kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 11-11-2008 voor het laatst bewerkt.

Mimmo Rotella

Mimmo Rotella (1918 - 2006)

Italiaans beeldend kunstenaar, geboren Catanzaro 7 oktober 1918, gestorven Milaan 8 januari 2006

1945 studeert af aan de kunstacademie van Napels en verhuist naar Rome.

1951 Eerste solotentoonstelling in Galleria Chiurazzi, Rome.

1951/52 Studeert in de VS met een beurs aan de Universiteit van Missouri, Kansas City.

Vervaardigt vanaf 1954 decollages die hij samenstelde van verscheurde affiches en leken op informele schilderijen. Hiermee is Rotella een typische vertegenwoordiger van het Nouveau Realisme (de Franse vorm van Pop Art).
Hij treedt begin jaren zestig toe tot het nouveau réalisme en ontmoet Villeglé en Hains.

Hij veranderde zijn methode, de beelden en teksten die dan zichtbaar bleven zijn karakteristiek voor de grotestadscultuur: grote reclameplaten en filmaffiches (o.a. Cinecitta, 1962).

Het werk van Mimmo Rotella is één van de eerste vormen van POP-art die we kennen. In het lusteloze Rome van Fellini's La Dolce Vita experimenteert deze bijzondere kunstenaar met de nieuwe vormen van communicatie: reclame, film, politiek. Hij liep hiermee wel tien jaar vooruit op de latere ontwikkelingen van Pop Art. Hij scheurde de affiches van de muren van de eeuwige stad en plakte ze op doek om ze vervolgens te manipuleren tot een nieuwe visie op massamedia door ze uit hun gewone context te halen en te bewerken met scheuren. Met het verscheuren van de grote iconen van het witte doek ontrukt Rotella hen aan de collectieve verbeelding en met dynamische geestdrift verdrijft hij de beelden uit het gemeengoed en verheft hen tot kunstwerk. De schilderijen van Marilyn Monroe, Charlie Chaplin, Sofia Loren, Liz Taylor, Marlene Dietrich, Rita Hayworth, Clark Gable, John Wayne krijgen een geheel nieuwe lading door de intelligente interpretatie van Mimmo Rotella. Van idool naar spiegelbeeld van de samenleving met haar ontmenselijking, hetzij (in de traditie van het Nouveau Réalisme) met een gezonde dosis humor.

In de jaren 60 werkt Mimmo Rotella samen met kunstenaars als Yves Klein, Arman, Jean Tinguely, en Raymond Hains onder de noemer van de Franse versie van de Pop Art; het Nouveau Réalisme (dat poëzie maakt met de afvalproducten van de moderne samenleving). In deze periode komt het werk van Mimmo Rotella tot zijn volle wasdom. Het werk van Mimmo Rotella staat aan het begin van een tijd waarin de mediacultuur een steeds belangrijkere rol gaat spelen in een samenleving die steeds vluchtiger wordt. Dit maakt dat zijn kunst een zeer precies historisch moment vertegenwoordigt. Zijn schreeuwende kleuren geven de kijker stof tot nadenken over de realiteit van de door media overspoelde stadscultuur en brengen de kijker, door de poëtische lading die hij er in aanbrengt, tot een overpeinzing hiervan. De strijdvaardigheid en innovatie waarmee Mimmo Rotella het begin van het mediatijdperk inluidt maakt hem tot één van de belangrijkste Europese kunstenaars van deze tijd.

In de jaren zestig vervaardigt Rotella zijn beelden niet meer d.m.v. décollage maar langs fotomechanische weg, rustig monumentaal werk vervaardigd met fotomechanische middelen die hij zelf 'mec-art' noemt.

1964 verhuist naar Parijs.

1965 neemt Rotella deel aan de tentoonstelling Hommage a Nicephore Niepce in galerie Parijs.

1972 publiceert zijn boek Autorotella.

1975 Produceert een plaat met zijn fonetische gedichten.

1980 verhuist naar Milaan.

1985 Solotentoonstelling in galerie Reckermann, Keulen.

1986 wordt uitgenodigd voor lezingen in Cuba.

De hoogtepunten van zijn carrière zijn ondermeer de expositie High and Low van het MoMa in New York in 1990, een solo expositie in het Centre Pompidou in Parijs in 1996, de Halls of Mirrors- expositie in het MoCa in Los Angeles in 1994. Tijdens de 49ste Biënnale van Venetië wordt Rotella uitgenodigd in het kader van zijn historisch belang in de ontwikkeling van de hedendaagse kunst. De op film geïnspireerde werken van Mimmo Rotella laten goed zien dat investeren in kunst hetzelfde is als investeren in energie, of zoals de kunstenaar het zelf verwoordt: "talent is niets zonder creatief taalgebruik."


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 844.