kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Job Koelewijn

Nederlandse kunstenaar, werkte lange tijd in New York. Woont en werkt in Amsterdam.

Job Koelewijn is een beeldend kunstenaar die vooral conceptuele kunst maakt, installaties (vaak van tijdelijke aard) die een directe, persoonlijke lading hebben. Het werk dat hij maakt varieert van foto's en films tot architectonische constructies, van kleine objecten tot ruimtevullende installaties. In veel van zijn werken doet Koelewijn een beroep op meerdere zintuigen. Zo maakt hij bijvoorbeeld gebruik van babypoeder, inhalatiezalf, ijs of bouillonblokjes om zich uit te drukken. Koelewijn gebruikt veel tekst in zijn beeldende werk, vooral poëzie, van Marsman tot Beckett.

1962 Geboren in Spakenburg, Nederland.

1987-'92 Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam
Al op de Gerrit Rietveld Academie trok Koelewijn de aandacht met zijn afstudeerproject waarvoor hij bij wijze van reinigingsritueel zijn in traditioneel Spakenburgs kostuum geklede moeder en tantes het glazen tentoonstellingspaviljoen van Gerrit Rietveld blinkend schoon liet poetsen.

1993-'94 Amsterdam Sandberg Instituut
1996-'97 PS 1, New York, United States

Amsterdam heeft Job Koelewijn in 1996 de expositie "Twee Openingen" gehouden. Door in de achtermuur van de galerie een gat te hakken ter grootte van een voetbaldoel kreeg men een kijkje op de tuin van de achterburen. Voortwerkend op dit idee ontstond "Cinema on Wheels". Een reizende bioscoop waar het projectiedoek vervangen is door een opening in de wand.

1996 Charlotte Köhler Prijs

1998 'Broken White'
Een muur van babypoeder van 10 bij 4 meter

'zonder titel 1999'
Voor dit zelfportret met dierenoren, dat het Museum voor Moderne Kunst Arnhem aankocht, onderging Koelewijn een plastisch chirurgische ingreep, waarbij hij twee oren van een Duitse herdershond tijdelijk liet inplanten tussen zijn ogen. De zwartharige oren bedekken de ogen. Maar anders dan bij de oogkleppen van een paard verhinderen ze dat hij ermee met twee ogen tegelijk kan zien.

1999 Sandbergprijs van het Amsterdamse Kunstenfonds

Job Koelewijn & Olafur Eliasson
In het plafond van De Appel maakte hij gaten. Via trampolines konden bezoekers kortstondig een blik werpen in de bovenliggende verdieping.
Een sprong met een trampoline naar een donker hol vol aarde, een wandeling door een watergordijn, door een verblindende lichtmuur en over een grindvloer zijn opeenvolgende fysieke gebeurtenissen die meer betekenen dan hun materiele verschijning alleen. Zo verwijzen voor Job Koelewijn materialen als babypoeder, bouillonextract of eucalyptuszalf naar de verzorgende en energiebrengende kwaliteiten die hij ermee verbindt. En is de sprong naar het aarden oppervlak zowel een sprong in een zwart gat als een verrijzenis te noemen.
Beide kunstenaars gebruiken de zalen als 'vloeibare'(liquid) ruimten waarin niet zozeer objecten maar ervaringen een plaats vinden en kunstwerken de hulpmiddelen worden voor individuele beleving.'

Presentatie op Biënnale van Venetië (1999 en 2001)
Post Natural, CaíZenobio, 49e Biënnale van Venetië

'History, Future'
Van Koelewijn verscheen de monografie 'History, Future', uitgegeven door Fons Welters. Het is een overzicht van het werk dat Koelewijn maakte sinds zijn afstuderen.
Tekstbijdragen: Luca Cerizza, Maria Hlavajova
Vormgeving: Maureen Mooren en Daniël van der Velden, Amsterdam
Uitgevers: Chisenhale Gallery, London; Galerie Fons Welters, Amsterdam; Job Koelewijn
ISBN 90 804300 5 6

2001 "Time Machine"
Twee modellen (Adam en Eva) draaien door een museumzaal, waar één wand voorzien is van een bosachterdoek. Het middenstuk bestaat uit een los gemaakt en uitgeknipt projectiedoek. Het Stedelijk Museum in Amsterdam kocht zijn "Time Machine" aan en is een van de laatste aankopen van Rudi Fuchs.

Job Koelewijn ontving op 2 oktober 2002 de eerste tweejaarlijkse Nebest Kunstprijs. De prijs, 25.000 euro, is ingesteld voor kunstenaars die op een opvallende manier het thema bouw of constructie in hun kunst verwerken. De manipulatie van ruimtes en hun beleving zag de jury als een belangrijk aspect van Koelewijns oeuvre. Zo bouwde Job Koelewijn in Gent en op de Biënnale in Venetië een muur van hout en talkpoeder. De afbrokkelende muur verspreidde in de ruimte een moederlijke talkpoedergeur die een mooie tegenstelling vormde met de zwaarte van de constructie.

"Shrinking Piece"
Koelewijn heeft het aantal inwoners van aarde gedeeld door het aantal vierkante kilometers, dat op de aarde beschikbaar is voor bewoning. Het aantal vierkante meters, dat dan over blijft (ongeveer twee voetbalvelden per persoon groot), wil hij laten uitvoeren op het nieuw veroverde land, de N.O. of Flevopolder. Het is dan de bedoeling dat, wanneer het bevolkingsaantal stijgt, de twee voetbalvelden als een soort taart aangesneden worden en kleiner worden.

Job Koelewijn speciaal voor de tentoonstellingsruimte van Stroom drie nieuwe werken gemaakt rond het begrip ‘tijd': de installaties Hypnose 2003 en Untitled, en de videoprojectie Sur Place.
Geïnspireerd door de film ‘The Time Machine' (1960) van de regisseur George Pal, naar een verhaal van H.G. Wells uit 1895, begon Koelewijn na te denken over de begrippen tijd en plaats. De tijdmachine uit de film maakt het mogelijk om aan de eigen werkelijkheid te ontsnappen en vrij te reizen door het verleden en de toekomst. Hij bewondert de vaardigheid van een filmregisseur een wereld te creëren, die realiteit is zolang een film duurt.
‘Hypnose 2003' is een installatie bestaande uit een klokkenwinkel, die hangend aan het plafond in zijn geheel langzaam heen en weer slingert.
De tweede installatie, ‘Untitled' is een ruimte met een oppervlak van 1.30 x 1.30 meter en een hoogte van 2.70 meter. Met regelmaat verduisteren rolluiken deze kamer, waardoor de bezoeker voor een onbekende duur in het donker staat en later de omgeving opnieuw ervaart als de luiken weer omhoog gaan.
De videoprojectie ‘Sur Place' toont een wielrenner die stilstaand op zijn fiets (sur place) de tijd lijkt te bevriezen.

In 2005 had hij een overzichtstentoonstelling in Museum De Paviljoens in Almere (People can only deal with the fantasy when they are ready for it).

2006 Galerie Fons Welters Doorlopende voorstelling
Tot 13 mei 2006 is er opnieuw een tentoonstelling van Koelewijns werk bij Fons Welters te zien. Doorlopende voorstelling toont vier monumentale werken, waaronder een boekenkast in de vorm van een lemniscaat.
Kunst 2006 (50.000 euro) is toegekend aan Job Koelewijn voor 'zijn rijkgeschakeerde, poëtische oeuvre'.
Rotterdam te vinden. Daar ligt in het water van de Westersingel een van zijn uitgevoerde projecten: "Formule B". Door middel van lucht, dat onder water door buizen geblazen wordt, verschijnt de tekst van een dichtregel van Samuel Becket gevormd door de opborrelende belletjes.

Zo bedekte hij de vloer van een middeleeuwse zaal in Middelburg met spaghetti die onder de voeten van de bezoekers verkruimelde
Op de wanden van een ruimte op de Biënnale in Venetië bracht hij zoetgeurend babypoeder aan.
Van het uitzicht op stedelijke en landschappelijke omgevingen maakte hij een 'filmscherm' door er een bioscoopzaal voor te zetten.
Hij maakte een grafsteen van babypoeder met de inscriptie 'Vitality' met de titel 'Marsman... vaarwel'
Hij maakte een ruimte die hij volledig bekleedde met in poëzie verpakte bouillonblokjes.
In het Stedelijk Museum liet hij eens een vrouw in pyjama vluchtige gedichten op de vloer schrijven met deodorant.

SOLO EXHIBITIONS
2006
'Continuing Performance', Galerie Fons Welters, Amsterdam
2004
'People can only deal with the fantasy when they are ready for it', De Paviljoens, Almere
'Signs and substance', Liebaert Projects, Kortrijk, Belgium
'Art Unlimited', Art 35 Basel, Germany
2003
'Durée', STROOM, Den Haag
Try and See it Your Way, Henry Moore Foundation, Leeds , United Kingdom
2002
'Running Shadow', Stella Lohaus Galerie, Antwerpen, Belgium
2001
'Time Machine', Galerie Fons Welters
'Foksal Galerie', Warsaw, Poland
' Common Ground', Begane Grond, Utrecht
2000
'Double Dutch', Galleria Laura Pecci, Milano, Italy (with Cees Krijnen)
'Jump', Chisenhale Gallery, London, United Kingdom
'Edities 1993-2000', frontspace Galerie Fons Welters, Amsterdam
'flucht ohne e', Studio K, Kiasma Museum for Contemporary Art, Helsinki, Finland
1999
De Appel, Amsterdam (with Olafur Eliasson)
'The Well', Huis a/d Werf Beeldende Kunst (curator: Moritz Küng), Utrecht
1998
Stella Lohaus Gallery, Antwerpen, Belgium
'A Dutchman in New York', Kunstruimte Wagemans, Beetsterzwaag
1997
'Statements', solo-stand at Art Basel (Galerie Fons Welters), Switserland
1996
'The World Is My Oyster', Galerie Fons Welters, Amsterdam
'App. BXL', (Moritz Küng), Brussels, Belgium
'Het Glazen Huis', Amstelpark, Amsterdam
1995
'Blow', Van Abbe Museum, Eindhoven
De Vleeshal, Middelburg


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 705.