kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Jiri Georg Dokoupil

Jiri Georg Dokoupil (Krnov, Tsjechië, 03.06.1954)

Een Tsjechisch-Duitse kunstenaar. Woont in Keulen, New York en Tenerife. 1983-84 docent aan de kunstacademie Düsseldorf.

Dokoupils werk kenmerkt zich door een grote verscheidenheid aan stijlen, technieken en ontwerpen. Hij werkt vrijwel altijd vanuit een idee, waar hij een passende vorm bij zoekt en de kunstgeschiedenis als bron gebruikt.

Dokoupil studeerde aan de kunstacademies van Keulen en Frankfurt (1976–1978) en bij Hans Haacke aan de Cooper Union te New York (1980).

Dokoupil was een van de protagonisten van de ‘wilde schilderkunst' die begin jaren tachtig een belangrijke impuls gaf aan het kunstklimaat in Europa en de Verenigde Staten.

Zijn eerste bekendheid kreeg Dokoupil als lid van de Keulse kunstenaarsgroep Mülheimer Freiheit, die in de jaren 1980-1982 provocerende tentoonstellingen maakte met expressief geschilderde, figuratieve werken.

De opvatting dat een kunstenaar niet aan een bepaalde stijl gebonden is, maar naar believen gebruik mag maken van de beelden en middelen die de kunstgeschiedenis ter beschikking stelt, heeft hij extreem doorgevoerd: het continu wisselen van schilderstijlen werd zijn handelsmerk. Hij maakte series schilderijen rond een bepaald thema, zoals ‘macht' of ‘liefde', waarbij de figuratie meestal gebaseerd is op clichébeelden en waarvan de stijl kan variëren van expressionistisch tot naïef, van surrealistisch tot abstract. Vooral begin jaren tachtig maakte hij regelmatig gemeenschappelijke schilderijen met Walter Dahn en was zijn samenwerking met de Keulse galeriehouder Paul Maenz van belang bij het ‘veroveren' van de kunstmarkt.

Jiri Georg Dokoupil maakte een reeks Blauwe schilderijen over de liefde (1982). Hij heeft logo's van bekende bedrijven genomen en ze omgevormd tot eigenzinnige sculpturen in modieuze kleuren. Het hoogtepunt was de Omopoort in het park van Sonsbeek (1986), een triomfboog van het late kapitalisme in een bos bij een kleine buitenplaats. Een macabere grap, een vorm van artistieke travestie die nauwelijks erger kon. De kunstenaar liet de catalogus van zijn eerste expositie in het museum Folkwang in Essen verguld op snee maken, zodat hij op een gebedenboek leek, en liet de tekst door vrienden en kennissen schrijven. Zo stelde hij de meest hoogdravende en nietszeggende catalogusteksten in een parodie aan de kaak.

Dokoupil is een virtuoos schilder en bovendien iemand bij wie onophoudelijk ideeën opborrelen. Ook in zijn werk vermengen zich de meest uiteenlopende sferen en ook hij treedt de beelden die elke dag als uitdagingen over hem heen komen tegemoet met een strategie van artistieke ondermijning en persiflage. Zijn Studies naar een nieuw mensbeeld geven vlakke gedaanten weer in vies roze tegen een donkere achtergrond, in allerlei vreemde bochten gedraaid als figuren uit de maniëristische kunst. Documentbijdrage I parodieert de titel van een beroemd werk van Beuys, zijn Theoretische schilderijen zijn prachtig geschilderde varianten op abstracte museumstukken met onzinnige of smerige titels, en zijn Speenschilderijen voorzien alle mogelijke motieven in nachtblauwe atmosferen van de in de titel genoemde oranje oplichtende speen. Het is zinloos hem op zijn artistieke wegen te willen volgen. Dat geeft alleen verwarring, en dat is juist een van zijn artistieke principes. Critici bekenden dat geen enkele kunstenaar hen zo had verward en geïrriteerd.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 865.