvloedde werk uit de jaren '30, die hem een speciale plaats geeft naast de Informel.

In 1950 ontmoet hij Hans Hartung en Pierre Soulages. Ook behaalt hij de Prijs van de 25ste Biënnale van Venetië en de tweede Ströher-Prijs voor abstracte schilderkunst. In 1951 krijgt hij de Prijs van de Duiste Kunstenaarsbond Berlijn en de Domnick-Preis Stuttgart, in 1952 de Konrad-von-Soest-Prijs en de prijs van de tentoonstelling 'Eisen und Stahl' in Düsseldorf.

Winter is vanaf 1953 gastdocent aan de Landeskunstschule in Hamburg en vanaf 1955 wordt hij hoogleraar aan de Staatliche Hochschule für Bildende Künste in Kassel. In datzelfde jaar neemt Winter deel aan Documenta I in Kassel en nogmaals aan Documenta II in 1959. Hij schildert op lichtere ondergronden.

Winter ontving talrijke prijzen waaronder de Cornelius-Prijs van de stad Düsseldorf in 1956, de Internationale Grafiekprijs Tokyo in 1957, de prijs van de Internationale Bouw-Tentoonstelling Berlijn, de prijs van de wereldtentoonstelling in Brussel in 1958 etc.

Als gevolg van zijn oorlogsverwonding wordt Fritz Winter in 1959 ziek. In dat jaar krijgt hij de Grote Kunstprijs van het land Nordrhein-Westfalen. Vanaf 1961 creëert hij modulaties van de ruimte middels kleureffecten. Hij wordt geïnspireerd door de ideeën van der Blaue Reiter. Winter beschouwde de kunst als een directe uiting van de elementaire natuurkrachten.

Sommerbild, 1961

Met een grote retrospectieve tentoonstelling in verscheidene steden in Duitsland wordt de kunstenaar in 1965 geëerd voor zijn 60ste verjaardag. In 1969 krijgt hij het 'Großes Verdienstkreuz' van de Bundesrepublik Duitsland.

In 1970 gaat Winter met pensioen van zijn leerstoel in Kassel en keert terug naar Dießen am Ammersee. In 1971 krijgt hij de ridderorde 'Pour le Mérite', in 1973 de Bayerische Verdienstorden en in 1974 het Großes Verdienstkreuz van de Bundesrepublik Duitsland met Ster.

In 1975 wordt het Fritz-Winter-Haus in Ahlen geopend. Fritz Winter sterft op 1 oktober 1976. Zelfs voor zijn dood werd Winter gezien als een van de bekendste naoorlogse Duitse kunstenaars. In 1977 werd hem posthuum de Rubensprijs toegekend.

websites: the-artists.org, www.fritz-winter.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 34.