kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Luk Van Soom

Luk Van Soom (1956)

ideeën hoeven niet de uwe te zijn. Ieder kan en mag mijn beelden interpreteren zoals hij of zij dat wil. Iedereen is letterlijk vrij om erin te zien wat hij of zij wil. Die vrijheid is de essentie van kunst. Die vrijheid is de essentie van het leven tout court."

Luk Van Soom is een verteller. Zijn werk is speels, beweeglijk en poëtisch. Fantasie en droom sluipen zijn kunst binnen. Hij ontleent zijn herkenbare vormen aan de dagelijkse werkelijkheid maar stelt ze op zo'n wijze samen dat ze binnentreden in het land van de verbeelding. Luk Van Sooms werk vraagt een beweeglijkheid van blik en verbeelding. Suggestie en associatie zijn belangrijke elementen in zijn werk.

Geboren in Turnhout. Woont en werkt in Rijkevorsel, België.

1968 - 1973: Technische School Turnhout, Schrijnwerker Meubelmaker
1973 - 1975: Werkte achtereenvolgens bij een bedrijf voor meubelornamenten in een smederij, bij een aannemersbedrijf voor ramen, deuren en daken, bij een bedrijf van aanbouwkeukens en als stratemaker
Deze periode volgde hij avondstudies in de Academie voor Schone Kunsten te Turnhout.

1976 - 1980: Studies aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen: Beeldhouwen.
1979: Winnaar van de prijs van Lerius: Figuurboetseren.
1980 - 1983: Studies aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten

1983 - 1987: Naast de productie van eigen werk, restauratie van Romaanse en
1987: Winnaar van de Prijs voor Beeldhouwen van de provincie
1990: Professor aan de Rietveld Academie te Amsterdam tot 1993
1990: Professor aan de Academie St. Joost in Breda vanaf 1990 tot heden.

Als beeldhouwer denkt Luk Van Soom sculpturaal-architecturaal. Ongeacht het formaat hebben zijn beelden een sterk monumentaal karakter. Geboeid door basisvormen als kubus, balk, cilinder, kegel en bol ontwerpt Van Soom duidelijk gedefinieerde, heldere vormen. Met strakke contouren tekent hij in de ruimte. De tekening wordt dan volume en het volume materiaal. Dit materiaal wordt bewust gekozen om zijn structuur en textuur. Van Soom maakt zijn beelden tot een materialiteit die de toeschouwer zintuiglijk prikkelt. Het oog tast de oppervlakte af en 'leest' het eigen karakter van de gebruikte materialen.

De confrontatie van onderlinge verschillen in die materialen genereert een spel van subtiele spanningen. De sterke visuele impact gaat niet verloren eens de in materiaal gevatte vormen door het oog zijn geregistreerd en in het geheugen zijn opgeslagen. Van Sooms beelden intrigeren door de poëtische vervreemding die ze tot stand brengen.

De strakke basisvormen zijn er herwerkt tot speelse beelden die de verbeelding van de toeschouwer prikkelen. Het autonome, in zichzelf besloten karakter van de haast minimale vormen is omgebogen tot een suggestieve geladenheid, soms verbonden met een zekere anekdotiek, die zijn beeldtaal mensgebonden maakt maar zich nooit in haar inhoud dwingend opstelt.

Elk beeld is een vat vol andere beelden, is nooit eenduidig gedefinieerd en wordt voor kunstenaar en toeschouwer uiteindelijk steeds voller van betekenis. Robuuste rechthoeken zijn opengewerkt tot poorten, worden symbolische toegang tot een mythische wereld, tot het rijk van de fantasie.

Het openstaan verleidt de toeschouwer de vreemde sferen binnen te treden, de werkelijkheid achter het masker te exploreren, voor een dichtslaande poort dit onmogelijk maakt. Telkens verschijnt er een grens die vraagt om overschreden te worden, de scheidingslijn als stukje niemandsland tussen de werkelijkheid van hier en de werkelijkheid daar voorbij. De ster -intrigerend teken aan het firmament- fungeert daarbij als zinnebeeld van deze werkelijkheid van de fantasie, de hoogst bereikbare werkelijkheid.

Luk Van Soom houdt ervan een denkbeeldig universum te construeren waar de fantasie reëel wordt, even tastbaar als de wereld van elke dag. Hij is een reiziger in de ruimte, die met de onbevangenheid van een kind als geheel natuurlijk wegvliegt in een wereld vol mysterieuze poëzie, in een mythisch Walhalla waar alleen de grootsten -de dromers die hun fantasie tot realiteit maken- toegang hebben. (uit de tekst 'Walhalla' van Lut PIL)

Professor aan de Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen tot heden.
1999: Werkstage, met afsluitend een tentoonstelling in het Europees Keramisch Werkcentrum te s'Hertogenbosch.

L'Usine aux Nuages (2001)
L'uomo che ha promesca delle stelle (2003)
thema ‘ontmoeting in een levendige en gezellige stad'. Op 15 maart 2004 werd uit 27 inzendingen dan de eindlaureaat aangeduid. Het werk van Luk Van Soom beantwoordde volgens de jury het meest aan de vooropgestelde criteria en thematiek.
Zijn werk ‘Adam en Eva - De Ontmoeting' behandelt het thema man en vrouw, de ontmoeting en de liefde. Ook de poëzie in de toelichting van het ontwerp en de link met de geschiedenis van Turnhout - de kunstenaar verwijst in zijn motivering naar één van de drie basreliëfs van het monument op het Zegeplein - deed de jury unaniem beslissen. De kunstenaar Luk Van Soom heeft het moment van de innige verstrengeling van man en vrouw gecreëerd in een barokke stijl. Zoals vroeger zal zijn sculptuur zeker een tendens betekenen voor openheid en illusie. De slanke harmonische lichamen zijn uitgebeeld in vloeiende esthetische bewegingen die tevens een effect van tegenstellingen betekenen tussen licht en schaduw. De subtiele lichamelijke schoonheid geeft uitdrukking aan elegantie, gratie en zinnelijk genot. Het lijken mythische figuren die ontsnappen aan het rationele. Zo kenschetst de kunstenaar de eeuwige triomf van het erotische. Met het beeld worden natuur en kunst gekoppeld. Een mooiere ontmoeting is haast ondenkbaar.
Een schaalmodel van het beeld zal in afwachting van de realisatie tentoongesteld worden in de hal van het stadhuis. De jury bestond uit: Marcel Hendrickx, Tom Van Even, Paul Schellekens, Fons De Cat, Walter Boogers en Jan Guns.

Stedelijk Museum Zwolle t/m 7-8-2005
Luk Van Soom: Waiting for the clouds - Museum Zwolle van het ruimtelijke werk van de kunstenaar. De afgelopen jaren zijn in Nederland diverse beelden in de openbare ruimte geplaatst, die door hem zijn gemaakt. In Hanzeland laat Van Soom de Zwolse man van Atlantis herrijzen uit het water. De sporen van de zee kleven zichtbaar aan het lichaam van de wonderlijke verschijning. Maar ook het huidige tijdsgewricht, waarin genetische manipulatie gewoon geworden is, laat zichtbare sporen na.

"Omdat het bewoonde landoppervlak in de toekomst schaarser wordt, is het niet langer onwaarschijnlijk meer dat we op den duur naar het water terugkeren. Als gevolg daarvan zal een deel van de bevolking muteren naar visachtige wezens. De opwarming van onze planeet en het stijgende waterpeil vormen praktische problemen voor de wereld in het algemeen en voor Nederland in het bijzonder" legt de kunstenaar uit. Daarom vult The Wharfinger stiekem het waterpeil van Zwolle bij, zodat Atlantis in zicht komt.

In het Stedelijk Museum zijn beelden te zien die de denk- en werkwijze van Van Soom in een breder kader plaatsen. De kunstenaar kan wegdromen bij de renaissancistische idealen van Leonardo da Vinci en Michelangelo. Kruisbestuivingen met andere artistieke disciplines zijn hem dierbaar. Voor een ziekenhuis in het Belgische Brasschaat ontwierp hij bijvoorbeeld een infobalie en een trap.

Uitstapjes naar de literaire wereld van William Shakespeare, Franz Kafka en Antoine de Saint-Exupéry zijn hem even lief als de verbeelding van de man van Atlantis en diens epigonen, alter ego's en klonen. Zo staat in Lemelerveld een beeld dat hij maakte op basis van Shakespeare's onvergetelijke liefdesverhaal over Romeo en Julia. Romeo steunt op een steen waaruit water sijpelt: metafoor voor de bron van de liefde.

Strikt genomen past het werk van Luk van Soom perfect in de Belgische traditie die gekenmerkt wordt door vervreemding, lichtvoetigheid en absurdistische accenten. Hij onderstreept dat hij kunst uiterst serieus neemt maar tegelijkertijd onbevangen kijkt naar de wereld waaruit hij zijn inspiratie put. Op ongedwongen en speelse wijze maakt de kunstenaar duidelijk dat hij een non-conformistische visie op de werkelijkheid prefereert.

Duivenmelkers, veldrijders, stand up comedians, bergbeklimmers, diepzeeduikers, verzamelaars van bizarre voorwerpen, gewichtheffers en circusartiesten hebben één eigenschap gemeen. Ze leven in min of meer gesloten bolwerken. Van Soom infiltreert in die vreemde werelden. Ooit begon hij zijn werkzame leven als schrijnwerker en hij manifesteerde zich niet onverdienstelijk in het ruige circuit van motorcrossers. Later bouwde hij een eigen alternatieve droomauto, die hij onder meer inzette om mensen zogenaamd te casten voor een Italiaanse film. Daarna drong hij binnen in een oldtimerclub.

‘De mens ziet vaak dingen die er niet zijn. Onze blik blijft hangen aan het omhulsel, waardoor het inwendige onopgemerkt blijft. De wereld omvat hemel en aarde en alles wat zich tussen beide uitersten bevindt. Veel mensen creëren hun eigen universum dat een afsplitsing is van het grote geheel: een splinter in tijd en ruimte. Sommigen nemen daar echter geen genoegen mee. Zij doen niets liever dan over de grenzen en begrenzingen van hun eigen veilige wereldje kijken. Ze verlaten hun comfortzone om op zoek te gaan naar onbekende domeinen. Dat zijn de verkenners, de rusteloze dromers en de avonturiers onder ons,' licht Van Soom toe.

Zijn blik is voortdurend op de toekomst gericht. Ufo's en genetische manipulatie maken het menselijk bestaan spannend en onvoorspelbaar. Met Jules Verne deelt hij zijn fascinatie voor het speculatieve element in de kunst. Hij wil niet geloven dat de aarde de enige bewoonde planeet is. Die gedachte zou dodelijk zijn voor zijn de fantasie. In zijn sculpturen en objecten staat die grenzeloze fantasie centraal. De wereld aan de andere kant van het verstand blijft intrigeren.

(De tekst van dit persbericht is ontleend aan een publicatie over Luk van Soom, geschreven door kunstrecensent Wim van der Beek - Stentor Zwolle


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 2040.