kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Jan Sluyters

Jan (Johannes Carolus Bernardus) Sluyters (1881 - 1957)

foto Jan Sluijters

Nederlands expressionistisch schilder en graficus,

De op 17 december 1881 in 's-hertogenbosch geboren Jan Sluyters was de zoon van een houtgraveur en werd al jong gestimuleerd tot tekenen.

Sluyters was leerling van de Koninklijke School te Den Bosch en van de Rijksnormaalschool te Amsterdam tussen 1898 en 1901 en behaalde daar M.O. tekenen. Tussen 1901 en 1902 was hij leerling van de Rijksacademie, waar hij les kreeg van Van der Waay en August Allebe.

Hij won de Prix de Rome in 1904 en bezocht na Rome ook Spanje. Op de terugreis werd Parijs bezocht. Het werk, dat de jonge kunstenaar naar huis stuurde was expressionistisch. De jury schrok en sprak van een valsch streven naar gewild nieuwe kleurstemmingen en naar ruwe hartstochtelijkheid en trok de toelage in. Hierdoor moest Sluyters zijn reis abrupt afbreken en naar Amsterdam terugkeren.

In het begin van zijn carrière hield Sluyters zich bezig met het maken van illustraties en boekomslagen, want van zijn kunst kon hij niet leven.

Sluyters is herhaalde malen in Parijs geweest: in 1906 en met Leo Gestel in 1904 en 1911. Parijs was voor de jonge kunstenaars een bron van inspiratie. In 1906 zag hij voor het eerst de fauvistische landschappen van André Derain en Maurice de Vlaminck, die grote indruk op hem maakten.

Sluyters experimenteerde sinds 1907 op eclektische wijze met verschillende stijlrichtingen als het impressionisme, de jugendstil, het fauvisme en het kubisme, maar kwam tenslotte tot een zelfstandige schilderstijl met een expressionistisch karakter. Grote invloed oefenden de jonge Mondriaan, sinds 1915 Paul Gauguin en sinds 1930 het werk van Henri Matisse op hem uit.

In zijn Larense tijd tussen 1909 en 1911 tekende en schilderde hij veelal vrouwlijk naakt waaronder zijn vrouw Greet. Daarnaast schilderde hij ook landschappen en boerderijen uit de omgeving.

Ontving de gouden medaille van Arti in 1916, de gouden medaille van Pulchri.

In 1927 exposeerde Sluyters voor het eerst in het Stedelijk Museum in Amsterdam.

Portret van zijn echtgenote Greet van Cooten
1927, doek, 167,3 x 102 cm, Dordrechts Museum

Jan Sluyters schilderde landschappen en bloemen, maar werd toch vooral beroemd door zijn goed getroffen portretten en de vele naakten. Vanaf eind jaren twintig is hij een veel gevraagd portretschilder.

+/- 1930 Officier in de orde van Oranje Nassau.

Hij ontving in 1939 de zilveren medaille van de stad Amsterdam naar aanleiding van het 100-jarige bestaan van Arti et Amicitea.

De schilder genoot veel aanzien en ontving verschillende onderscheidingen. De belangrijkste prijs ontving hij in 1937. Tijdens de wereldtentoonstelling in Parijs kon hij de Grand Prix in ontvangst nemen. In eigen land werd de kunstschilder geëerd met overzichtstentoonstellingen in het Stedelijk Museum in Amsterdam (1941 en 1951) en het Ridderschap in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1952). In 1951 kreeg hij de gouden medaille van de stad Amsterdam. Sluyters was lid van de kunstvereenigingen 'Arti et Amicitiae' (en later (1953) ook erelid ) van 'St. Lucas' te Amsterdam, van 'Pulchri Studio' te Den Haag en van de Academie Royale de la Belgique.

Overleden: Amsterdam - 8 mei 1957

Sluyters kwam tot een vereenvoudiging van de vorm; zinnelijk en hartstochtelijk koloriet, dat zich vooral in zijn bloemen en naakten openbaart; zijn portretten getuigen van een scherpe psychologische observatie; verder schilderde hij stillevens, figuurstukken, landschappen enz. en illustreerde hij talrijke kinderboeken.

Hoewel Sluijters een groot aantal onderwerpen in verschillende stijlen heeft geschilderd, is hij bij het grote publiek vooral bekend als ‘vrouwenschilder'. Sluijters schilderde vrouwen en meisjes van alle leeftijden. Van kleine kinderen die zijn muze waren, jonge vrouwen die zijn minnares waren tot dames uit gegoede kringen die model zaten.

Samen met Piet Mondriaan en Kees van Dongen wist Jan Sluijters aan het begin van de 20e eeuw de Nederlandse kunstwereld te schokken. Zijn schilderijen van brutaal kijkende vrouwen werden geweigerd op tentoonstellingen in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Grote ophef veroorzaakten zijn naakte negerinnen, een onderwerp dat in die jaren ongezien was in de vaderlandse kunst. .


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 695.