kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 10-12-2008 voor het laatst bewerkt.

Miriam Schapiro

Amerikaans schilderes en collagekunstenares van Canadese afkomst, geboren Toronto 15 november 1923

biografie
Miriam Schapiro, enig kind, wordt geboren in een kunstzinnige familie van Joods-Russische afkomst, die haar verlangen op jonge leeftijd om kunstenaar te worden ondersteunen.

Haar vader een kunstenaar en industrieel ontwerper, begon haar kunstlessen te geven vanaf haar zesde jaar. Op haar veertiende neemt zij deel aan avondcursussen naaktmodelstudie in WPA (een federaal kunst project) en terwijl ze op de middelbare school zit neemt zij deel aan zaterdagklassen in het Museum of Modern Art.

Schapiro zet haar studies voort aan Hunter College, maar stapt in 1943 over naar de universiteit van Iowa, waar zij tot 1949 studeert en haar latere echtgenoot de schilder P. Brach ontmoet. In 1945 behaalt zij hier haar B.A.; in 1946 haar M.A. in printmaking (drukkunst); in 1949 haar M.F.A. in painting (schilderen).
In Iowa studeert zij bij de Argentijnse graficus Mauricio Lasansky en wordt zijn eerste assistent, zij helpt ook met de oprichting van de Iowa Print Group.

Schapiro woont van 1950-52 in Missouri en keert dan terug naar New York, waar zijn en haar man Paul Brach veel omgaan met andere kunstenaars in de Cedar Tavern of The Club. Miriam Schapiro ontwikkelt haar abstract gebarende schilderkunst van de jaren'vijftig tot een hard-edge stijl met rustigere en ordelijkere vormen.

In 1967 verhuizen ze naar Californië, waar ze tot 1975 blijven. In de jaren zeventig combineert Schapiro aangetroffen voorwerpen en materialen uit het leven van de huisvrouw in collages, assemblages en schilderijen een procédé dat zij femmage noemt.

In 1971 sticht Schapiro samen met de kunstenares Judy Chicago het Feminist Art Program aan de California Insititute of the Arts in Valencia, waarvan het bekendste product het samenwerkingsproject Womanhouse is. Schapiro en Sherry Brody maken The Dollhouse voor dat project. Haar werk sluit nu aan op de Pattern and Decoration Art.

Schapiro's onderzoekingen in de traditionele vrouwen kunst was een inspiratie voor haar femmages en haar expositie van de monumentale Anatomy of a Kimono in de Andre Emmerich Gallery in New York (1976), hielp de decoratie weer in te stellen als een respectabele kracht in de visuele kunsten.

Zij maakte onder meer een grootschalige femmage voor het Orlando Airport, glas in lood ramen voor Temple Shalom in Chicago en een paar dansers Anna and David van 10,67 meter, in helder geschilderd aluminium en roestvrij staal, geïnstalleerd in Rosslyn Virginia, en Rondo een boek gepubliceerd door Bedford Arts.

Schapiro's inspanningen voor het verhogen van de bewustwording, waarvoor ze door het hele land reizen maakte om vrouwen aan te moedigen hulpgroepen te vormen en uit hun isolement te komen, leverde haar de bijnaam Mimi Appleseed op.

Schapiro heeft veel gereisd als bezoekend kunstenaar, waarbij ze lezingen gaf en hielp een sterke vrouwenkunstbeweging te promoten. Ze was een oprichter van het feministische periodiek Heresies. Naast haar werk aan Graphicstudio heeft ze edities geproduceerd aan Bummy Huss Paper, Inc. in New York, Fabric Workshop in Philadelphia, Minneapolis College of Art and Design, Rutgers Center for Innovative Printmaking, Smith Anderson in Palo Alto, en de Tamarind Lithography Workshop in Los Angeles.
Zij ontving onder meer de Skowhegan Award; eredoctoraten van het College of Wooster, Ohio, en de California College of Arts and Crafts; en de Honors Award van de Women's Caucus for Art.

Solotentoonstellingen van Schapiro's werk vonden onder meer plaats in het Lyman Allen Museum, New London, Connecticut (1966), The Shrine, The Computer and the Dollhouse in de Mandeville Art Gallery, de universiteit van Californië in San Diego, Mills College in Oakland, Californië, en de universiteit van Wisconsin in La Crosse (1975-1976); Femmages in Oberlin College, Ohio (1977), exposities in het College of Wooster Museum, Ohio (1980), Kent State universiteit, Ohio (1983), Atlanta Center for the Arts, New Smyrna Beach, Florida (1984) en Artlink Contemporary Artspace, Fort Wayne, Indiana (1986); I'm Dancing as Fast as I Can in Guilford College, Greensboro, North Carolina (1986), en een expositie in de Phyllis Rothman Gallery, Fairleigh Dickinson University (1990).

websites: www.albany.edu, www.nga.gov


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1697.