kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Mike Kelley

Amerikaanse kunstenaar en muzikant (The Poetics), geboren in 1954 Detroit, Michigan. Woont en werkt in Los Angeles.

In zijn werken confronteert Kelley gefascineerd en tot aan het randje van de karikatuur 'schone' en 'lage' kunstvormen. Hij is een van de voornaamste vertegenwoordigers van de Amerikaanse performancekunst.
Mike Kelley houdt zich vanaf 1978 bezig met performances, in samenwerking met onder andere zijn collega-kunstenaar Paul McCarthy en de rockgroep Sonic Youth. Daarnaast maakt hij tekeningen, schilderijen, foto’s, films, objecten en installaties. In zijn werk stelt Kelley conventies met betrekking tot ideologie, kunst, moraal en goede smaak ter discussie. Hoofdthema is de mentaliteit van de Amerikaanse samenleving, zoals die gevormd is door religie, familierelaties en seksuele moraal.

Biografie
Mike Kelley studeert aan de Univetsity of Michigan, Ann Arbor.
1976-1978 Studeert bij John Baldessari aan het California Institute of the Arts, Valencia.

1978 Eerste openbare performance (Poetry in Motion) op de Los Angeles Contemporaty Exhibitions.

1985 Beurs van de National Endowment for the Arts.

1986 Begint beeldhouwwerken en installaties van aangetroffen voorwerpen als teddyberen of lappenpoppen te maken.
De 'socialistische readymades' (zoals Thomas Kellein ze noemde) zijn dieren en poppen die spelletjes tonen die door sekse woren bepaald, naast de mythe van het dagelijkse leven in de VS en het mechanisme van de onderdrukking in de vroege jeugd. Het zijn zachte, ideologische schoolvoorbeelden - soals ouders willen dat hun kinderen zijn, zelfs tegen de prijs van de onderdrukking.
"Toen ik met die speelgoedbeesten bezig was, die idealen vertegenwoordigen waar je nooit van je leven aan kunt voldoen, realiseerde ik me dat het met de hele kunst zo gesteld is. Kunst is zielig, het is altijd minder dan de verwachtingen die je ervan hebt. Kunst is meelijwekkend, pathetisch, net als die aftandse speelgoedbeesten."

Incorrect Sexual Model: Mommy's Penis, 1987 (Penis uit 1987 gaat heel expliciet met de heersende, vaak nog puriteinse seksuele moraal in de clinch.

1988 In zijn installatie Pay for your pleasure plaatst hij 42 posterportretten van dichters, filosofen en andere beroemdheden tegenover de schilderijen van een moordenaar.

Mike Kelley's Frankenstein, 1989

Na 1988 maakt Kelley installaties, zoals Innards, waarin pluche en gebreide speelgoedbeesten op kleedjes of tapijten liggen. Voor Kelley fungeert het speelgoed als reminiscentie aan een ogenschijnlijk vredige, a-seksuele en hygiënische kinderwereld. Het pluche is tweedehands en vuil, en in stukken getrokken. Onder de onschuld schuilt een broedplaats van neurosen, angst, verdringing en communicatiestoornissen. In een aantal van die installaties suggereren geluidsbanden heftige dialogen tussen het speelgoed over allerlei onderwerpen. Zowel in fotowerken, performances als video-opnames worden volwassenen getoond, die geïsoleerd van elkaar volledig opgaan in scatologische en seksuele spelletjes, waarbij ze gebruik maken van het aanwezige speelgoed. (Documenta 9, Kassel, met een installatie waarin hij instructieve narratieve teksten combineert met schematische tekeningen van lichaamsfuncties.
Exposeert zijn Riddle of the Sphinx, een Afghaans tapijt dat de gehele galerieruimte vult.

1993 Retrospectieven in het Whitney Museum of American Art, New York.
In hetzelfde jaar presenteerde Mike Kelley in het Gemeentemuseum Arnhem als onderdeel van Sonsbeek ’93 The Uncanny: een omvangrijke tentoonstelling met realistisch werk van onder meer Duane Hanson, Edward Kienholz, Bruce Nauman, Kiki Smith, Cindy Sherman en objecten uit vroeger tijden, zoals middeleeuwse relieken. Door de combinatie van deze kunstwerken met opgezette dieren en anatomische modellen riep Kelley vragen op over het precaire, en als ‘unheimlich’ ervaren onderscheid tussen levensecht object en tot object geworden leven.

1995 Overzichtstentoonstelling in het Haus der Kunst, München.

In 1995, nam z'n werk een nieuwe wending met Educational Complex – een architecturaal model opgebouwd uit replica's van elke school waar Kelley ooit op zat, met de stukken die hij zich niet kon herinneren blank gelaten –sindsdien heeft hij dit principe diepgaander en verder geëxploreerd. De herinneringen en de autobiografie vormen voor Kelley de uitgelezen manier om de deconstructie van de systemen en structuren sinds het einde van de jaren 70 op het spoor te komen.

1997 Neemt deel aan Documenta 10, Kassel.

Plug in #13 ‘Categorical Imperative and Morgue’, 1999 (Brussel van zijn werk en dat van de Oostenrijkse kunstenaar Franz West. Hij besloot een werk te maken van alle spullen die hij in de loop der jaren verzameld had met de bedoeling ze ooit te gebruiken voor een kunstwerk. Hij sorteerde en groepeerde die spullen in de meeste gevallen op grond van een formele overeenkomst zoals de kleur, de vorm of het materiaal, soms vanwege een inhoudelijke verwantschap. Zo ontstonden groepen als ‘Red’, ‘Bunnies’ en ‘Wire Frames’, maar ook ‘Patriotism’ of ‘Irish’. In totaal zijn er 32 groepen die samen ‘Categorical Imperative’ vormen. In deze Plug In worden er daarvan 16 getoond.

Hermaphrodite Drawings (2005-2006)
Mr. and Mrs. Hermaphrodite toont een naar elkaar toegewende man en vrouw in profiel. De fysieke seksuele kenmerken, zoals vagina, fallus en borst zijn onderling verwisseld. De wijze waarop ze voorgesteld zijn doet denken aan de klassieke Griekse vaasschilderkunst met haar soms onverholen erotische voorstellingen.

Sculptur Projecte Münster 07 - Project: Petting Zoo (Streichelzoo)
The angels who came to Sodom and Gomorrah to put an end to the notorious sins of the cities’ inhabitants warned only Lot and his wife that they must leave the city. And although they were told to do so without looking back even once, Lot’s wife disobeyed the angels’ instruction and was transformed into a pillar of salt. However, this sad tale of those who defy a divine decree ends on a conciliatory note in its idyllic final scene: ever since the tragic event, animals have come to the pillar to lick the salt.
Just a stone’s throw away from Münster’s main train station, the American artist Mike Kelley is restaging this biblical legend, expanding the scene, however, to include the visitors. Kelley invites them to visit his petting zoo, which is open every day to the general public. The animals may be fed and petted, and all of them – sheep, goats, and ponies – will be crowding together with the visitors around Mrs. Lot’s pillar, which Mike Kelley has fashioned according to images from children’s bibles from his own boyhood.
Studies have demonstrated that petting animals relieves stress and may even promote longevity in humans. However, affection also leads to feelings of dependence, and in one’s desire to do only the best for oneself and others, love proves itself to be blind. Somehow strangely, the animals in Kelley’s petting zoo are shown videos of three rock formations named after Lot’s wife: one on the Dead Sea, one in New South Wales, Australia, and the other in St. Helena.

( Hedendaagse kunst, Retrospectieve, 1995-2005
De laatste retrospectieve exposities van Kelley dateren van 1993 (Catholic Taste in het Whitney Museum of American Art in New York en Haus der Kunst, München) en 1997 (een europese expositie die naar Barcelona (MACBA), Malmö (Rooseum, Center for contemporary art) en Eindhoven (Van Abbe Museum) reisde. Wiels heeft de eer om, voor het eerst in 10 jaar, een grote retrospectieve van Mike Kelley, met volle medewerking van de kunstenaar te kunnen opzetten.
De tentoonstelling brengt voor de eerste keer alle werken samen die Kelley maakte vanaf en uitgaande van Educational Complex . Het gaat om 6 grote installaties, waarvan 1 nooit tentoongesteld, schilderijen, foto's en archieven die, voor de eerste keer, alle drie verdiepingen van Wiels zullen innemen. Deze thematische retrospectieve maakt het mogelijk om één van de belangrijkste oeuvres van de laatste 20 jaar te ontdekken en het werk van Mike Kelley in een nieuw licht te zien. Een andere, complexere maar ook poëtischere en emotionelere kant.
Naar aanleiding van de expositie zal er een overzictscatalogus uitgegeven worden van de tentoongestelde werken met essays van Anthony Vidler, Howard Singerman en Diederich Diederichsen.
Mike Kelly is een kunstenaar waar je vandaag in het internationale kunstgebeuren niet omheen kan. Begonnen met performance art ontwierp hij installaties waar populaire cultuur en het surrealisme, conceptuele kunst, filosofie, psychologie, poëzie of kunstgeschiedenis elkaar vonden.
In het begin van z’n carrière was Mike Kelley vooral gekend om z’n provocatieve methode. De laatste jaren legt hij zich toe op het verweven van de verbanden tussen Geschiedenis en kleine verhalen, tussen persoonlijke herinneringen en fictie. Z’n werk oefent een zeer grote invloed uit op de hedendaagse kunst van de laatste 15 jaar.

Websites: www.siebethissen.net of www.ravagedigitaal.org


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 744.