kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 26-03-2011 voor het laatst bewerkt.

Kumi Sugai

Japanse schilder en grafisch kunstenaar, geboren 13 maart 1919 te Kobe, gestorven 14 mei 1996 te Kobe.

Kumi Sugai behoorde tot de eerste groep baanbrekende Japanse kunstenaars die Westerse schilderstijlen overnam en ze in het buitenland toepaste, voornamelijk in Parijs en New York. Sugai's eerste tentoongestelde schilderij in Parijs trok directe aandacht en sindsdien bleef hij zijn vaardigheid onderzoeken door zijn stijlen drastisch te veranderen tot aan zijn dood in 1996.
Hoewel hij in Kobe geboren werd, waren zijn ouders van Maleise origine, die tot een familie van uitstekende musici behoorden.

Biografie
Sugai, geboren in op 13 maart 1919 in Kobe, studeert vanaf 1933 enige tijd aan de kunstacademie van Osaka, waar hij door de docent Yoshihara Haruyoshi de Westerse schildertechnieken leert kennen. Tegelijkertijd oefent hij zich in kalligrafie en is hij gefascineerd door typografie, welke beiden een belangrijke rol in zijn latere werk zullen gaan spelen.

Van 1937 tot 1945 werkt Sugai als grafisch ontwerper op de publiciteitsafdeling van de Hankyu Spporewegmaatschappij in Osaka. Na de Tweede Wereldoorlog besluit hij om schilder te worden. In 1947 neemt hij schilderlessen bij T. Nakamura. In 1948/49 raakt Sugai in eerste instantie geïnteresseerd in het surrealisme, daarna in het werk van Jackson Pollock en Alexander Calder.

In 1952 verhuist Sugai naar Parijs, waar hij aan de Académie de la Grande Chamière studeert. Hij leert de Italiaanse kunstenaar Paolo Vallorz kennen. In Parijs ontdekt hij dat het abstract impressionisme de heersende mode is, de eerste van vele bewegingen die hij tegenkomt en waar hij van leert, van Pop art en Op art tot Antiart, kinetische kunst tot minimalisme.
Hij begint door de traditionele ukiyoe houtsnede technieken aan te passen aan zijn persoonlijke kijk op een buitenlandse cultuur. De vormen zijn hedendaags, maar de kleuren hebben de eenvoud en de stralende puurheid van de klassieke meesters van de kunst die Van Gogh en de post-impressionisten in verrukking bracht. Hij experimenteert eveneens met zeefdruk en lithografie.

In 1953 exposeert hij in de Salon d'Octobre en heeft hij zijn eerste solotentoonstelling in Galerie Craven in Parijs. Hij heeft verscheidene solotentoonstellingen in Parijs en in 1954 in het Palais Des Beaux Arts te Brussel. Eveneens in 1954 tekent hij een contract met Craven Art Gallery en hij maakt kennis met de dichter Jean-Clarence Lambert.
Ook heeft hij in 1955 een eerste tenoonstelling van zijn gouaches in de St George's Gallery in Londen, waar hij uitgenodigd wordt op de Pittsburgh International te exposeren. In 1957 tekent hij een contract met Kootz Art Gallery in Yew York. Tegen het jaar 1958 heeft hij genoeg werk voor een indrukwekkende overzichtstentoonstelling die zijn reputatie vestigt.

Zijn abstracte werken van de vroege jaren vijftig hebben een statisch, poëtisch beeldvlak met een delicate structuur. Vanaf 1957 begint hij met nieuwe elementen te werken, gesimplificeerde vormen die aan kalligrafie doen denken. Vanaf dat moment neemt Sugai regelmatig deel aan de Salon des Réalités Nouvelles en aan de Salon de Mai te Parijs.

Sugai neemt in 1959 en 1964 deel aan respectievelijk Documenta 2 en 3 te Kassel. In 1959 wint hij de Grafiekprijs op de Biënnale van Ljubljana. In 1960 heeft hij een overzichtstentoonstelling in het Städtiches Museum van Leverkusen. In 1961 wint hij de Schilderprijs op de Biënnale van Tokio en de Grafiekprijs op de Biënnale van Ljubljana.

In 1962, onder invloed van Giacometti transformeert Sugai sommige van zijn onderwerpen tot minimalistische sculpturen en illustreert hij twee dichtbundels van de kunstcriticus Jean-Clarence Lambert, die uitgebreid over hem schreef evenals andere essayisten waaronder Michel Ragom, Hubert Juin en Andre Pieyre de Mandiargues. Er wordt veel aandacht aan hem besteed in Thomas Messer's Modern Art (Guggenheim Foundation, 1962).

In 1962 ontvangt hij de David Bright-prijs voor Schilderkunst op de Biënnale van Venetië en in 1965 ontvangt hij de Schilderprijs op de Biënnale van Sao Paolo. In 1963 heeft hij een solotentoonstelling in de Kestner-Gesellschaft te Hannover.

In de jaren '60 maakt hij bijna heroïsche afbeeldingen van verkeersborden en richtingborden.
Zijn werk wordt meer en meer abstract, geometrisch maar nog steeds met de suggestie van een zekere realiteit, zoals zijn bekende Festival de Tokyo, of zijn Autoroute serie.
Midden jaren '60 ondergaat zijn stijl een drastische verandering. Sugai maakt composities met dynamische beweging, platte kleurvlakken zonder enige sporen van kwaststreken en "teken"-achtige vormen met een duidelijke omtrek. Werken als Autoroute du matin (1964) zijn een voorbeeld van het unieke gevoel voor rationalisme en gevoeligheid van Sugai, die gepassioneerd over sportauto's was.
Vanaf de jaren '70 wordt zijn stijl strikter geometrisch, herhaalde patronen van cirkels, vierhoeken en strepen, en elimineert hij elke persoonlijke emotie.

In 1967, na een vakantie in Joegoslavië, terwijl hij terugrijdt naar Parijs raakt hij betrokken bij een ernstig ongeluk. Zijn nek is gebroken, maar zijn leven wordt gered. In 1968 na het verlaten van het ziekenhuis werkt hij aan muurschildering in de lobby van het Nationale Museum voor Kunst in Tokio.
Hij heeft een expositie "Painting in France 1900-1967" in de National Gallery of Art te Washington, een expositie in het Metropolitan Museum of Art te New York; een expositie "Peintures Europeens d'Aujourd'hui" in het Musée d'Art Decoratif.
In 1969 heeft hij een overzichtstentoonstelling in het Nationale Museum voor Moderne Kunst in Kyoto.

Net als veel van zijn tijdgenoten, schrijft Sugai ook essays en publiceert een boek in het Frans La Quete sans fin (1970), vermoedelijk met de hulp van Lambert. De beroemde koperplaat etser Ikeda Masuo won in 1977 de Akutagawa Prijs voor zijn roman Egi Kai ni sasagu ("Homage to the Aegean"). Grafisch kunstenaars werden gefascineerd door het gebruik van banale dagelijkse tekens en symbolen, en gebruikten vaak vreemde woorden in verschillende talen in hun composities. Een van Sugai's favoriete literaire middelen was om grote hoofdletters als hoofdpunt in zijn werken te gebruiken en zelfs om de letter als enig onderwerp van de afbeelding te gebruiken. Een van zijn vele succesvolle en amusante essay's in deze stijl is de beroemde S serie.

In 1981 heeft Sugai een solotentoonstelling in de Satani Galerie in Tokio.

websites:
. RoGallery
. Galerie Michelle Champetier
. artnet


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 36.