kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 11-12-2008 voor het laatst bewerkt.

Jacques Blanchard

Frans barokschilder en graveur, decoratieschilder (van interieurs) en perspektiefschilder, geboren 1 oktober 1600 te Parijs - begraven aldaar 10­ november 1638.

Jacques Blanchard schilderde in een maniëristische stijl en werd ook wel de Franse Titiaan genoemd, hoewel hij door zijn ronde vormen veeleer met Rubens verwant is. Uit zijn figuren, vooral vrouwen, blijkt zijn schoonheidsideaal van lange doch goed gevulde vormen. Naast de vaardigheid die hij vertoont in zijn grote, luchtige composities, getuigt hij eveneens van een zeldzaam kleurgevoel.

In zijn korte leven als schilder had Blanchard een bescheiden succes met kleine, maar innemende religeuze en mythologische voorstellingen waarin hij een Vlaamse helderheid weet te combineren met de vormen van het Franse maniërisme die ligt tussen de gedetailleerde Bolognese en de kleurrijke Venetiaanse methode. Dikwijls werd deze "meester van de klaagzang" gesteld tegenover Simon Vouet, de "meester van het heldendicht". Zijn bekendste werken zijn La Pentecôte (Notre-Dame, Parijs) en Cimon et Ephigène (Louvre. Parijs).

Hij genoot een kunstopleiding op de Académie de Saint-Luc (Parijs) en was de leerling van ondermeer Nicolas Baullery en Horace le Blanc.
Beinvloed door o.m. Peter Paul Rubens, Tintoretto, Titiaan en Paolo Veronese. Invloed op Cornelis de Man.
Jacques Blanchard is de broer van Jean Baptiste Blanchard (1595/1602-1665) en vader van Gabriël Blanchard (1630-1704).

Biografie
Blanchard kwam uit een familie van schilders die in de Franse hoofdstad enige naam hadden en werd vanaf zijn dertiende tot zijn achttiende ondergebracht bij zijn oom, de schilder Nicolas Bolley. Deze grote figuur van de tweede school van Fontainebleau had een beslissende invloed op de ontwikkeling van de jeugdige kunstenaar en de keuze op zich voor een allegorische benadering zoals in 'De Liefdadigbeid' verraadt de verbondenheid van Blanchard met een laat maniërisme.

In 1618 vertrok hij naar Italië. Hij laste echter een langdurige pauze in toen hij bij Lyon aankwam, waar hij ging werken in de werkplaats van de schilder Horace le Blanc. Toen Le Blanc in 1623 naar Parijs vertrok, voltooide Blanchard zijn achtergebleven werk en vervolgde hij zijn reis naar Italië samen met zijn broer, Jean Blanchard.

Tussen 1624 en 1626 verbleef hij met zijn broer in Rome waarna hij via Bologna verder reisde naar Venetië. Hier kreeg hij werk van onder andere Paolo Veronese, Titiaan en Tintoretto onder ogen. Ook ontmoette hij Caravaggio. Blanchard verbleef in Venetië tot in 1628. waarna hij naar Parijs terug keerde alwaar hij snel succes oogst. Hij was ook enige tijd verbonden aan het Hof van de Hertog van Savoy in Turijn. Uiteindelijk kwam hij in 1629 terug in Parijs, waar hij 1638 stierf.

Tussen 1624 en 1626 verbleef hij in Rome waar hij o.a. Caravaggio ontmoette. Via Bologna reisde hij verder naar Venetië waar hij verbleef tot in 1628. Hier kreeg hij werk van onder andere Paolo Veronese, Titiaan en Tintoretto onder ogen. Hij was ook enige tijd verbonden aan het Hof van de Hertog van Savoy in Turijn. Uiteindelijk kwam hij in 1629 terug in Parijs alwaar hij snel succes oogst.

Hij kreeg opdracht voor het schilderen van mythologische composities in twee particuliere herenhuizen in Parijs, waarbij hij zich ontpopte als een grootmeester in het genre. Evenals Le Brun was ook Blanchard in staat om het hele decor van een galerij te ontwerpen en zelfs om een tuin te schilderen.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 341.