kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 16-06-2008 voor het laatst bewerkt.

Harry Bertoia

Harry Bertoia's sculptures

Italiaans-Amerikaanse ontwerper, beeldhouwer en schilder, geboren 10 maart 1915, San Lorenze, Udine, Italie - overleden 6 november 1978

Zijn bekendste ontwerpen bestaan uit 'metaaldraad' en zijn een logisch gevolg van zijn activiteiten als beeldhouwer.

Bertoia werkte met zijn eigen handen, probeerde variaties uit en was nooit tevreden. "Als ik ergens mee bezig ben, dan zie ik verbanden", zei hij. "Ik zie ze overal". Uitgaande van beeldhouwwerken uit de klassieke oudheid creëerde hij een ensemble van stoelen met zittingen die bestaan uit metaaldraad. Bertoia merkte schertsend van zijn eigen meubelen op dat 'de ruimte er zo doorheen ging' en 'dat het net is alsof ze uit lucht gemaakt zijn'. Niettemin zijn zijn sculptuurachtige ontwerpen een toonbeeld van comfort en functionaliteit.

Zijn sculpturen bestaan uit vrijstaande metalen werken, waarvan sommige resoneerden na aanraking, of bewegende elementen hadden die klingelden in de wind.

Biografie
Als 15-jarige Italiaan emigreert hij in 1930 met zijn familie naar de Verenigde Staten waar hij in 1936 afstudeerde aan de Cass Technical High School in Detroit, waarna hij tot 1937 studeerde aan de Art School van de Detroit Society of Arts and Crafts.

Hij studeerde van 1937 tot 1939 met een beurs aan de Cranbrook Academy of Art van Bloomfield Hills in Michigan. Een academie die zich sterk onderscheidt door de nauwe en actieve samenwerking tussen leraren en leerlingen. Aan het eind van zijn studie is hij docent schilderkunst op deze academie en heropende hij hier het metaalatelier dat in 1933 was gesloten waar hij van 1939 tot 1943, toen het atelier weer werd gesloten vanwege de schaarste aan materiaal in oorlogstijd, het hoofd van de afdeling was. Daarna werkte hij korte tijd op Cranbrooks grafische afdeling.

In het huis van de directeur van de Cranbrook Academie, Eliel Saarinen, leerde hij voor het eerst Florence Knoll kennen.

Zijn schoonvader, William Valentiner, die een voorvechter was van de abstracte kunst en directeur van het Detroit Institute of Arts beïnvloedde Bertoia's overgang van een gestroomlijnde naar een harde, abstracte stijl.

In de jaren '40 begon hij te experimenteren met metaal om meubelen te ontwerpen. Samen met Charles eames zet hij een atelier metaalbewerking op.

Na zijn verhuizing naar Venice, Californië, in 1943 werkte Bertoia met Charles en Ray Eames voor de Evans Products Company, waar hij technieken voor het buigen van multiplex ontwikkelde.

Na WO II werkte hij in Californië bij de Plyformed Products Company van de Charles en Ray Eames maar verliet na een aantal meningsverschillen het bedrijf en ging voor Hans en Florence Knoll werken.

In 1946 werd Bertoia Amerikaans staatsburger en verhuisde naar Bally, Pennsylvania, zodat hij dicht bij de Knoll-fabriek woonde.

In 1950 richtten Hans en Florence Knoll, in de buurt van East Greenville - Pennsylvania, een atelier op voor Harry Bertoia. Ze gaven hem de creatieve vrijheid om zijn artistieke concepten uit te werken zonder de belemmering van een strikt ontwerpprogramma. "Zijn opdracht was zeer open", herinnert Florence Knoll zich. In zijn atelier te Bally experimenteert hij en ontwerpt hij meubelen, met als uitgangspunt de structuurtechniek van beeldhouwers.
Tijdens dit artistiek proces ontstonden verschillende stoel 'functies': dineren, zitten of lezen, elk functie met zijn eigen natuurlijke vorm. Deze ideeën werden door de technici van Knoll vertaald in productietekeningen.
Hij 'vlecht' metaaldraad in mandvormen en presenteert voor Knoll in 1952 de succesvolle serie 'Bertoia Collection' met de 'Diamond Chair' in de showroom van Madison Avenue.

Vervolgens heeft Bertoia zich opnieuw toegelegd op de vrije creatie. Tot aan zijn dood in 1978 heeft hij beelden uit metaaldraad ontworpen o.a. de bekende "zingende beelden” die een geluid produceren bij aanraking.

Bertoia kreeg een gouden medaille van de Architectural League of New Vork voor een scherm dat hij maakte in opdracht van de Manufacturers Hanover Trust Co. (1954) en kreeg eveneens prijzen van de American Institute of Architects (1973) en de American Academy of Letters (1975).

Tot zijn dood in 1978 blijft hij sculpturen maken in metaaldraad.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 307.