kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 18-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Gijs Frieling

Beeldend kunstenaar, schilder, geboren in 1966.

Opleidingen:
* Gerrit Rietveld Academie
* Gijs Frieling studeerde aan de Rijksakademie van Beeldende Kunst in Amsterdam. Hij won in 1994 De koninklijke subsidie voor Vrije Schilderkunst en in 1999 de basisprijs van Prix de Rome schilderen.

Van 2006 tot 2010 is hij directeur van het Amsterdamse kunstenaarsinitiatief W139. Momenteel is hij kunstadviseur van de Rijksbouwmeester.

Gijs Frieling stelt in zijn schilderijen religie en natuur centraal. “Religieuze afbeeldingen hebben we hard nodig omdat het natuurwetenschappelijk wereldbeeld niet in staat is om voldoende betekenis te geven aan ons leven” (schilderijen en muurschilderingen.

Frieling heeft nationaal en internationaal tentoongesteld. Hij doceerde onder meer aan de Gerrit Rietveld Academie en de Minerva Academie in Groningen en publiceert in diverse media over kunst en aan kunst gerelateerde onderwerpen. Zijn werk bevindt zich o.m in het Stedelijk Museum De Lakenhal, Leiden, de ABN AMRO Kunststichting, Akzo Nobel Art Foundation, en de KPMG Kunstcollectie, Amstelveen.

1999 Tiendschuur: 'Gijs Frieling: schilderijen en werken op papier 1994-1999' (www.kunstbus.nl/agenda)
In de Tiendschuur is bijvoorbeeld het schilderij 'Christus met voorbijgangers' (1994) te zien, dat 280 cm hoog en 450 breed is. Frieling schreef over dit werk: "Een schip met twee mensen aan boord vaart op zee. Ze hebben alles meegenomen wat ze voor hun reis denken nodig te hebben. Christus verschijnt knielend op het water maar ze zien hem niet of willen hem niet zien en varen voorbij. De vissen in het water richten zich echter naar hem als kompasnaalden. Ook in de twee opvarenden zwemmen vissen op de plaats van hun hart en ook deze richten zich op de herrezene en het lichtende brood dat hij aanbiedt."
Veel van de werken van Frieling hebben een duidelijk christelijke inspiratiebron en boodschap. Soms schildert hij bekende Bijbelse taferelen, zoals de kruisdood van Christus, maar soms vormen obscure Bijbelpassages de aanleiding voor een schilderij, of schildert hij een hedendaagse Christus die op Nikes langs een Amsterdamse gracht loopt. Een tweede lijn in Frielings werk wordt gevormd door 'psychedelisch' aandoende voorstellingen: visionaire ruimten waarin bloemen of bloeiende takken overal vanuit het niets opduiken en vanaf het doek de tentoonstellingsruimte in lijken te stralen. De toeschouwer vindt geen definitief houvast in deze ruimten maar wordt uitgenodigd zich een tijdje door hun vloeiende bewegingen en hun stille pracht te laten meevoeren. Beide typen werk zijn op de tentoonstelling te zien.

In 1999 is hij winnaar van de basisprijs Prix de Rome in de categorie Schilderen.

Hij was van 1999 tot 2003 lid van de commissie Individuele subsidies van het Fonds BKVB en is als artistic researcher verbonden aan de Graduate School van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.

Inmiddels laat Frieling zich inspireren door de volkskunst. Het vakmanschap, het geduld en de liefde die hij in deze kunst ziet, maken een verlangen in hem wakker; jezelf verliezen in het werk, kunst maken en naar jezelf kijken als onderdeel van een groter geheel; de ultieme verbinding tussen hemel en aarde. - (kunsten, vormgeving en bouwkunst ontvangt de laatste tijd relatief veel subsidieaanvragen van muurschilders. Als weerspiegeling daarvan toont het Fonds BKVB dit najaar een speciale tentoonstelling.
Gijs Frieling benadert het thema natuur vanuit een religieuze overtuiging. Voorstellingen van de plantenwereld zijn een beeld van de schepping. 'Op school leerde ik dat de natuur door toeval tot stand is gekomen. Onder meer door te schilderen ben ik ervan overtuigd geraakt dat alles in de natuur uit ideeën is ontstaan. Zo wil ik ook werken.' Voor het Fonds BKVB maakte hij drie raamschilderingen in pigmenten en caseïne.

Per 1 mei 2006 artistiek en algemeen directeur van W139, Amsterdam. Frieling volgt de Belgische Ann Demeester op die vertrekt naar de Appel. Frieling: „Ann Demeester hanteerde een meer theoretische benadering van de kunst. In die optiek maken kunstenaars niet zozeer producten, maar vertegenwoordigen ze bepaalde gedachten. Ik zie de kunstenaar als iemand die iets maakt. Een kunstwerk is een fysiek object, dat dezelfde onuitputtelijkheid zou moet hebben die je ook in de natuur ziet. In goede kunst zou je elke keer weer iets nieuws moeten kunnen zien. Zoals bij het altaarstuk van Mattias Grünewald in het stadje Colmar, een van mijn favoriete kunstwerken.”
(zie Gijs Frieling schildert in tempera, op doek of op papier en maakt regelmatig wand en plafond schilderingen. Waren zijn eerdere werken vaak direct christelijk geïnspireerd, de laatste jaren richt hij zich op geïdealiseerde voorstellingen van de plantenwereld ('Kingdoms') als metaforen voor de goddelijke schepping. De handelingen die hij verricht om tot het eindresultaat ten komen liggen tevoren vast, 'het schilderen loopt parallel aan met sacramentele handelingen in de kerk'. Zijn symmetrische en ordelijke Kingdoms ontstijgen de realiteit; metafysische werelden in herkenbare vormen afgebeeld. (Museum Jan Cunen: Gijs Frieling - Pizzeria Vasari
Voor Museum Jan Cunen maakte Gijs Frieling vanaf donderdag 7 oktober 2010 een muurschildering in de trouwzaal van het museum. Hij volgt hiermee de kunstenaar Fransje Killaars op wiens werk vanaf 2009 te zien was in dezelfde ruimte.

Gijs Frieling maakt muurschilderingen die hij vaak combineert met ruimtelijke objecten. Zijn werk gaat een directe relatie aan met de ruimte waarin het zich bevindt en waarin hij sterk refereert aan de wereld om hem heen. Hij laat zich inspireren door andere kunstenaars, kunsthistorische thema’s, religieuze rituelen, filosofie, films en literatuur. Hij creëert door een intuïtieve benadering een nieuwe kijk op onze kunsthistorie die hij aan de ene kant verpersoonlijkt, maar aan de andere kant universeel maakt.

Frielings werk vormt een gesamtkunstwerk, niet alleen door het gebruik van verschillende media en replica’s van andere kunstenaars, maar ook door de diversiteit aan handschriften dat door de samenwerking met assistenten ontstaat. Deze assistenten krijgen deels de vrije hand om naar eigen inzicht te werken waardoor de schildering binnen een vooraf vastgesteld kader ook een verzameling van interpretaties wordt. Hij ziet de ontwikkeling van de schilderkunst als een eenheid: Schilderkunst is visuele kennis en tegelijkertijd een opeenstapeling van handelingen. Ik wil deze reflectieve en performatieve aspecten beide een gelijkwaardige plaats geven.

Het werk kent een groot ornamenteel en ambachtelijk karakter. Frieling ontwikkelt een eigen beeldtaal waarin het gebaar en beweging van het schilderen zelf een belangrijke plaats inneemt. Belangrijk is ook het tijdelijke karakter van een muurschildering die na verloop van tijd weer verdwijnt.
Het oproepen van een bepaalde sfeer is een essentieel element van het werk. Het moet een ervaring zijn voor de bezoeker. Of zoals hij het zelf beschrijft: Ik wil dat mensen zich welkom voelen en alles rustig kunnen bekijken, tegelijkertijd wil ik een gevoel van onuitputtelijkheid oproepen.

Voor Museum Jan Cunen maakt Frieling een muurschildering in een beperkt kleurenpallet dat gloeit en straalt. Zijn werk wordt een vloeiend geheel van diverse inspiraties en interpretaties. Hij citeert kunstenaars die hij persoonlijk bewondert van Cezanne en Hugo van der Goes tot Hirschorn en Gilbert & George en refereert tevens aan science fiction films als Avatar en Terminator II.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 3.