kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Max Liebermann

Max Liebermann (1847-1935)



Foto Deutsches Historisches Museum, Berlijn

Kunstschilder

Liebermann ontwikkelde zijn stijl vanuit het traditionele realisme en was een van de voornaamste vertegenwoordigers van het Duitse Impressionisme. Naast Olieverfschilderijen, aquarellen en etsen schreef hij talloze artikelen over de kunsttheorie.

Max Liebermann werd 20 juli in 1847 te Berlijn geboren.

Als telg uit een welgesteld joods koopmans- en fabrikantengeslacht bezocht Liebermann eerst in 1863 de particuliere tekenschool van de Berlijnse schilder Carl Steffek om later in 1869 naar de Grossherzogliche Kunstschule in Weimar onder leiding van C. Verlat, P. Thumann en F. Pauwels. te gaan. In 1866 startte hij eerst een studie filosofie aan de universiteit van Berlijn.

In 1871 bezoekt hij samen met de landschapschilder Th. Hagen in Düsseldorf het atelier van Michael Lieb von Munkacsi. Deze ontmoeting en de daaropvolgende reis naar Holland zullen hem blijvend beïnvloeden en vormen de realistische stijl van de kunstenaar. Liebermann zal voor studie tot 1913 regelmatig terugkeren naar Nederland.

In 1872 maakt hij zijn beroemdste schilderij, Vrouwen die ganzen plukken dat veel bewondering maar ook kritiek oogst; In thematiek en natuurgetrouwheid was het schilderij in die tijd richtinggevend, stilistisch afhankelijk van Nederlandse genrestukken.

Zijn bezoek aan Parijs in 1872 staafde Leibermann in zijn keuze van naturalistische thema's, vooral in Gustave Courbet zag hij een gelijkgezinde. Hij woont in Parijs tot 1878 en raakt behalve met Courbet ook bevriend met Millet en Ribot. Hij brengt de zomermaanden in Barbizon door.

Tot de eeuwwisseling ontstonden steeds weer milieuschilderingen: bij de hoefsmid(1874), vrouw met geiten(1890) en Kerkgang in Laren. Gaandeweg lichtte onder invloed van Jean-Francois Millit en andere schilders van Barbizon het palet van liebermann duidelijk op. Tegelijk vervlakte het realistische pathos van zijn creaties onder de groeiende invloed van het impressionisme.

Voor studie kwam Liebermann ook regelmatig naar Nederland. In 1876 brengt hij de zomer in Amsterdam door waar hij Frans Hals kopieert. Tijdens zijn huwelijksreis logeerde Liebermann ook een paar dagen in het hotel Hamdorff in Laren, in die tijd een trefpunt van schilders van de Haagse School. Hij was een van de eerste schilders die in zijn Larense tijd werkte in het kunstenaarsatelier 'De Vlasschuur' op de Groene Gerritsweg in Laren. In die tijd werd hij wellicht geïnspireerd door Anton Mauve. Het werk Die Bleiche doet denken aan Mauve alsmede het kleurgebruik als het heldere zonlicht.

In 1878 maakt hij een lange reis naar Berlijn, Tirol en Venetië en vestigt zich in München, waar hij zes jaar woont.

In 1879 schilderde Max Liebermann De twaalfjarige Jezus in de tempel. Het realisme daarvan leidt tot een schandaal. De schilder is in zijn naturalistische periode en zet Jezus neer als gewone joodse jongen. Het schilderij veroorzaakt enorme opschudding, vooral de geestelijkheid uit scherpe kritiek. De Jezus van Liebermann is 'de meest lelijke en impertinente Joodse jongen die men zich kan voorstellen', met een neus zo 'foeilelijk' dat het een 'belediging is voor onze neuzen'. Liebermann schilderde nooit meer iets religieus.

In 1881 maakte Liebermann kennis met Jozef Israëls op een tentoonstelling van de Hollandse Teekenmaatschappij in Den Haag. In 1884 logeerde Liebermann in het huis van Israëls in Scheveningen. In oktober 1884 logeerden de beide schilders met hun echtgenotes in hotel Carelshaven bij Delden. In beider gezelschap maakten zij studies van een boerenfamilie aan de maaltijd. Beide maakten zij een monumentaal schilderij. Liebermann noemde het Tischgebet en het werk van Israëls werd het Middagmaal in een boerenwoning gedoopt.

In 1881 bezoekt Liebermann Berlijn.

Vincent van Gogh was een groot bewonderaar van de Duitse schilder Max Liebermann (1847-1935). De kunstenaars spraken eind 1883 af elkaar te ontmoeten in het Drentse Zweeloo, waar Liebermann had gewerkt. Van Gogh, die op dat moment ook in het Drentse verbleef, toog per paard en wagen naar het dorpje. Liebermann kwam echter niet opdagen. Van een ontmoeting is het nooit gekomen.

In 1884 keert Liebermann terug naar Berlijn.

In 1892 richt hij samen met Leistikow 'de Vereniging XI' op. Liebermann is als buitenlandse schilder een van de weinige geweest die Holland op voortreffelijke wijze een veelzijdig beeld in zijn werken heeft gegeven. De diverse onderwerpen waren afwijkend van de traditionele. Zo schilderde hij met even veel plezier een slagerij in Dordrecht of een schoenmaker in Dongen, als diverse villa's in het Gooi.

In 1897 neemt hij met groot succes deel aan de collectieve tentoonstelling op de Grosse Berliner Kunstausstellung en ontvangt een gouden medaille en de titel Professor.

Vanaf 1892 is hij lid van de Duitse Freie Kunstlervereinigung. In 1898 wordt hij lid van de academie en is hij medeoprichter en president van de Berliner-Sezession.

Vanaf het begin van de 20ste eeuw ontstonden voornamelijk café- en biergartenscenes, straatgezichten, strandtaferelen en naast de steeds weer weerkerende landschappen volgen later talrijke park- en tuingezichten. Liebermann schildert nog op hoge leeftijd vooral motieven uit de omgeving van zijn landhuis aan de Wannsee waar hij sinds 1910 woonde. Elegante burgers hadden nu de plaats ingenomen van de eenvoudige mensen.

Behalve talrijke zelfportretten maakte hij ook portretten van beroemde landgenoten. Liebermann werd een van de meest gevraagde portrettisten in de hogere kringen.

In 1920 werd hij benoemd tot president van de Berlijnse Pruisische Academie van Schone Kunsten en in 1932/1933 ere-president.

Liebermann had grote invloed op de Berlijnse kunstwereld, maar toch werd hij door de Nazi's als jood getreiterd en artistiek geïsoleerd.

Overleden: Berlijn - 8 februari 1935


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 5377.

Tweets by kunstbus