kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Hadassah Emmerich

Hadassah Emmerich (1974, Heerlen)

Indisch-Nederlandse kunstenares,

Haar werk is een persoonlijke weergave van emoties. Gevoelens van dreiging, angst, maar ook van sensualiteit en erotiek bepalen haar beelden, die prikkelend zijn zonder echter hevige schokeffecten te veroorzaken. Opvallend kenmerk van haar werk zijn kleurrijke beeldelementen uit de ‘primitieve' natuur.

Na tijdens haar studie aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht (1993-1997) geëxperimenteerd te hebben met installaties en videofilms, keerde Hadassah Emmerich gedurende een post-graduate-opleiding aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen (1997-2000) terug naar haar aanvankelijke liefde: de teken- en schilderkunst.

Ze maakt opvallend grote tekeningen waarin verschillende materialen en technieken door elkaar worden toegepast om een interessante gelaagdheid te verkrijgen. De tekeningen zijn meestal opgebouwd met houtskool of inkt. Vervolgens voegt ze materialen als acrylverf, viltstift en soms gelei toe.
Naast grote (en kleine) tekeningen maakt Emmerich muurcollages waarbij de tekeningen worden verknipt en ingezet om een nieuw - afwijkend - formaat te krijgen. Met haar collagetechniek creëert zij ‘sfeerbeelden': gesticulerende figuren suggereren een spanningsveld vol sensualiteit, angst en macht. Tussen de beelden zitten soms losse woorden of zinnen verstopt.
Ook is Emmerich gaan experimenteren met een druktechniek waardoor het tastbare, materiële van de collagetechniek minder wordt benadrukt en er meer aandacht komt voor de samensmelting van verschillende beeldelementen.

In 2000 vestigde Hadassah Emmerich de aandacht op zich door twee nominaties: voor de Wim Izaksprijs en de Mama Cashprijs.

Opvallend aan haar werk is het gebruik van kleurrijke elementen uit de florale cultuur die ze verwerkt tot een overdaad aan fijnmazige patronen waarachter een zoektocht naar haar culturele identiteit schuilgaat. Tijdens een reis door Indonesië werd ze geconfronteerd met haar wortels. Het Indische bloed dat ze van haar vaders kant erfde kreeg tijdens de trektocht een andere betekenis door de visuele indrukken die ze opdeed.

Voor de koepelzaal van het museum voor moderne kunst Arnhem maakte Hadassah Emmerich in 2003 een wandinstallatie motieven uit de natuur op woekerende wijze de ruimte binnendringen, een actief vagabonderen waarin groei, bloei en verval samensmelten waardoor het een poëtisch en mysterieus karakter krijgt. Herkenbare elementen worden gecombineerd met lijnen die al slingerend een weg zoeken tussen de woekerende vegatieve elementen. Soms heeft ze tussen de beelden woorden of zinnen verstopt. De overdaad aan patronen, waarin historische en persoonlijke beeldelementen samenvallen, suggereert een levenskracht die ons in visueel opzicht verleidt, en ons tevens herinnert aan het verval dat erin besloten ligt. De stroom van kleurrijke impressies is een projectie van haar wensen en dromen waarin schoonheid en horror, hoop en angst, droom en hallucinatie in elkaar overvloeien.

Hadassah Emmerich heeft zich in haar nieuwste werk uitbundig uitgeleefd in felle kleuren en florale motieven. In haar weelderige beeldtaal zoekt ze niet alleen aansluiting bij exotische plantengroei maar worden ook verwijzingen meegenomen naar de beleving en de rituelen van de Indonesische cultuur. Zo geeft ze haar werk het uiterlijk van batik mee. Emmerich: ,,Kunstenaars als Yinka Shonibare en Chris Offili geven hun werk op een ironische manier de exotische sfeer die men van ze verwacht, gezien hun Afrikaanse afkomst. Ik doe in feite hetzelfde, ik exotiseer, maar doordat ik van Nederlandse komaf ben, is het voor mij niet gemakkelijk om de clichés zomaar uit de kast te trekken. Het ligt complexer.''

Goldsmiths College Londen
Tweejarig verblijf als artist in residence bij het prestigieuze Goldsmiths College in Londen, mede mogelijk gemaakt door een studiebeurs van het Prins Bernhard Cultuurfonds. Haar verblijf in Londen heeft ze op eigen initiatief geregeld omdat ze een tijdje ,,in het centrum van het centrum'' wilde zijn. Emmerich: ,,In Londen wordt veel openlijker gediscussieerd, alles is hier bespreekbaar. Zo heb ik ook geaccepteerd dat mijn fascinatie met exotisme het hoofdthema van mijn werk is, zonder bang te zijn voor het oordeel van anderen.''

,,Ik volg een masteropleiding aan het Goldsmiths College in Londen en heb me laten leiden door wat ik in die stad aantrof.'' Zo maakt ze, zoals de Londense graffitispuiters dat ook doen, gebruik van sjablonen. Ook het exotische is in Londen alom aanwezig. ,,Ik woon in een buitenwijk waar veel mensen uit Bangladesh en de Caraïbische eilanden wonen.'' Hun aanwezigheid daar, maar ook hun koloniale geschiedenis, intrigeert haar.

Hadassah Emmerich heeft zich het alter ego van de Batik Babe aangemeten, een snelle meid die er goed uitziet en hard werkt. Tegelijkertijd beschikt ze over het zwoelere en gevoeliger alter ego Emily Habousa, ontstaan toen een vriendin haar naam verhaspelde. Dat alter ego is spiritueler en gevoeliger: ,,Het zijn twee kanten die beide deel van mij uitmaken.''

Hoewel Emmerichs kunst op het eerste gezicht decoratief en kleurrijk oogt, is het niet haar bedoeling om te behagen. Het verleidelijke uiterlijk is vooral een manier om de aandacht van het publiek vast te houden. Vervolgens confronteert ze je met diepere lagen in haar werk, die bijvoorbeeld het thema identiteit aansnijden. Emmerich verwerkt clichébeelden zoals Aziatische kalendermeisjes en typische Indonesische eilandbewoners in haar voorstellingen. Ze vergelijkt ze met de karakters van een fictieve, Aziatische soap, waar ze de laatste tijd aan werkt. ,,In de soap worden heftige stereotypen opgevoerd, extremen die goed bruikbaar zijn om een boodschap in te verpakken.'' (Museum voor Actuele Kunst) Van 26-2 t/m 8-5-2005
Hadassah Emmerich maakt een zaalvullende muurschildering in de grootste zaal van het GEM.
Hawaïaanse hoelameisjes die met hun bloemenkransen symbool staan voor paradijselijkheid en exotisme figureren op de wandschildering. Maar als je goed kijkt, zie je dat in de bloemenkransen doodskopjes zijn verwerkt. De idylle lijkt opeens aan het wankelen gebracht.

4 maart 2005 Gemeentemuseum koopt twee werken van Hadassah Emmerich
Naar aanleiding van de tentoonstelling HxBxD=Rabo Kunstcollectie heeft het Gemeentemuseum twee werken aangekocht van Hadassah Emmerich. Het gaat om de tekening Black Lagoon en het schilderij In search of an Emily, beide uit 2004 die deel uitmaken van de tentoonstelling in het GEM waar Emmerich samen met Marc Bijl en Iris van Dongen exposeert. Het werk van Dragon, van Iris van Dongen dat op dezelfde tentoonstelling is te zien, werd al eerder door het Gemeentemuseum aangekocht.

Fries Museum Van 11-5 t/m 16-5-2005 tekeningen, schilderijen en collages worden overwoekerd door slingerende, liaanachtige vegetatie, bloemen en fruit. Door de liaanvormige lijnen en de heldere kleuren herkennen wij er reminiscenties van een tropisch landschap in of een oosterse sfeer. Het kleurgebruik, de gelaagdheid in materiaalgebruik en de halfverborgen bloemen en planten maken van het geheel een verleidelijke installatie waar de toeschouwer deel van gaat uitmaken. Dat maakt de beleving ervan intensiever en spannender. Kleurige verfstrepen en papierbanen vormen een wirwar van lijnen en vlakken. Daartussen duiken af en toe zaken op die nauwelijks zijn los te zien van de andere beeldelementen: figuren, gezichten, waterlelies, een broeikas. Andere vormen zijn minder gemakkelijk te duiden: sommige bloemen en vruchten zouden evengoed ijsjes, haardossen, vrouwenborsten of geslachtsdelen kunnen zijn, of andersom. Emmerich vergroot de dubbelzinnigheid van de voorstellingen nog door de heldere, mediterrane kleuren die ze gebruikt, onderling sterk te laten contrasteren.
Tegenwoordig voegt Emmerich ook regelmatig teksten toe in een lettertype dat al net zo krult en sliert als de lianen. Bij nader inzien blijkt de gebruikte teken- en schildertechniek al even gelaagd als de voorstellingen.

Fries Museum Van 22-10 t/m 11-12-2005 - Confessional Vapour Trails Amsterdam in mei 2005 verzorgde ze de hoofdpresentatie in de stand van Buro Leeuwarden: een reusachtige wandschildering van 33 meter lang en 3 meter hoog. Vanaf 22 oktober is Hadassah Emmerich (1974) terug in Buro Leeuwarden. Onder de titel ‘Confessional Vapour Trails' maakt Emmerich gedurende een week voorafgaand aan de opening een geheel nieuw werk: een combinatie van een muurschildering, een collage en een schildering op doek van 14 meter x 2,70 meter. Zij brengt in acrylverf ‘vapour trails' (condens sporen) aan op de muur in combinatie met woorden (gedachteflarden). Het geheel - de teksten en de druipers verf die naar beneden lopen - doet denken aan een beslagen raam met condens waarin je met je vinger teksten schrijft. Door verdamping zijn de teksten na verloop van tijd minder goed leesbaar of zijn het alleen nog maar ‘sporen van teksten'.
In dit nieuwste werk neemt Emmerich afstand van haar vroegere werk waarin de natuur een belangrijke rol speelde. Alleen de kleurige lianen verwijzen er nog naar. Teksten in haar werk doemen op en vervagen onder dunne verflagen in oosterse kleuren. Het resultaat is een reflectie op het werk uit de afgelopen twee jaren gecombineerd met nieuwe ideeën.
Hadassah gaat in Buro Leeuwarden experimenteren met tekst en beeld. Ze gebruikte vroeger wel vaker tekst in haar werk, maar dan was de tekst ook altijd een belangrijk beeldelement. In het nieuwe werk zal tekst ook weer als beeldelement dienen, maar de functie van de tekst als communicatiemiddel wordt belangrijker. Het publiek wordt directer aangesproken dan in het vroegere werk.
Emmerich gaat ‘vapour trails' maken door hele dunne lagen acrylverf waarin ze partijen met rubberlatex uitspaart. Later kan ze die weer verwijderen waardoor de uitgespaarde vorm of tekst weer zichtbaar wordt. Door de vloeibaarheid van de latex en de dunne verf loopt veel verf met druipers naar beneden waardoor het geheel op condens lijkt. Deze techniek verwijst naar teksten die je met je vinger op een beslagen raam schrijft. Het water loopt dan in dunne straaltjes omlaag en na verloop van tijd vervagen de woorden weer omdat de waterdamp verdwijnt.
De wereld van Hadassah Emmerich bestaat uit kleurige verfstrepen en papierbanen. In haar vroegere werk gebruikte ze natuurlijke kleuren en natuurlijke vormen. In de muurschilderingen doemden beelden van mensen op uit de uitbundige wildernis, alsof ze opnieuw tot leven kwamen. Deze beelden waren afkomstig uit oude boeken en kranten waardoor ze een nostalgische uitstraling hadden. Onlangs is Emmerich overgegaan op meer kunstmatige kleuren en vormen. Zo gebruikt ze nu zuurstokkleuren en fluorescerende verf. Deze verf versterkt de relatie met de Oosterse wereld. Wij kennen deze voorliefde voor felle pastelkeuren met een fluorescente werking van verpakkingen uit die streken, of affiches voor Indiase films. Er spreekt een suikerzoete sfeer uit. In de schilderingen van Emmerich werkt het kleurgebruik betoverend, evenals in de films.
De tentoonstelling in Buro Leeuwarden omvat verschillende werken, die onderling een relatie met elkaar hebben. Ze kunnen elkaar aanvullen qua stijl of inhoud, maar ze kunnen ook vragen oproepen. Die vragen liggen op het vlak van de werking van het kunstwerk. Doet het werk bijvoorbeeld een beroep op de emoties van de bezoekers of komt het juist rationeel over? Ziet men het werk als een intuïtief ontstaan geheel of eerder als een conceptueel werk? Emmerich tast in deze tentoonstelling af hoe haar werk communiceert met de bezoeker. Is het de vorm die verleidt of de inhoud die beklijft?

In februari 2006 vervaardigde zij een muurschildering in de Nederlandse ambassade in Jakarta van 20 x 15 meter.
Winnaar Fritschy-prijs 2006
De Indisch-Nederlandse kunstenares Hadassah Emmerich (1974, Heerlen) is de winnaar van de Fritschy-prijs 2006. Deze nieuwe cultuurprijs van de stad Sittard-Geleen wordt tweejaarlijks uitgereikt aan een beeldend kunstenaar die in zijn werk een bijzonder oog heeft voor thema's rond de multiculturele samenleving en een vernieuwende bijdrage weet te leveren aan het interculturele debat.
De constante artistieke kwaliteit en de speelse maar scherpe verbeelding van het exotische in haar werk overtuigden de jury. Bij wijze van erkenning ontvangt zij een vrij te besteden geldprijs van 5.000 euro en een tentoonstelling in Het Domein met begeleidende publicatie.

Museum het Domein Van 13-5 t/m 11-6-2006 - Mixed Blood Banana Shake
Monumentale Muurschildering van 8x4 meter die in deze periode zal worden gemaakt in combinatie met schilderijen en werken op papier. Deze zal tenminste een jaar lang te zien zijn.

vegetatie. De tekst City should be shining on the hill ontleende Emmerich aan een songtekst van de rockband U2. Het geheel is een zinderend samenspel van beeldende elementen en inhoudelijke thema's, zoals de culturele achtergrond van de kunstenaar zelf, die als kind van een Indische vader en een Limburgse moeder in het katholieke Heerlen opgroeide.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 3317.