kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 11-04-2008 voor het laatst bewerkt.

Nanni di Banco

Nanni (d'Antonio) di Banco

Florentijns beeldhouwer (ca. 1375/90 Florence - 12 februari 1421 aldaar).

In het werk van de Florentijnse beeldhouwer Nanni di Banco is de overgang van de gotische naar de kunst van de Renaissance af te lezen. Nanni di Banco was, naast Lorenzo Ghiberti, waarschijnlijk de leermeester van Donatello. Ghiberti, die oorspronkelijk goudsmid was en hoofdzakelijk reliëfs maakte, heeft Donatello onderwezen in de beweging en in het gracieuze spel met het detail. Nanni di Banco bracht hem de statige grootsheid van het beeldhouwen bij.

Naast Ghiberti en Donatello heeft deze Florentijnse beeldhouwer met zijn rustige beelden die ernst en waardigheid uitstralen een belangrijke bijdrage geleverd tot de beeldhouwkunst van het Quattrocento. (25 eeuwen 177) Werkzaam te Firenze, kan hij worden beschouwd als een van de voorlopers van Donatello. Hij is vooral bekend om zijn groep van de Quattro santi coronati (1412–1416) en het beeld van St.-Eligius (1415; beide Orsanmichele te Florence), de reliëfs aan de Porta della Mandorla (1414 tot 1421) van de dom en de Annunciatie (Museo dell'Opera del Duomo).
In zijn werk voltrekt zich de ontwikkeling van een op de klassieken georiënteerde statische rust naar – een nog steeds sterk gotische – sierlijke vrijheid van beweging en virtuositeit. (summa; rdm)

Biografie
Zijn leven is vooral bekend uit de biografie die Giorgio Vasari over hem schreef in zijn Levens. Nanni zijn vader was zelf beeldhouwer en onder andere werkzaam in Arezzo. Hijzelf kreeg zijn opleiding in de bouwput van de dom in Florence.

Bijna vanzelfsprekend kreeg Nanni di Banco opdracht om een beeld te maken voor de in aanbouw zijnde dom van Florence. Hiervoor vervaardigde hij in 1408 een levensgroot beeld van Jesaja dat 183cm meet. Dit werk doet met zijn gratie, zijn geknikte houding en plooival nog sterk gotisch aan.

Ook het beeld dat hij rond 1410 vervaardigde van de Evangelist Lucas voor de façade van de Dom heeft nog middeleeuwse invloeden. In zijn lange nek, de grote handen en het langgerekte bovenlichaam (dat bij aanschouwing van onderen in proportie is) is de invloed van Donatello terug te vinden.

Quattro Santi Coronati

Vier gekroonde heiligen (I quattro coronati), 1410-1414, marmer, ongeveer levensgroot (ca. 185), Firenze, Orsanmichele.
Zijn beeldengroep voor het Orsanmichele is zijn meesterwerk en draagt duidelijk de stempel van de Renaissance.
Eén van de grootste sculpturale programma’s van de vroege 15de eeuw was de buitendecoratie van de Orsanmichele, een vroegere graanmarkt die beneden tot gebedshuis was omgebouwd en boven zijn marktfunctie hield. Het gebouw verenigde m.a.w. burgerlijke en religieuze functies.
Aan de buitenkant werden nissen gemaakt die ter beschikking gesteld werden aan de gilden. Deze konden hierin hun beschermheiligen laten plaatsen. Het vullen van de nissen duurde het gilde dat verantwoordelijk was voor de bouw en het onderhoud van de kerk te lang en in het begin van de vijftiende eeuw werd de andere gildes een ultimatum gesteld. De nissen moesten binnen afzienbare tijd gevuld worden of anders werd de mogelijkheid om een beeld te plaatsen ingetrokken. Dit leidde tot een in vrij korte tijd vervaardiging van beelden van o.a. Donatello, Ghiberti, Verrocchio en Nanni di Banco voor deze kerk die een mooie weergave vormen van de ontwikkeling van de Beeldhouwkunst.

Nanni di Banco maakte zijn beeld voor zijn eigen gilde, de Arte dei Maestri di Pietra e Legname (Gilde van de Steenhouwers en Houtsnijders). Ze stellen Claudius, Castor, Symphorianus en Nicostratus voor, vier Christelijke beeldhouwers die geweigerd hadden om een standbeeld van Aesculapius te maken voor keizer Diocletianus. Zij werd verward met Christelijke soldaten en gemarteld omdat ze de keizer niet wilden aanbidden. Ze werden gehuldigd als de de Quattro Coronati, de vier gekroonden.
Hoewel het werk hier en daar nog sporen van de gotiek draagt, in het bijzonder in de draperieën en de hoofden van de buitenste beelden, is de eerste indruk die van de beeldengroep uitgaat die van een groep Romeinse senatoren. De klassiek aandoende groep met haar Romeinse toga’s en de gladgeschoren gezichten van de beide achterste mannen, vormt knap een eenheid. Het lijkt alsof de onderlinge conversatie slechts even gestaakt is. De verbondenheid van de mannen is in de twee figuren rechts letterlijk aanwezig, zij zijn uit een stuk steen gehouwen.
Di Banco vond zijn voorbeeld voor de groep in Romeinse standbeelden en portretkoppen. De contraposto houding, waarbij het beeld een standbeen en een zwaaibeen heeft, en de baarddracht die in Rome in de 2e en 3e eeuw gangbaar was ontleende hij daaraan. Onder de beeldengroep bevindt zich een reliëf waarop de respectievelijke ambachten die de heiligen representeren worden uitgebeeld
- Website: Nanni di Banco behoorde samen met Donatello tot het team van Brunelleschi dat de koepel voor de dom van Florence ontwierp.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 10.