kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 21-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Jesús Rafael Soto

Jesús Rafael Soto (1923-2005)

Jésus Raphaël Soto, Venezolaans beeldend kunstenaar, schilder en beeldhouwer, vertegenwoordiger van op art en kinetische kunst.

''Een vaste vorm bestaat niet. Er is altijd beweging'' Soto gaat net als Tinguely uit van de idee Mondriaan in beweging om te zetten.

Centraal thema in het werk van de Zero kunstenaar Soto is de samenhang tussen tijd, ruimte en materie. Zijn werken zijn gemaakt met eenvoudige middelen: draden, staafjes, lijnen, veelal geplaatst voor een monochroom (wit, geel, zwart) beschilderde houten plaat. De onderlinge relatie tussen deze elementen, de schijnbare ( op art ) of werkelijke ( kinetische ) beweging van de elementen op de voorgrond ten opzichte van de stabiele achtergrond, bepalen het effect van het werk. Soto gebruikte optische illusies die verwant waren aan de Op Art van Vasarely, en waarin hij tevens de mogelijkheden van technologisch opgeroepen vibraties onderzocht.

biografie
Geboren te Ciudad Bolivar, 5-6-1923, werkzaam in Frankrijk vanaf 1950,

1942-1947 Opleiding Escuela de Artes Plásticas "Christobal Rojas" (Caracas), academie voor schone kunsten, ging daarna lesgeven in Maracaibo.

1947-1950 Directeur van de Kunstacademie van Maracaibo.

Hij vestigde zich in 1950 in Parijs, waar hij zich ging bezighouden met het werk en de opvattingen over schilderkunst van Piet Mondriaan. Dit inspireerde hem tot het thema dat in zijn oeuvre sindsdien centraal staat: de samenhang tussen tijd, ruimte, en materie.

In Parijs exposeert hij op de Salon des Realites Nouvelles en ontmoet hij Tingueley en Agam.

Hij begon met het maken van abstracte tweedimensionale werken, maar ca 1954 volgde een doorbraak naar driedimensionale werken. Hij stapte over naar de optische kunst en in 1955 presenteerde hij zijn eerste ‘kinetische structuur' in de Galerie Denise René in Parijs waar hij in 1956 een solotentoonstelling had.

Spiraal, 1955, hout, metaal en plexiglas, 40x40, Parijs, Privé-verzameling
Hij monteert transparante platen met spiraalrasters boven elkaar, die voor het oog met elkaar vervlochten raken, waardoor er een suggestie van steeds weer wisselende bewegingen ontstaat.

1958 Neemt deel aan de Biennale van Venetie.
1963 Ontvangt de Premio Wolf op de Biennale van Sao Paolo en exposeert in het Museum Haus Lange in Krefeld.
1964 Ontvangt de David Bright-prijs op de Biennale van VEnetie en neemt deel aan Documenta 3, Kassel.

Zijn kinetische kunst bestaat erin lijnen en vormen in beweging te brengen om zo een soort visuele trilling te veroorzaken. Soto monteerde vlak voor zijn monochrome oppervlakken dunne metalen spijlen aan nylondraden welke door de geringste luchtstroming in beweging kwamen. De kruising van soms parallelle en soms haakse lijnen creeerden een irriterend visueel effect dat de illusie van Poggendorf wordt genoemd. Soto's mengsel van vlakke schilderkunst en relief liep reeds vooruit op de driedimensionele kunst van Schoffer en op de kunst van Tinguely.

In zijn eerste objecten vond het bewegingseffect plaats door de positie die de toeschouwer ten opzichte van het werk inneemt. Later, in zijn meestal te betreden ruimtelijke arrangementen, ( environments ), probeerde hij een verbinding te maken van geometrische lijnpatronen met de mobile, bijv in de Penetrables, nylondraden die als een regen van het plafond omlaag hangen en waar de bezoeker verondersteld wordt tussendoor te lopen.

1968 Solotentoonstelling Kunsthalle van Bern.

Double Progression Vert et Blanc (1969, beschilderd ijzer 249 x 589 x 504)) beeldenpark Middelheim te Antwerpen.
In twee betonnen platen heeft de kunstenaar betonijzers van verschillende lengtes gestoken met een opgaande tendens. Zo creëert hij "bossen" van staal, één wit en één groen. Door het beschilderen van het materiaal slaagt hij erin om het te dematerialiseren, waardoor hij, samen met het seriële karakter van het werk, een optische vibratie doet ontstaan, die vergroot wordt door het verplaatsen van de toeschouwer tegenover het vaste object. Hierdoor concretiseert Soto het abstract gegeven licht.

1971 Solotentoonstelling Museum of Contemporary Art, Chicago.
1981 Neemt deel an de tentoonstelling 'Westkunst' in Keulen.

Tot zijn monumentale opdrachten behoren een grote kinetische sculptuur in een metrostation in Carácas (1983) en het plafond van het Teresa Carreñotheater aldaar.

1990 Ontvangt de Picasso-medaille van de UNESCO.
1992 Overzichtstentoonstelling in het Museo de Bellas Artas, Caracas.
1993 Benoemd tot Commandeur in de Kunsten en Letteren van Frankrijk.

Duomo Rosso bestaat uit een aantal stalen pennen in zwart en rood, in mozaïek op een witte cirkel geplaatst. Loopt men eromheen, dan worden steeds andere figuren gezien, het heeft een bijzonder diepte-effect.

19/01/2005 De Venezolaanse kunstenaar Jesus Rafael Soto, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de kinetische kunst, is deze week in Parijs overleden. Dat is woensdag door een familielid bekendgemaakt. Soto is 81 jaar geworden.

Het principiele afzien van een emotionele uitdrukkingswijze wordt goedgemaakt door de poetische kwaliteiten, die Soto in het nuchtere materiaal van zijn objecten weet te leggen. Vormend element van zijn kunst is het erbij betrekken van de toeschouwer, die zijn environments niet meer op een subject-object-manier bekijkt, maar ze door zijn deelname pas levens maakt.

Zie ook nouvelle tendance.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Eerste pageview van vandaag: 1