kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Gery de Smet

Leeft en werkt in Sint-Amandsberg.
website: kunst wordt van twee kanten gebruikt. Enerzijds door de kunstenaar om te overleven en zich te amuseren zonder te moeten gaan werken. Anderzijds door de bourgeoisie als investering, behangpapier of decoratie om zichzelf een identiteit aan te meten.

Mijn werk gaat over het zenden, het leiden, het verleiden, het misleiden en het redden van mensen. Ik onderzoek hoe godsdiensten, goeroes of ideologieën mensen de redding op aarde voorspiegelen. Hoe ze mensen voor zich winnen met een heilsboodschap en ze daarna gebruiken als zendeling voor die boodschap. De beeldtaal die de macht hiervoor hanteert, grijpt ons diep aan, vaak dieper dan we zelf willen.

Gery De Smet volgde de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent en het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen.

Hij ontving verschillende prijzen, waaronder die van de Jonge Belgische Schilderkunst. Als jonge schilder werkte hij zich al vlug in de kijker, met een oeuvre waarin ideologieën en de manieren waarop die zich van het beeld bedienen, centraal staan. Gery De Smet werkt graag in reeksen en alles wat hij maakt, ordent hij in de vorm van een grote stamboom die altijd maar aangroeit en verder vertakt.

Gery De Smet heeft zich verder verdiept in de studie van de picturale beeldtaal der ideologieën, nadat hij in 1989 én de Prijs van de Provincie Antwerpen én de Godecharleprijs had ontvangen. Dat leidde tot reeksen schilderijen waar hij telkens een veelbetekenende titel aan geeft, bijvoorbeeld Zijn zij misleid die U misleiden?. Op de in blauwe tonen en op groot formaat geschilderde, herkenbare beelden van mensen en locaties, veelal geïnspireerd op fotomateriaal uit het interbellum, brengt hij telkens in fel rood een leuze of een slogan aan, die naar dubieuze ideologische iconografie verwijst. Op een sneeuwlandschap met sporen van een militair (?) voertuig staat hiëratisch en in gotisch schrift ‘Ic dien', bij een moeder met kind prijkt het woord ‘Schoonheid', terwijl ‘Zege' over de ganse breedte staat van de ruïne van een kathedraal. De iconografie, die zowel de laatste wereldoorlog als de Vlaamse ontvoogdingsstrijd oproept, stelt vooral vragen over de politieke, nationalistische en godsdienstige machtsstructuren en hun ideologische boodschappen aan het individu.

In een reeks van circa honderd kleine vierkante doeken (1988-1998) onderzoekt hij het spanningsveld tussen beeld en betekenis, en in het bijzonder tussen de clichés, de codes en hun symboolwaarde. Honderd vierkante schilderijtjes in een boekenrek. In dit werk bestudeert de kunstenaar allerlei tekens die we rondom ons in het landschap kunnen zien: de vorm van een huis bijvoorbeeld, of de top van een boom, zonnestralen, het groen van het bos, de lijnen van een voetbalveld... Allemaal tekens die meer betekenen dan we op het eerste gezicht zelf denken. Tekens die verwijzen naar oude culturen, naar oude symbolen en verhalen.

In een recentere reeks van 24 doeken, Wijzen van wonen (1995-2000), verschijnen diverse huizen en woningen, die niet alleen een picturaal overzicht brengen van beeldmiddelen, maar waarvan elke titel ook ironisch verwijst naar de Belgische kleinburgerlijke wooncultuur en de er aan verbonden beteke-nissen: zonevreemd wonen; sociale controle; van goeden huize; waarom nog huren?; minstens één badkamer; kost en inwoon; mijn huis is jouw huis; oost west, thuis best ... Gery De Smet biedt de toeschouwer telkens weer een kans om een sluier op te lichten, een aanwijzing om een betekenis te achterhalen, maar wel zonder in het werk zelf die eenduidige boodschappen uit te schreeuwen welke hij zo kritisch benaderd heeft.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 739.