kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 13-06-2008 voor het laatst bewerkt.

Nan Hoover

Amerikaans-Nederlandse installatie video- en performancekunstenaar, geboren 12 mei 1931 New York - overleden 9 juni 2008 in Berlijn.

Al midden jaren 70 ensceneerde de klassiek opgeleide kunstenares haar eerste video- en performancewerkstukken. Maar haar werk omvat ook film, lichtinstallaties en tekeningen. Twee centrale thema's zijn te herkennen: het menselijk lichaam, ofwel reëel zich bewegend in een ruimte, ofwel in de vorm van licht en schaduwen die draaien om het vreemde, oppermachtige en de grootte van het bestaan. Aan de andere kant spelen natuur, landschap en architectuur, weergegeven in heldere kleuren of in duistere stemmingen, een centrale rol.

Hoover is niet zozeer van belang vanwege de importantie van haar filmoeuvre – ze heeft maar een paar experimentele films gemaakt – maar als voorbeeld van een performancekunstenaar die in de vroege jaren zeventig de overstap heeft gemaakt naar audiovisuele media als film en video.

De Amerikaanse installatie- en performance kunstenares woonde van 1969 tot 2005 in Amsterdam.

Biografie
Sinds haar vroegste jaren wist Nan Hoover al dat ze kunstenaar wilde worden. Van 1949 tot 1954 studeert ze aan de Corcoran Gallery School in Washington.

Na haar studie legt ze zich toe op teken- en schilderkunst; ze werkt met grote vlakken, dikke lijnen en minimaal kleurgebruik. Vanaf 1957 heeft ze exposities van schilderijen en tekeningen in New York, Washington en Amsterdam.

In 1969 verhuist Nan Hoover naar Amsterdam, waar zij later het staatsburgerschap zou krijgen.

Van 1972 tot 1974 werkt ze afwisselend in Frankrijk en Amsterdam.

In 1973 stapt ze over naar film en video, omdat schilderkunst haar te 'subjectief' werd zo verklaarde ze later. Die overstap van een traditionele naar een nieuwe kunstvorm is een terugkerend patroon voor veel videokunstenaars van die generatie. Want in die tijd kwam de portapak van Sony op de markt. Een soort draagbare videocamera met een tape die je niet hoefde te ontwikkelen, zoals bij film, maar die direct afspeelbaar was. Ook de editing en de montagemogelijkheden waren veel eenvoudiger dan van de film. Andere belangrijke vertegenwoordigers uit de jaren ’70 zijn de Koreaanse Amerikaan Nam June Paik (1932), Bruce Nauman (1941), Michael Cardena (1934), Ulrike Rosenbach (1943), Bill Viola (1951). In Nederland kennen we Lydia Schouten (1948) en Servaas (Servaas Schoone, 1951).

Begin jaren zeventig maakte zij een paar korte 8mm-films, daarna heeft Hoover zich voornamelijk gericht op videofilms en video-installaties.

In 1974 heeft Nan haar eerste performances en video's - ogenschijnlijk traag bewegende schilderijen - waarin ze speelt met licht- en donkercontrasten. Rembrandt is één van haar inspiratiebronnen.

In 1975 heeft ze een videotentoonstelling met de schilder Richard Hefti in Galerie Jurka te Amsterdam.

Zowel in 1977 als in 1987 heeft ze deelgenomen aan de Documenta 6 en 8 (1982 en 1987) in Kassel.

In 1977/78 heeft ze haar eerste filmproject, Lapses. Ze neemt ook deel aan de Videowochen in het museum Folkwang in Essen.

In 1980-81 ontvangt ze een DAAD-Beurs voor Berlijn.

Biënnale van Venetië (1984).

In 1988 wordt ze benoemd tot professor aan de Düsseldorf Academy of Arts om de video en performance afdeling te leiden. In deze tijd gaat haar aandacht, als ware het een verzet zich te plaatsen in een discipline, terug naar teken- en schilderkunst. Onmiskenbaar in deze werken is haar ervaring in film, video en fotografie. Sommige tekeningen herinneren aan stills uit video door de gesuggereerde beweging en lichteffecten. Licht en schaduw blijven de belangrijkste componenten in haar beeldcomposities.

De wachtkamer van station Hardenberg, 1990, beton, licht, gelakte zitbank, Afmetingen (h x b x d): 360 x 6000 x 700 (cm), spoorlijn tussen Zwolle en Emmen zijn gerealiseerd, transformeerde Hoover de wachtruimte van het station in Hardenberg.

In haar laatste jaren legt Hoover zich toe op de schilderkunst en woont ze in Berlijn.

Nan Hoover is maandag 9 juni 2008 in haar woonplaats Berlijn overleden. Ze werd 77 jaar.

Lieve Nan, je behoorde tot de belangrijkste internationale pioniers van de video- en performancekunst. Je kwam naar Amsterdam voor een vakantie, werd verliefd op de stad en besloot te blijven. Met je videokunst liet je de schoonheid van licht, stilte en tijd zien. Wat achterblijft zijn de herinneringen aan je spontaniteit, je warmte en scherpe kijk op het werk van collega's en studenten. En natuurlijk je oeuvre, bewaard in musea en vele collecties. - (Heiner Holtappels, Directeur Nederlands Instituut voor Mediakunst - www.condoleance.nl )

Website Nan Hoover


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1409.