kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 18-01-2016 voor het laatst bewerkt.

George Segal

Amerikaans beeldhouwer,

geboren 26.11.1924 New York - gestorven 10.06.2000 South Brunswick (New Jersey)

In 1940 verhuist Segal met het gezin naar South Brunswick (N.J.).
In 1941/42 bezoekt hij de Cooper Union School of Art and Architecture in New York.
Van 1942-46 volgt hij een opleiding als kunstdocent en studeert filosofie en literatuur aan de Rutgers Universiteit, New Brunswick (N.J.).
Van 1947-49 zet hij zijn studie voort aan het Pratt Institute of Design, Brooklyn, en aan de universiteit van New York.
1953 Vriendschap met Kaprow.
Vanaf 1955 doceert Segal aan het Highland Park Community Center.
In 1956 heeft hij zijn eerste solotentoonstelling in de Hansa Gallery, New York.

George Segal hield zich tot ca 1958 bezig met schilderkunst.

1957/58 Organiseert samen met Oldenburg en Kaprow happenings.

1960 begint met gipsmodellen van levensgrote menselijke figuren en environments.
Segal plaatste anonieme, witte gipsfiguren in realistische settings, waardoor ze de indruk wekten dat ze tijdens hun dagelijkse bezigheden in steen waren veranderd. Hij gebruikte gipsafgietsels van zijn vrienden in alledaagse houdingen, meestal neergezet in een houding die typisch is voor de gekozen ambiance. De assemblages van George Segal zijn soms verrassend gedetailleerd. Zo werd een pompstation uitgevoerd met een werkende Coca-cola-automaat.

Deze ijskoud aandoende werken behoren tot de zgn. environmental sculptures. Ondanks het feit dat de alledaagse werkelijkheid in zijn werken betrokken wordt, passen zij niet in de popart. Later voegde Segal bewegende en lichtgevende onderdelen aan zijn sculpturen toe. Zijn figuren zijn plasters in zuiver wit die in een actuele context geplaatst zijn (vb lift, restaurant, interieur van een bus, enz...). De poppen doen door hun smetteloos wit en levensechte houdingen, in combinatie met het koele, neutrale materiaal, vervreemdend aan. Dit effect wordt nog versterkt door hun plaatsing tussen alledaagse objecten.

George Segal bekritiseerde de Amerikaanse droom en presenteerde zijn ensembles als theateropvoeringen. De New Yorker Segal verhief de Amerikaanse eenzaamheid op bijna classicistische wijze tot een universeel niveau. Hij plaatste de teloorgang van de communicatie tegen een zwarte achtergrond: een duo met één danseres, een avondmaaltijd in een cafetaria, een vrouw achter een loket.

Segal wilde met zijn werk een afstand bewerkstelligen ten opzichte van de herkenbare, alledaagse situatie. Sociaal gedrag, of juist het gebrek daaraan, en de vermeende ridiculiteit van het alledaags bestaan worden op subtiele wijze door hem blootgelegd. In zijn latere werken experimenteerde hij daarbij met beweging, licht (bijv. aan- en uitflitsende lampjes) en kleur op de figuren. Ook maakte hij ensceneringen die refereren aan de kunstgeschiedenis, zoals een kubistisch werk van Pablo Picasso en De kaartspelers van Paul Cézanne.

In 1963 heeft hij een solotentoonstelling in galerie Sonnabend, Parijs.
1964 Doceert aan het Hunter College.
In 1968 neemt Segal deel aan Documenta 4 te Kassel. Hij heeft eveneens een solotentoonstelling in het Museum of Contemporary Art, Chicago.
1971/72 heeft Segal overzichtstentoonstellingen in verschillende Europese steden.
In 1972 neemt hij deel aan Documenta 5 te Kassel.
1978 Grote overzichtstentoonstelling in het Walker Art Center, Minneapolis.
1981/82 Reizen en tentoonstellingen in China en Japan.

Segal gebruikte ook wel dramatische thema's, bijv. de Holocaustgroep (1982), opgebouwd uit tien liggende menselijke figuren en één op de voorgrond bij prikkeldraad geplaatste staande figuur.

In 1988 neemt Segal deel aan de Biënnale van Venetië.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 763.