kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 24-03-2008 voor het laatst bewerkt.

Joseph Noiret

Belgisch kunstschilder en dichter (Brussel, 1927).

Van 1944 tot en met 1949 studeerde hij literatuur en filosofie in Brussel.

In 1947 ontmoette hij Christian Dotremont, hetgeen van grote invloed was op zijn artistieke loopbaan. Samen met hem stichtte hij Le Surréalisme Révolutionaire. Noiret en Dotremont waren de Belgen die betrokken waren bij de oprichting van de Cobra-beweging in 1949. Hij schreef diverse gedichten voor het tijdschrift van Cobra en gaf ook in eigen beheer het blad Le Tout Petit Cobra uit.

2004/2006 Solo en 'À Mains Nues' twee korte zwart-wit films van dertig minuten geregisseerd door Thierry Knauff. Joseph Noiret leverde de teksten van de beide films, zijn dochter Michèle vertolkt de hoofdrol. Michèle Noiret is naast danseres ook choreografe.
De filmgedichten Solo en à Mains Nues gelden als ‘symbiose van dans en cinematografie’ en beogen de kijker mee te voeren in een dynamische (zwart-wit)roes van beweging, beeld en muziek. Solo is gebaseerd op Noirets dansvoorstelling ‘Solo Stockhausen’, waarin een eenzame vrouw, dansend op melodieën uit Karlheinz Stockhausens muzikale sprookje ‘Musik im Bauch’, haar gevoelens en herinneringen verbeeldt. à Mains Nues is geïnspireerd op een tekst van de Belgische schilder en mede-CoBrA-oprichter Joseph Noiret en de choreografie ‘Mes jours et mes nuits’ van zijn dochter Michèle Noiret. Solo werd tijdens het Italiaanse AsoloArtFilmFestival 2005 onderscheiden met de prijs voor beste kunstfilm.
In Solo en À mains nues gaat het om vier kunstvormen: muziek, dans, poëzie en film. Met elk zijn eigen regels en ritmes. "Muziek of poëzie of film of een voorstelling zijn allemaal zo anders: een danser biedt je op het podium haar hele lichaam aan en met haar bewegingen leidt ze jouw perceptie. In cinema gebruiken we daar hele andere middelen voor."
. Knauff vervolgt: "Solo laat eigenlijk het leven van een vrouw zien. Ze komt in beeld, ze beweegt en ze verdwijnt weer. Het is een variatie gebaseerd op een paar elementen: een vrouwenlichaam, de aan- of afwezigheid van muziek, het geluid dat het lichaam voortbrengt, een fluistering, iemand die lucht uitstoot, de bewegingen, en licht en schaduw. Daarmee maakte ik variaties, net als in muziek. Ik hou van eenvoudige elementen, van zwart en wit. Maar er zijn natuurlijk vele kleuren zwart en vele kleuren wit en al die kleuren ertussen. Maar die laat ik aan de kijker over."
. De vertaling van ‘À Mains Nues’ is ‘met blote handen’ en dat is dan ook een belangrijk onderdeel van de film. De beelden van de handen van Michèle, in prachtig zwart-wit geschoten, maar de oh zo belangrijke grijze tinten niet vergetend, vertellen een verhaal. Naast Michèle’s handen speelt haar vader Joseph ook een aanzienlijke rol, al wordt hij pas later geïntroduceerd. In eerste instantie ziet de kijker Michèle vechten met papier, kranten. Na beelden van een in en in wit blad papier wordt de vader van de danseres– die de rol van oude man op zich neemt – in het blikveld van de kijker gebracht. Joseph Noiret staat symbool voor oud zijn en wijsheid.
Recensies op www.filmtotaal.nl en www.filmkrant.nl.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 675.

Tweets by kunstbus