kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 23-10-2008 voor het laatst bewerkt.

Maurice de Vlaminck

Franse landschapschilder en graficus van Vlaamse afkomst, geboren 4 april 1876 te Parijs - overleden 11 oktober 1958 Rueil-la-Gadeliere (Eure et Loire).

De Franse kunstenaar Maurice de Vlaminck was een veelzijdig kunstenaar. Als schilder was hij autodidact, hij beoefende de wielersport, terwijl hij de kost verdiende met het geven van vioollessen en schreef romans, gedichten en enkele essays.

Belangrijk thema in het werk van Maurice de Vlaminck is het landschap aan de Seine en het Île-de-France. Na de Eerste Wereldoorlog schilderde hij ook veel op het platteland.

Typisch vertegenwoordiger van het fauvisme. Ging met zijn werk van Van Gogh uit, schilderde zeer pasteus met felle, zuivere kleuren. Eerst landschappen en stillevens, later, in zijn zgn. Cézanneperiode ook afgewogen composities. Schreef ook poëzie, romans en essays en illustreerde werk van o.a. Georges Duhamel en Julien Green. (25 eeuwen 401)

Frans schilder en schrijver van Belgische afkomst, aanvankelijk o.a. beroepswielrenner (tot 1896) en violist in zigeunerorkesten, was als schilder autodidact. In Chatou bij Parijs, waar hij een deel van zijn jonge jaren doorbracht, sloot hij vriendschap met André Derain; zij werkten hier een tijdlang samen, daarbij de groep van Chatou vormend, een der kiemcellen van het fauvisme waarvan De Vlaminck een van de belangrijkste vertegenwoordigers zou worden. Reeds zijn eerste doeken bewijzen zijn sterk en oorspronkelijk kleurgevoel. In 1901 maakte een retrospectieve tentoonstelling van werk van Vincent van Gogh diepe indruk op hem; deze invloed is de enige die De Vlaminck, die er prat op ging nimmer in het Louvre te zijn geweest, ooit heeft toegegeven. Zijn beste landschappen, ontstaan tussen 1901 en 1910, zijn opgebouwd uit primaire kleuren – dik, vaak rechtstreeks uit de tube opgebracht – en getuigen van de intensiteit waarmee deze heftig levende, emotionele en ongebonden kunstenaar zijn vak beoefende.

Vanaf 1908 naderde zijn werk dat van Paul Cézanne, m.n. in de meer uitgewogen compositiewijze. Sedert ca. 1915 is zijn werk eerder expressionistisch te noemen; zijn palet werd donkerder en tegenover de vitaliteit van zijn kleurrijke eerste werken kwam de dramatiek van het licht-donkereffect te staan; onheilspellende grijze luchten zijn in deze periode karakteristiek voor zijn breedgeschilderde landschappen. De Vlamincks literaire activiteiten resulteerden in enkele romans, memoires en vele gedichten en artikelen.

Biografie
De Franse landschapschilder en graficus van het fauvisme Maurice de Vlaminck werd geboren in Parijs en kwam door M. Robichon tot de schilderkunst.

In 1892 verliet hij zijn ouders en vestigde zich op het Seine-eiland Chatou, waar hij zich vooral met het werk van Vincent van Gogh bezighield. In Chatou maakte Maurice de Vlaminck in 1900 kennis met de kunstschilder Derain en richtte met hem de Groep van Chatou op. Hun schilderijen worden gedomineerd door eenvoudige heldere kleuren. In het café Azon ontmoette hij ook schilders als Kees van Dongen, Max Jacob en Pablo Picasso.

Sleepboot op de Seine, 1906

Zijn werk werd voor het eerst getoond op de tentoonstelling Salon d'Automne in 1905 op uitnodiging van Henri Matisse. Het werk uit deze periode wordt in het algemeen ingedeeld bij de fauves (wilde dieren), de eerste revolutionaire stroming in de schilderkunst van de twintigste eeuw.

Vervolgens hield De Vlaminck zich bezig met het werk van Cezanne en het kubisme. Het kubisme echter wees hij al snel van de hand. Dit leidde tot een breuk met Derain, die zich volledig tot een aanhanger van het kubisme had gewijd.

Met het stijgen der jaren werd zijn kleurgebruik donkerder en somberder; meegaande in een ontwikkeling uit het Vlaamse expressionisme waar de Vlaminck zich mee verbonden voelde.

Maurice de Vlaminck overleed in 1958 te Rueil-la-Gadelière. ]

Werken:
. Circus, 1906, 60x73, Bern, privé-verzameling
Dit bewogen doek is kenschetsend voor de kunst van De Vlaminck op dit tijdstip. Zeer hoge kleuren. Een dikke verflaag op expressieve wijze neergestreken. Niet-concentrische kromme lijnen, gedurig gebroken en onderbroken, vaak gevormd door segmenten van verschillende kleuren, uitgekozen omwille van andere nabije tonen. Daarbij een razende beweging in de compositie. Dit doek is essentieel expressionistische en een trouwe spiegel van de ziel van de kunstenaar, die geraakt wordt door de drang om intens te leven. De inwendige gloed in mij, zegt hij, veroorlooft mij elke durf. Instinctmatig en zonder methode, druk ik een menselijke waarheid uit, niet een esthetische. (Sneldia)

. Rode bomen, 1906, olieverf op linnen, 65x81, Parijs, Musée National d’Art Moderne, Centre Georges Pompidou
Dit werkje ontstond in Chatou, aan de over van de Seine. De huizen schemeren door de rood als fakkels brandende boomstammen. Net zoals Van Gogh zet hij een verhevigde natuurervaring met penseelstreken vast. (Elviera 18)

. Zeilboten op de Seine, 1906, olieverf op doek, 55x74, privé-verzameling

Geschriften: Communications (1921; gedichten); Tournant dangereux, souvenirs de ma vie (1929); Poliment (1931; roman); La haute-folie (1934); Portraits avant décès (1943); Lettres et poèmes (1943).


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 368.