kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Leon Spilliaert

Belgische kunstschilder en tekenaar Geboren op 28 juli 1881 te Oostende.

Zijn vader, van wie hij een vrije opvoeding genoot, had een parfumerie-winkel in Oostende. Tijdens zijn puberteit ontwikkelde hij een grote gevoeligheid, hij was wat wereldvreemd in in zichzelf gekeerd. Zijn middelbare schoolschriften stonden vol met schetsen, zijn tekentalent manifesteerde zich al vroeg. Hij had tevens ook een zeer grote passie voor literatuur en filosofie. Zijn voorkeur ging uit naar de symbolisten, Nietzsche en Schopenhauer.

leon spilliaert was ingeschreven in de Academie voor Schone Kunsten te Brugge in 1899, maar hij werd al in 1900 uit de academie geschrapt wegens ziekte. Hij was dus zeker geen product van academische traditie.

Hij was meer een tekenaar dan een schilder en werkte voornamelijk met Oostindische inkt, krijtjes, fijne borsteltjes en penseeltjes. Deze materialen zorgen ervoor dat er een grote vorm van zelfexpressie mogelijk is. Zo ontstaat stilaan dé Spilliaert in hem, gekend van zijn raadselachtige en spirituele werken. Hij heeft een zeer persoonlijke stempel gedrukt op al zijn werken, zowel inhoudelijk, als technisch.

In 1902 wordt hij door de Brusselse uitgever Deman in dienst genomen als verkoper en public-relationsman. Deze introduceerde hem bij zijn vrienden en bracht hem in contact met vele van zijn zakenrelaties. Bij Deman kwamen er vele kunstenaars over de vloer, die later beroemd zouden worden. In dit kunstenaarsmilieu voelt Spilliaert zich thuis.

In 1907 daalde zijn gezondheid sterk. Duisternis werd een belangrijke factor in zijn werken. Hij had last van maagzweren, wat leidde tot slaaptekort en nachtelijke wandelingen in Oostende. De melancholische beelden van het slapende Oostende verwerkt hij in zijn werken. In die periode ontstond de indrukwekkende reeks van zelfportretten, die een gekwelde jongeman op het voorplan brengen.

Spilliaert woonde de laatste tien jaar van zijn leven in Brussel, waar hij op 23 november in 1946 overleed. Hij werd begraven in Oostende.

Slechts een zestal olieverfschilderijen van zijn hand is bekend. Zijn voorkeur ging uit naar aquarel, gouache, Oost-Indische inkt, pastel en kleurpotloden, technieken en materialen die hij vaak simultaan toepaste.

Vanaf zijn debuut vond hij een eigen stijl (weliswaar enigszins verwant met die van de Nabis ) en coloriet, die getuigen van een zeldzame verfijning: tot eenvoud herleide vormen, grote kleurvlakken binnen gesloten omtreklijnen.

Deze Oostendenaar staat als outsider binnen zijn generatie een beetje verloren tussen symbolisme en expressionisme. Zijn kunst vertoont raakpunten met het symbolisme, sluit aan bij het surrealisme en kan, mede door de hevige, geladen kleurcontrasten en de gespannen lijnvoering grotendeels (o.m. de zelfportretten) worden vergeleken met het vroege expressionisme van Edvard Munch. Zijn werk communiceert een poëtische gevoelswereld, waarin van licht doordrenkte vormen een sterke rol spelen.

Spilliaert schilderde vooral verlaten stranden en zeedijken, stillevens, sombere interieurs met spiegels, vrouwen en, in zijn laatste jaren, ook bomen en boomkruinen. Hij maakte ook talrijke boekillustraties, o.m. voor Les serres chaudes van Maeterlinck.

Zie ook: Leven in Oostende


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1762.