kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 21-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Jacques Villeglé

Frans kunstenaar, geboren in 1926 te Quimper, Bretagne, Frankrijk. Huidige woonplaats: Parijs.

Jacques Mahé de la Villéglé is een Franse mixed-media kunstenaar bekend om zijn lidmaatschap van de Nieuw Realisme kunstgroep. Zijn werken zijn in de eerste plaats gefocust op de naamloze en de marginale resten van de beschaving. Reeds vanaf 1949 vindt hij zijn roeping in het afscheuren van affiches en de samenstelling van de gecollecteerde fragmenten ervan tot kunstwerken, waarmee hij de idee voorstaat van de anonieme creatieve geest die de plaats inneemt van de figuur van de kunstenaar. In zijn werken verdraait Villeglé nogal dikwijls picturale slogans tot een beeld dat voor de man in de straat eenvoudig en steeds toegankelijk wordt. Een affiche als alledaags object zeg maar.

Biografie
Hij krijgt zijn opleiding in teken- en schilderkunst aan de Ecole des Beaux-Arts in Rennes in 1945. Vanaf 1947 studeert hij voor architect aan de Ecole des Beaux-Arts in Nantes. Alvorens zijn studies aan de Academie voor Schone Kunsten van Nantes aan te vangen, was Jacques Villeglé enige tijd tekenaar en hulpje in een architectenbureau.

Als jong kunstenaar begon Villeglé met het jutten van afvalmateriaal van de Atlantikwal. Het betonijzer gebruikte hij voor het maken van metalen constructies.

Villeglé vindt reeds vanaf 1949 zijn roeping in het afscheuren van affiches en de samenstelling van de gecollecteerde fragmenten ervan tot kunstwerken. In Parijs begon hij samen met de fotograaf Raymond Hains, aanplakbiljetten te bewerken. De straat waar zij hun kant-en-klaar afgewerkte schilderijen vonden was voor hen een 'ready made Musée d'Art Moderne'. Ze scheurden stukken of lagen van de destijds kennelijk dik over elkaar heen geplakte en door anonieme verminking 'poëtisch geworden' affiches af. Aldus ontstonden de eerste "affiches déchirées of affiches lacérées (af)gescheurde affiches". Villeglé wordt soms "décollagiste" soms "affichiste" genoemd. Hains noemde zichzelf ooit heel toepasselijk een "inaction painter."

Het afweken en afscheuren van affiches leek Villeglé een primaire handeling, een guerilla tussen beeld, tekens en letters. Hij ziet zijn werk als dat van een fotograaf die zijn objectief doorheen een lens waarneemt en afdrukt. Eigenlijk zou je het werk van Villeglé kunnen beschouwen als een voorloper van de aanstormende popartbeweging die uit de Verenigde Staten op ons afkwam. Jacques Villeglé vertrekt van een symbolisch product van de consumptiemaatschappij, een affiche op industriële wijze vervaardigd, om ze haar oorspronkelijke commerciële boodschap te ontnemen. Een affiche is niks meer of minder dan een alledaags object. De schreeuwerige, afgerukte kleurenrepen en letters die hij tegen mekaar laat opboksen door middel van verdraaide picturale slogans maken een beeldvorming die voor de man in de straat eenvoudig en steeds toegankelijk is.

In 1954 maakte Villeglé kennis met François Dufrène, de man die de eerste was om met afgeweekte affiches een kunstboodschap te brengen.
In 1954 maakt hij ook kennis met Yves Klein, Jean Tinguely en Pierre Restany, de profeet van het Nouveau Réalisme, tot welke richting hij gaat behoren en dat vanaf 1960 als de Europese tegenhanger van de Angelsaksische Pop Art geschiedenis zal maken.

Hoewel ‘Le Fond National d’Art Contemporain’ reeds in 1970 een ‘Villeglé’ verwierf en in 1987 het MAMAC in Nice hetzelfde deed, zou de weg van de volgens eigen zeggen 'plunderaar van afgescheurde aanplakbiljetten' naar erkenning in eigen land lang en moeilijk zijn. Het is pas vanaf de zeventiger jaren dat hij zal kunnen leven van zijn kunst en het zal duren tot 1998 dat het Musée National d’Art Moderne ‘Centre Pompidou’ een van zijn werken opneemt in haar verzameling.
Ondanks die late erkenning was Jacques Villeglé toch een gelukkig, want gegeerd, kunstenaar bij het legertje echte kunstverzamelaars en handelaars die zijn kwaliteiten en zijn inventiviteit reeds veel vroeger ontdekten en hem op de handen zijn blijven dragen. In 1965 kochten Duitse musea reeds zijn werken. Het ‘Kaiser Wilhelm Museum’ van Krefeld was één van de eerste. het Museum for Modern Art (MOMA) in New York noemt hem een van zijn 200 beste kunstenaars.

In zowat 150 persoonlijke exposities heeft Villeglé zijn werk aan het publiek getoond. Ook heeft hij deelgenomen aan talloze collectieve tentoonstellingen over de hele wereld. Ondanks zijn tachtig jaar schuimt hij nog steeds de straten af op zoek naar ‘materiaal’.

Websites: www.albert-haelemeersch.be/Villegle.htm


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2139.