kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 19-10-2008 voor het laatst bewerkt.

Les-Nabis

Les Nabis (1888 - 1900)

Paul Sérusier Le Talisman 1888, olieverf op hout.


De groep Les Nabis bestaat uit een Franse groep symbolistische schilders die door Gauguins manier van schilderen met pure kleuren werd geïnspireerd en een expressief gebruik van kleur en vorm verkozen boven een realistische benadering. Op die manier hoopten schilders als Edouard Vuillard, Pierre Bonnard, Maurice Denis, Vallotton en de Nederlandse pater Willibrord Verkade, dat een mystiek element de overhand zou nemen.

Les Nabis noemden zich de kunstenaars die sinds 1888 in Parijs een nieuwe schilderwijze gingen toepassen, die tot ca. 1905 (de Fauves) de meest vooruitstrevende van Parijs was. Paul Sérusier geldt als oprichter van de groep. In 1888 bezocht hij Gauguin in Pont-Aven en werd er beïnvloed door diens schilderwijze.

Kenmerkend voor de Nabis is hun kleurbehandeling: tegenover de in vele kleine vlekjes opgeloste kleur van de impressionisten stelden zij kleurvlakken, veelal duidelijk door lijnen van elkaar gescheiden, en vlakke, tweedimensionale vormgeving. De belangrijkste vertegenwoordigers waren, behalve Sérusier: M. Denis (tevens de theoreticus van de beweging), P. Ranson, K.-X. Roussel, P. Bonnard, E. Vuillard, J. Rippl-Ronai en A. Maille (in zijn schilderwerk), terwijl Vallaton wat terzijde stond. Behalve invloed van Gauguin ondergingen de Nabis invloed van het werk van Puvis de Chavannes, van de middeleeuwse schilderkunst en van de Japanse prentkunst. Zij hielden zich ook bezig met toegepaste kunsten als boekillustratie, glasschilderkunst, affiche- en tapijtontwerp en theaterdecoratie (o.a. van het Théâtre de l'Oeuvre van Lugné-Poë). Hun invloed, m.n. op het gebied van de decoratieve kunsten, is aanzienlijk geweest. Belangrijk werk van de Nabis is te vinden o.m. in de Neue Pinakothek in München en de Kunsthalle in Bremen. (Encarta 2001)

Het woord Naabi betekent zowel in het Arabisch als in het hebreeuws: profeet. De Nabis beschouwden zich derhalve als volgelingen van de mysticus en tijdgenoot Sâr Péladan. Deze prominente figuur was ervan overtuigd dat de funktie die de profeten in de oudheid hadden vervuld, nu was weggelegd voor de kunstenaars.

Maurice Denis, een vooraanstaand vertegenwoordiger van de beweging, schreef in 1890 een manifest met de belangrijkste uitgangspunten. In de schilderkunst gaat het niet om een imitatie van de natuur, maar om het uitdrukken van gevoelens, zei hij. Ook benadrukte hij dat een schilderij, of het nou een paard, een naakt of een anekdotisch onderwerp verbeeldt, in de eerste plaats een plat vlak is, bedekt met kleuren die op een bepaalde manier geordend zijn. Met deze toen nogal radicale zienswijze was hij een wegbereider voor de latere abstracte-kunst.

Kunstenaars die tot de groep Les Nabis behoren zijn o.a. Pierre Bonnard (1867-1947), Edouard Vuillard (1868-1940), Maurice Denis (1870-19-43), Edouard Vuillard 1868-1940), Ker-Xavier Roussel (1867-1944), Félix Vallotton (1865-1925), Paul Sérusier (1864-1927).

De kunstenaars werken in een subjectieve, soms mystieke stijl. Zij wilden zich losmaken van het 'natuurbeeld' en richtten zich vooral op het zinnebeeld, het symbool, het schematische en het fantastische. De eenvoudige kleurvlakken zijn plat en begrensd door contourlijnen.

De groepsleden hielden zich overigens niet alleen met schilderen bezig: ze waren ook geïnteresseerd in het maken van grafisch werk, affiches, boekillustraties, textiele werken en toneeldecors. Hun neiging om dit soort decoratieve voorstellingen ook in meubelstukken en grafiek te verwerkelijken, kwam voort uit de behoefte om het bovenzinnelijke met het dagelijks leven te doen versmelten.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 399.