kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Jannis Kounellis

Iannis kounellis, Italiaans-Griekse schilder en objectkunstenaar, geboren in 1936 te Piraeus.

Kounellis, een van de voornaamse vertegenwoordigers van de Arte Povera in Italie, neemt vaak overblijfselen van oude culturen in zijn installaties op. Hij vergelijkt zich met het orakel van Delfi en laat de uitleg van zijn werk over aan het publiek.

Kounellis gelooft in loutering, bevrijding door vernietiging door vuur. Sommige van zijn werken branden echt, door in het kunstwerk gemonteerde gasbranders. Of ze tonen sporen van vuur en rook. Theatrale performances en installaties waarbij niet alleen oog en oor geprikkeld worden maar ook de neus, maken hem tot een zeer veelzijdig kunstenaar.

biografie
Geboren in 1936 in Piraeus, Athene, Griekenland.

In 1956 verhuisde Kounellis naar Rome en vond een plek bij de Accademia di Belle Arti.

1958/59 Schildert een reeks codes, teksten en alfabetschilderijen, die hij bij expositie met zang begeleidde. Binnen bepaalde systemen probeert hij zo een eigen beeldtaal te scheppen.

1960 Eerste solotentoonstelling in Galerie La Tartaruga, Rome.

Gebruikt vanaf 1967 materialen en elementen uit de natuur als kolen, roet, vuur, hout, bloemen, levende dieren en planten in zijn hoogst symbolische installaties en performances. Dit werk sloot aan bij de arte povera.

1969 Tentoonstelling van zeven levende paarden in Galleria l'Attico, Rome.

In de jaren 70 kreeg zijn werk nadrukkelijk een cultuurhistorische achtergrond: relieken uit het verleden bepaalden het beeld van zijn werk.

Begint aan een reeks kamerinstallaties, waarbij hij deuren en vensters met meubelstukken, gipsfiguren, stukken hout en andere voorwerpen afsluit.

In eenvoudige configuratie ontstaat er een spanning tussen de verschillende materiaalsoorten. Kounellis heeft geen filosofisch programma, maar wil een concrete dialoog aangaan met de dingen zoals ze in de realiteit bestaan, om op die manier een nieuwe fysieke perceptie tot stand te brengen. Door gebruik te maken van gipsen afgietsels, staal, jute of steenkool verwijst hij naar de verhouding tussen traditie en cultuur, tussen kunst en natuur. Wanneer hij bijvoorbeeld een deuropening dichtmaakt met afgietsels van fragmenten van antieke beelden, dan is dat juist om die historische betrokkenheid te beklemtonen. Zijn omgang met traditie maakt echter net dat zijn werk een grote actualiteits-waarde bezit. Hoewel zijn werken sterk dramatisch, po√ętisch en lyrisch zijn, ontbreekt elke vorm van nostalgie. Volgens Kounellis is geen enkel kunstwerk tot nog toe in staat geweest om de complexiteit en het drama van de twintigste eeuw te vatten. Metalen wandpanelen met oude schoenen, jute zakken met geurende koffiebonen, balen katoen op houten stokken geregen, gedroogde bladeren tussen stalen staven geperst, ... Kounellis streeft naar een levende kunst waarbij de bezoeker met al zijn zintuigen aangesproken wordt. Hij wil waarachtige kunst maken zonder valse bespiegelingen. Vaak refereert hij hierbij aan de zogenaamde sociaal-realistische kunst en de moderne religieuze kunst. Kounellis streeft er in zijn kunst voortdurend naar om de wereld te reveleren zoals ze is: vanuit het heden gebruik makend van elementen uit het verleden.

1972-1982 Neemt deel aan Documenta 5-7, Kassel.

Presenteert in 1978 samen met Carlo Quartucci korte theatrale werken.

Talrijke tentoonstellingen, in 1990 in het Stedelijk Museum, Amsterdam, en in 1995 in de Kunsthalle van Hamburg.

Websites: Kounellis_de metamorfosen van Apollo d-sites.net


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 963.