kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 19-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Hubbard en Birchler

Teresa Hubbard / Alexander Birchler
Gregor's Room III, 1999, c-print, 222 x 180 cm
fotografie en video bestaande uit Teresa Hubbard (Ierland, Dublin, 1965) en Alexander Birchler (Zwitserland, Baden, 1962).

Hubbard en Birchler werken sinds midden jaren 90 samen. Hun werk bestaat uit sculpturen, installaties, fotografie, film en performances. De films en foto's gaan vaak over de constructie van narratieve tijd en ruimte zonder de context van een traditionele verhaallijn.

Teresa Hubbard / Alexander Birchler, Full House, 2001
Videoprojectie, 7' 26, loop
In de video-installatie Full House van Teresa Hubbard en Alexander Birchler wordt 'thuis' de plek waar zich een stereotiep maar fragmentarisch verhaal afspeelt van verlangen, uitstel van verlangen en frustratie, die vervolgens weer verlangen wordt. De vier muren waartussen de mens leeft vormen een denkbeeldige, afscherming van het individu. Vanuit een oogpunt van sociale interactie zorgen ze echter voortdurend voor een drukkend gevoel van isolement.
In Full House beweegt een camera langzaam heen en weer door de achtertuin bij een huis. Het is een zomeravond, en we zien een jonge vrouw in het huis en buiten door haar tuin lopen, waar ze voorbereidingen treft voor een barbeque. Langzaam onthult de camera, als een voortdurend rondspiedend en slechts zelden knipperend oog, de bijzonderheden van de omgeving waarin de vrouw verkeert. We zien op de achtergrond een met gekleurde lampjes versierde schuur, voor de garage van de vrouw zijn twee jongemannen aan het basketballen, en we horen krekels en de geluiden van het verkeer in de buurt. Op de voorgrond zien we een brievenbus met daarop haar achternaam, Dalloway, en op het tuinhek een bord van een makelaar, 'Discovery Investments'. Uit de details van Clarissa Dalloway's huis en haar achtertuin krijgen we de indruk dat ze in een wat oudere middenklassebuurt in een Amerikaanse stedelijke omgeving woont. Het verhaal ontwikkelt zich met iedere camerabeweging: er komen gasten, onder wie de twee mannen die we eerder hebben zien basketballen. Ze praten, drinken bier en eten. Het is een rustig partijtje, om niet te zeggen bezadigd. Gezien de informatie dat het huis te koop staat, lijken de beelden te suggereren dat de gastvrouw gaat verhuizen en dat het hier om een afscheidsfeestje gaat. Clarissa Dalloway lijkt tussen haar gasten weemoedig en verstrooid rond te lopen, en op een gegeven moment laat ze de anderen achter zich en loopt naar de rand van de tuin, waar ze over de schutting kijkt. Op dit moment zien we de hele scène in de achtertuin naadloos overgeplaatst worden naar een barok negentiende-eeuws theater. Clarissa Dalloway is de enige die in deze lege ruimte uit de negentiende eeuw kijkt, die nu eens niet en dan weer wel synchroon is met de tegenwoordige vorm van haar omgeving - haar achtertuin. Als ze ten slotte terugkeert naar de buren die bij haar te gast zijn, worden we gewaar dat de bewegingen van de camera deel uitmaken van een meeromvattende choreografie en blijkt de hele omgeving voortdurend om haar heen te cirkelen. Ze loopt met haar gasten naar de rand van de rondcirkelende achtertuin om definitief afscheid van hen te nemen. Vervolgens zien we haar in haar eentje de rommel van het partijtje opruimen. Ze kijkt naar de ronddraaiende omgeving, naar de veranderende omstandigheden van haar positie in heden en verleden, haar openbare en haar privé-leven. We zien Clarissa Dalloway in een reflectie op zichzelf even glimlachen, waarna het verhaal opnieuw begint.
Bron: www.montevideo.nl

Websites: www.bobvanorsouw.ch, Galerie Barbara Thumm, recensies video's Eight uit 2001 en Pool uit 2004 www.8weekly.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 836.