kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Oz Almog


Oz Almog is een internationaal bekend kunstenaar, die de meest ongebruikelijke onderwerpen aanroert. Hij gebruikt zijn kunst als een vergrootglas waarmee de Westerse cultuur steeds methodisch onder de loep wordt genomen. Hoewel het vaak ‘not done' is om in het openbaar iemands etnische of religieuze achtergrond te benoemen, houdt het veel mensen toch wel bezig. Ook bij joden is het een thema wanneer iemand een Nobelprijs of een Oscar wint: zou die joods zijn? De culturele obsessie van Almog houdt de bezoekers een spiegel voor: hun reacties zijn daarom minstens zo interessant als de portretten zelf.

Tentoonstelling 2003: Die ook...?! Oz Almogs beknopte Index Judaeorum: kroniek van een culturele obsessie van de Israëlisch-Oostenrijkse kunstenaar Oz Almog.
Maimonides en Mr. Spock, de Beastie Boys, Paul Simon en Bette Midler, Louis Davids, Xaviera Hollander en nog zo'n 350 anderen. De Israëlisch-Oostenrijkse kunstenaar Oz Almog schilderde hen omdat ze joods zijn en dat fascineert hem. In zijn Kroniek van een culturele obsessie werpt hij de vervreemdende en provocerende vraag op wie en wat nu eigenlijk joods is en wat dat er toe doet.

Met deze grote hoeveelheid portretten van joden toont Oz Almog het brede spectrum dat volgens hem onder de noemer ‘joods' gevat kan worden. Hij legt aan de bezoeker de vraag voor wat nou eigenlijk de overeenkomst zou kunnen zijn tussen bijvoorbeeld Anne Frank en Jezus, Job Cohen en Fred Astaire, Sjakie Swart en Albert Einstein, Frida Kahlo en Madeleine Albright. Tegelijkertijd geeft hij impliciet aan dat het indelen in categorieën nergens toe leidt. Met zijn uitdagende werk verwart Almog de kijker en rekent hij af met de vooroordelen die vaak nog steeds over de stereotiepe kenmerken van het joodse gezicht bestaan en met het idee dat je een jood gemakkelijk aan zijn of haar uiterlijk kunt herkennen.

Provocerend?! wel, want eigenlijk wil je helemaal niet weten of iemand al dan niet joods is. Het leidt tenslotte alleen maar tot mythevorming die soms dramatische gevolgen kan hebben, zoals de geschiedenis van de afgelopen eeuw heeft bewezen. Maar dat provoceren is juist typisch Almog. Hetzelfde deed hij immers met zijn tentoonstellingen Armchair Assasination (1988), die ging over de symbolische executie van antisemitische schrijvers, en Shaheed (1997), die de terreur van de bomaanslagen in Israël tot onderwerp had.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 1175.