kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 18-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Griekse kunst

Men onderscheidt de Kretensisch-Myceense periode (2e millennium voor Christus), de Archaïsche periode (1100-470 voor Christus), de Hellenistische periode (330-146 voor Christus), en de Romeins-Byzantijnse periode.

Archaïsche kunst is kunst die in Griekenland van 650 voor Christus tot 480 voor Christus. De kunst is sterk bevorderd geweest door Egyptische kunst. Voor de Archaïsche kunst bestond de Griekse kunst alleen nog maar uit geometrische vormen. Met de groei van de stadstaten onder invloed van Egypte en het Nabije Oosten veranderde dit, want men ging proberen het menselijk lichaam zo goed mogelijk uit te beelden.

De vroege Archaïsche kunst leek nog erg op de Egyptische kunst. Kenmerkend voor deze vroege periode is, dat de beelden uit een blok gesneden zijn. De houding is stram en frontaal en de beelden hebben een driehoekig hoofd met grote ogen. De haren zijn zeer gestileerd weergegeven en het haar valt in lange strengen naar beneden. Daarom doet het haar nog pruikachtig aan. De lichaamsvormen worden met lijnen aangegeven. Kenmerkend voor de latere archaïsche kunst is de archaïsche glimlach. Dit was een glimlach waarbij de mondhoeken lichtjes werden opgetrokken (te vergelijken met de legendarische Mona Lisa), wat een gevoel van gelukzaligheid en harmonie moest weergeven.

Kouros, gevonden in Anavyssos, Attica. ca. 530 VC.

Kouros-beelden waren afbeeldingen van een held of een halfgod, met bedoeling deze te vereren. De Grieken hebben er waarschijnlijk zo'n 20.000 gemaakt, wat illustreert dat originaliteit in deze periode niet echt een punt was. Vroeger werd aangenomen dat deze kunst strikt Ionisch was, maar tegenwoordig heeft men in heel Griekenland dergelijke beelden teruggevonden; het was dus een genre dat in heel Griekenland werd beoefend. Het was een naakte afbeelding met de bekende archaïsche glimlach (zie hierboven).
Deze beelden waren net iets meer dan levensgroot, waardoor ze erg imposant overkwamen. Door de parallelle gewrichtslijnen zijn ze erg statisch, alhoewel één voet steeds wat naar voren staat. Het hoofd werd net iets te groot afgebeeld (1/6 van de totale lichaamslengte, terwijl de klassieke voorschriften 1/7 voorschrijven), maar de penis werd net iets te klein afgebeeld, als teken van beschaving. Barbaren en woeste reuzen werden meestal met een groter exemplaar afgebeeld.
Het vrouwelijk equivalent van het kouros-beeld is het korè-beeld.

Tussen 480 en 425 voor Christus hebben de beeldhouwers Phidias, Polygnotos, Polykleitos en Myron geleefd. In deze periode ontstonden Het Parthenon en de Atheense vazen met rode figuren.

Tussen 360 en 300 volgde de twee periode van de Klassieke Oudheid, met Praxiteles, Skopas, Lypsippus en de gebouwen van Halikamassos. De Attische beeldhouwschool gebruikte steen, later marmer, maar ook brons, vooral in Argos en Sicyon, voor met name religieuze beelden, alhoewel Phidias ook beelden maakte van olympische winnaars. In het werk van Praxiteles treffen we een grote zachtheid, eenvoud en uitdrukkingskracht aan.

De Hellenistische sculpturen hebben een grotere dramatiek, bijvoorbeeld de stervende Gallier, Laocoön. De schilderkunst, bijvoorbeeld van fresco's (Knossos), ging na de 4e eeuw achteruit.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Archa%C3%AFsche_kunst.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1554.