kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Kathe Kollwitz

Käthe Kollwitz, geb. Schmidt (Königsberg 8 juli 1867 – Moritzburg 22 april 1945), Duits grafica, schilderes en beeldhouwster,

Käthe Kollwitz' werk was vaak een sociaal protest, vooral tegen oorlog. Kollwitz beeldde in haar werk vol medeleven armoede, het leven van de arbeidersklasse en sociale tragedies uit. Haar grote belangstelling voor de sociaal-democratie, de vrouwenbeweging en het nieuwe naturalisme in de literatuur was van overwegende betekenis voor haar werk.

Käthe Kollwitz was leerlinge van Karl Stauffer-Bern aan de Kunstlerinnenschule te Berlijn (1884–1886) en hield zich bezig met het boek van Max Klinger 'Malerei und Zeichnung'.
Ze nam 1888-1889 schilderlessen aan de academie te Koningsbergen en van Ludwig Herterich te München.

Omstreeks 1889 begon zij te etsen.

Na haar huwelijk in 1891 vestigde zij zich met haar man, de fondsarts Karl Kollwitz, in een arbeidersbuurt te Berlijn. Gegrepen door de sociale noden en de verbondenheid tussen moeder en kind, waarmee zij hier dagelijks in aanraking kwam, maakte zij deze tot onderwerp van haar prenten. Zij wijdde zich geheel aan de grafische technieken, die zich het best leenden voor het getuigend karakter van haar werk. Na vroege familie- en zelfportretten die onder realistische invloed van Leibl stonden, formuleerde ze haar eerste getuigenissen eerst nog in gedetailleerde etsen in historische cyclussen (De Weversopstand 1897/98 en Boerenoorlog, 1903) en bereikte zij reeds een sterke, soms geladen gevoelsexpressie en vaak grote monumentaliteit. Onder de indruk van het werk van Munch gaf ze haar aanklachten vorm in stille, uitdrukkingsloze figuren. Later zette ze echter het realisme om in een eigen expressionisme.

Ze trad in 1899 toe tot de Berliner Sezession en ging in 1904 naar Parijs.

Vanaf 1910 maakte zij hoofdzakelijk litho's, en tot ca 1926 ook veel houtsneden.

In de oorlogsjaren 1914–1918 begon zij tevens te beeldhouwen.

In 1914 sterft haar zoon Peter die zich vrijwillig had aangemeld. De dood is dan ook een van haar grote thema's.

In 1919 werd ze aangesteld aan de Preussische Akademie der Kunste (vanaf 1928 leidde ze de meesterklas voor grafiek).

Na 1919 beeldde zij vooral de oorlogsellende uit (o.a. in affiches en in de houtsnedenserie Der Krieg, 1923). Haar onverminderde uitdrukkingskracht zocht zij toen in een grotere vereenvoudiging van de vorm en een streven naar abstracte, stilerende monumentaliteit.

In 1933 werd haar werk ‘entartet' verklaard (zie Entartete Kunst) en werd zij door de nationaal-socialisten verdreven van de Berlijnse academie, waaraan zij sedert 1928 als hoogleraar van de grafische afdeling verbonden was. In 1936 kreeg ze een expositieverbod.

Na 1936 heeft zij alleen nog getekend en gebeeldhouwd.

In haar late werk nam het afbeelden van moeder en kind een centrale plaats in; ze concentreren de sociale getuigenis in een archetypische thematiek en voerden tot oplossingen van een grote indringende kracht.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 188.

Tweets by kunstbus