kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 23-09-2009 voor het laatst bewerkt.

Lucas Fayd'herbe

Lucas Faydherbe (Mechelen, 19 januari 1617 - aldaar, 31 december 1697), was een Vlaams beeldhouwer en bouwmeester. Hij was voornamelijk werkzaam in Mechelen maar ontving opdrachten vanuit de gehele Zuidelijke Nederlanden. Faydherbe behoort tot de beste beeldhouwers van zijn generatie en stond sterk onder invloed van zijn leermeester Pieter Paul Rubens.

Hij was de zoon van de schilder en beeldhouwer Hendrik Faydherbe (1574–1629). Door de vroegtijdige dood van zijn vader werd de jonge Lucas als beeldhouwer opgeleid door zijn stiefvader Maximiliaan Labé. Daarna verhuisde Faydherbe naar Antwerpen waar hij werd opgenomen in het atelier van Pieter Paul Rubens. Onder zijn leiding voerde Faydherbe enkele kleinsculpturen in ivoor uit zoals een Leda met de zwaan (Louvre, Parijs). Na de dood van Rubens in 1640 gaf Faydherbe zijn plannen om een studiereis naar Italië te ondernemen op. Hij keerde terug naar Mechelen en huwde er met Maria Sneyers.

Faydherbe's werk kan ruwweg in drie perioden worden ingedeeld. In de eerste periode tussen 1640 en 1660 staat hij sterk onder invloed van Rubens, maar zijn werk blijft wat ingehouden en mist het spontane en dynamische karakter van het werk van zijn meester. Hij tracht een eigen stijl te ontwikkelen en los te komen van zijn grote voorbeeld. Een werk uit deze periode is het beeld van Johannes de Doper in het schip van de Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal in Brussel uit 1650. Het is een levendig werk met een opmerkelijk sterk weergegeven musculatuur. De zware plooienval van de gewaden geeft het werk een sterk en aards karakter.

In de volgende periode, tussen 1640 en 1660 krijgt Faydherbe een overvloed aan opdrachten. Voor zowel sculptuur- als bouwprojecten is hij veelgevraagd en hij kan met moeite aan die vraag voldoen. Zijn belangrijkste architecturale realisaties uit die jaren zijn de kerken van Onze-Lieve-Vrouw van Leliëndaal en Onze-Lieve-Vrouw van Hanswijk in Mechelen. Wellicht zijn beste beeldhouwwerk levert hij voor het praalgraf van Aartsbisschop Andreas Cruesen (1660) in de Sint-Romboutskathedraal van Mechelen. Het is ietwat verwant aan het grafmonument dat Hiëronymus Duquesnoy de Jonge maakte voor bisschop Antoon Triest in de Sint-Baafskathedraal in Gent (1654). De figuur van Faydherbe is echter meer extatisch bewogen dan de rustige en serene ligfiguur van Duquesnoy.

Voor de Sint-Romboutskathedraal maakte Faydherbe ook het hoofdaltaar uit zwart en wit marmer, met deuren en beelden in verguld hout. Het werd door aartsbisschop Cruesen besteld in 1660 en werd in 1665 geleverd. Voor de uitvoering werkte Faydherbe samen met Matheus van Beveren en met zijn eigen zoon Jan Lucas Faydherbe(1654-1704). Dit portiekaltaar kreeg in plaats van een schilderij in het midden twee rijkelijk gesculpteerde deuren uit verguld hout. Hierachter bevindt zich het schrijn met de relieken van Sint-Rombout. Op feestdagen konden de deuren worden geopend en was het schrijn voor de gelovigen zichtbaar. Bovenop het altaar staat een monumentaal beeld van Sint-Rombout in hout. Aan de voeten van dit beeld rusten de beelden van de beulen van Sint-Rombout die in een lagere positie zijn geplaatst.

Een ander werk van hem is het hoofdaltaar van de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk te Watervliet.

Het altaar van de kerk in WatervlietIn een derde periode na 1676 loopt de kwaliteit van het werk van Faydherbe wat terug. Hij herhaalt vaak oudere motieven en concepten en het werk krijgt een ietwat stereotiep karakter en mist originaliteit.

Zijn zoon Rombout kende een kort maar avontuurlijk leven als schilder.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Lucas_Faydherbe
Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 89.