kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 27 03 2017 11:10 voor het laatst bewerkt.

Jean-François Millet

Franse schilder, graficus en tekenaar, geboren te Gruchy op 4 oktober 1814 - gestorven te Barbizon 20 januari 1875.

Jean-François Millet kwam uit een boerenfamilie in Normandië.

Millet kreeg een academische opleiding bij Bon Dumouchel en bij Jérome Langlois te Cherbourg.

Van jongsaf aangetrokken tot het schilderen, kwam Millet onder de invloed van de schilder Poussin. Hij schilderde aanvankelijk mythologische taferelen en vooral portretten, waarin hij uitblonk, maar schilderde later idyllische en galante stukken, waaruit invloed van Correggio, Boucher en Fragonard blijkt.

Hij keerde zich, na 1840, af van de officiële modestijl en kwam sterk onder de invloed van Honoré Daumier.

In 1848 toonde Millet op het Salon een merkwaardig sterke 'Korenwanner', waarmee hij meteen uiting gaf aan zijn vermogen tot het creëren van ongemeen realistische composities.

In 1849 verhuisde hij naar Barbizon en werd de buurman van Rousseau. Zijn beste werken ontstonden hier. Barbizon in Frankrijk was alleszins een geruchtmakende, d.w.z. een alleszins academisch niet aanvaarde, vernieuwing. Théodore Rousseau, Jean François Millet, Charles François Daubigny en Jules Dupré werden voor 'Onverschoonde Democraten' uitgescholden. Millet legde zich toe op het uitbeelden van talloze zeer poëtische boerentaferelen, zoals Le semeur(1850), Les glaneuses (1857) en L'angelus (1858).

Millet zou ook mee aan de wieg staan van de gelijknamige school van Barbizon, hoewel hij zelf nooit in de openlucht schilderde. Daar begint hij het alledaagse leven op het platteland af te beelden, wat meer en meer op lof kan rekenen. Nochtans had hij ook af te rekenen met wantrouwen vanwege zijn socialistische gedachtengoed. Millet was dan ook de eerste sinds de genreschilders die arbeid als onderwerp gebruikte. Zelf stond hij ambigu tegenover zijn onderwerpen en zijn realisme is opgefleurd met een idyllische glans.

Ook de schilders Théodore Rousseau, Jules Dupre en Charles François Daubigny behoorden tot de Barbizon bewoners. Toch sloot hij zich nooit echt aan bij de stijlgenoten.

In zijn laatste levensjaren schilderde hij zuivere landschappen, o.a. Le printemps (1873; Musée du Louvre, Parijs).

Hij stierf te Barbizon op 20 januari 1875

Millet beïnvloedde niet enkel grote namen als Monet, Pissarro, Seurat en zeker Van Gogh, hij steunde vooral jonge artiesten, voor wie hij een symbool zou worden.

Millet's grote kracht lag in zijn tekenwijze, zijn monumentale vormgeving en compositie.

Millet speelde met zijn tekeningen een vernieuwende rol in de overgang van de Academische traditie naar de Franse avant-garde kunst. Vooral zijn visie op de boerenstand is vernieuwend. Boeren werden voorheen niet geschilderd, of dan tenminste als de belachelijke Bruegeliaanse boeren. Maar Millet was er trots op van boerenafkomst te zijn.

Millet's schilderijen veroorzaken halverwege de 19de eeuw heftige reacties. De grove boeren, werkend op het land, zoals De Zaaier, ontstemmen het kunstminnend publiek. Ze vinden het schilderij lelijk en bovendien vinden zij het ongepast dat een boer zo'n prominente plaats in een schilderij inneemt. Op de voorgrond strooit een flink uit de kluiten gewassen man zaad uit over het land, bijna als een held. Zijn gezicht heeft geen identiteit, nooit schildert of tekent Millet licht in de ogen van zijn boeren. Ploertige domheid is alles wat zij uitstralen. Ze gaan volledig op in hun werk of rusten even uit na hard gewerkt te hebben. Het zijn iconen van landarbeiders, meer dan dat het individuen zijn. Buiten het landschap waarin zij diep geworteld zijn heeft hun leven geen betekenis. Zij maken deel uit van het land, net als de koeien, die de kunstenaar overigens vaak met meer liefde tekent dan de boerinnen die ze laten grazen.

zie ook realisme. .


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1133.