kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Georges Verschingel

Belgisch schilder uit Veurne.

Georges was de zoon van Clotilde Lust en van Edouard Verschingel, die bankbediende was en later kantoordirecteur werd bij de ‘Banque Ostendaise’ in Veurne. Georges studeerde aan de “Ecole Moyenne de l’Etat” in Veurne en het St.-Amandsinstituut in Gent. Hij was een begaafd student. Nadien werd hij bediende in de bank van zijn vader. Die loopbaan lag hem niet en hij begon zich meer en meer toe te leggen op zijn artistiek talent.

Georges Verschingel was autodidact. Hij begon vooral te tekenen en te schilderen toen hij werkte bij de bank. In zijn vrije tijd wandelde hij heel Veurne af en hij schilderde wat hij zag. In Chinese inkt of waterverf vereeuwigde hij pittoreske hoekjes, stille straatjes en de mensen in hun dagdagelijkse bestaan. Bijna heel Veurne heeft hij in beeld gebracht.

In 1910 maakte hij een zicht van de Oostkant van de Markt, dat bestemd was voor de kalender ‘Westflandria’ van het jaar 1910, uitgegeven op 1500 exemplaren. In dat jaar maakte hij ook een zicht op de noordzijde van de Grote Markt voor een kermisaffiche , in een oplage van 2000 exemplaren. Stilaan kreeg hij een zekere naambekendheid in Veurne en omstreken. Hij stelde toen ook een inventaris op. Hij had al 96 aquarellen gemaakt.

In 1911 werd hij ontvanger van de Noordwatering Veurne en later ook landmeter. In 1912 huwde hij Laura, de dochter van gerechtsdeurwaarder Louis Boûten. Het jonge paar vestigde zich in het hoekhuis van de Vleeshouwersstraat met de huidige Daniël De Haenelaan, naast het ouderlijk huis van Laura. Op de eerste verdieping installeerde de kunstenaar zijn atelier.

Bij zijn fietstochten en wandelingen als ontvanger van de Noordwatering had hij steeds zijn schetsboek en schilderdoos mee. Hij penseelde dan de dorpen en het platteland en vereeuwigde de streek van Veurne-Ambacht. Vooral Steenkerke droeg zijn voorkeur weg.

Omwille van zijn functie kreeg hij tijdens de oorlogsjaren een doorlaatpas om zich te verplaatsen naar de omringende dorpen. Hij fotografeerde en tekende de resultaten van de oorlogsgruwelen: verwoeste dorpen, kapotgeschoten huizen en kerken en dolende vluchtelingen. Bij één van zijn tochten leerde hij Cyriel Verschaeve kennen, de kapelaan van Alveringem. Mee onder diens invloed en ook door zijn taak als sodalis bij de jaarlijkse organisatie van de Vastenkruisweg en de Boetprocessie, bloeide zijn drang naar het uitbeelden van mystieke onderwerpen. Hij voelde zijn kunst aan als een roeping en leefde zich als bezeten uit in het schilderen van religieuze onderwerpen. Hij plaatste die tegen de achtergrond van zijn vertrouwde streek. Hij kwam tijd tekort en had zoveel ideeën…

Omwille van de beschietingen vluchtte het echtpaar in 1916 naar De Panne, waar hun dochtertje geboren werd. Het kreeg de naam Elisabeth als dankbetoon aan de koningin, die tussenkwam bij hun vlucht naar De Panne. Nadien trok de familie gedurende een jaar in een hoeve in Houtem in. In 1918, nog voor het einde van de oorlog, keerden ze naar hun huis in Veurne terug.

In 1921 werd hun dochtertje Godelieve geboren. Een jaar later stierf de begaafde Veurnse kunstenaar in Gent aan de gevolgen van een hersenbloeding. Hij was amper 33 jaar oud.

De kunstenaar hield ook van muziek. Hij bespeelde vijf instrumenten en speelde wekelijks samen met vrienden muziek. Hij speelde vooral cello. Die muzikale begaafdheid erfde hij via de familie van zijn moeder, die twee componisten telde: Cesar en Louis Lust.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2085.