kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 18-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Gabriël Metsu

Gabriël Metsu (1629-1667)

Noord-Nederlands schilder en decoratieschilder (van interieurs) Metsu schilderde veel genrestukken (vooral interieurs met mensen) en straattaferelen, maar ook een aantal religieuze voorstellingen. andere onderwerpen waren: historie, portretten, stillevens en jachtstillevens.

Gabriël Metsu werd in 1629 in Leiden geboren als zoon van de Vlaamse schilder Jaques Metsue (ca 1587/89-1629), geboren te Bailleul (Belle) in het toenmalige Graafschap Vlaanderen, die zich in deze stad had gevestigd. Zijn moeder was vroedvrouw. De vader heeft zijn artistieke kwaliteiten niet kunnen overdragen aan Gabriel, aangezien hij stierf voordat zijn zoon geboren werd.

Leiden 1644 - 1655
Reeds op jonge leeftijd moet Metsu door Leidse schilders voor vol zijn aangezien. In 1644, toen hij pas veertien of vijftien jaar oud was, behoorde hij tot de dertig bekende Leidse schilders.

In het werk van Metsu is de invloed van heel verschillende kunstenaars zichtbaar: van Gerard Dou, van schilders als Nicolaus Knüpfer en Jan Steen, maar ook van kunstenaars uit de kring van Gerard ter Borch en Johannes Vermeer. Ook werd Metsu beïnvloed door Rembrandt en Nicolaes Maes. Hij nam elementen uit het werk van al deze kunstenaars over, maar verwerkte ze op een heel eigen, originele manier.

Van wie Metsu het schildersvak leerde, is niet bekend. Er wordt wel gedacht aan Gerard Dou, maar de verfijnde wijze van schilderen die Dou had, zou men bij Metsu pas jaren later, toen hij in Amsterdam woonde, vinden. Ook Jan Steen wordt wel als mogelijke leermeester genoemd. Zeker is dat Metsu zowel Dou als Steen kende: in 1648 waren zij alle drie betrokken bij de oprichting van het Sint-Lucasgilde (schildersgilde) in Leiden. Hij betaalde vanaf 1648 de contributie van een volleerd schilder aan het gilde, wat betekende dat hij de opleiding al achter de rug had.

In 1657 wordt Metsu vermeld als bewoner van de Prinsengracht in Amsterdam. In 1658 trouwde Metsu in Enkhuizen met Isabella de Wolff. Behalve enkele notariële stukken betreffende burenruzies en schuldeisen namens zijn vrouw, zijn er geen documenten bekend uit Metsu's Amsterdamse tijd die ons meer inzicht geven in het leven van de schilder.

Hoewel Leiden in die tijd de stad van de fijnschilders was, kwam de verfijnde stijl van Metsu pas tot bloei nadat hij uit Leiden was vertrokken.

Aanvankelijk schilderde hij vooral religieuze en mythologische thema's, zoals het bijbelse gegeven van Abraham die Isaak offert. Opvallend waren daarbij de brede schildertoets en het grote formaat. In de loop van de jaren vijftig ging hij zich meer op genrevoorstellingen toeleggen. Daarbij zijn invloeden te bespeuren van zijn Delftse collega's Johannes Vermeer en Pieter de Hoogh. Een van zijn beroemdste schilderijen is Het zieke kind (Rijksmuseum, Amsterdam) uit ca 1660, voorstellende een jonge vrouw met een ziek kind op schoot. In dit werk ziet men de brede verftoets uit de beginperiode, gecombineerd met invloed van Vermeer. In zijn latere werken werd de verftoets fijner en de afwerking gedetailleerder. Voorbeelden zijn De brief en De harpsichord-speelster (Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam), beide interieurscènes die ondenkbaar zijn zonder de voorbeelden van Vermeer en De Hoogh. Ook schilderde Metsu een aantal openluchttaferelen.

Metsu, die op 24 oktober 1667 in de Nieuwe Kerk te Amsterdam begraven werd, oogstte tijdens zijn leven niet veel bewondering, maar in de 18e eeuw werd met name zijn late werk door velen verzameld. Metsu is vooral bekend geworden om de genrevoorstellingen (taferelen uit het dagelijks leven) die hij in de laatste tien jaar van zijn leven maakte.

Leraar van Michiel van Musscher,
Invloed op Jean Baptiste Mallet en Martin Drölling,



Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 615.