kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 21-05-2008 voor het laatst bewerkt.

Perry Hoberman

Amerikaanse mediakunstenaar uit New York.

Perry Hoberman (born 1954), is an installation artist who has worked extensively with machines and media. His career has included stints with Laurie Anderson and the USC Interactive Media Division. He has taught at the Cooper Union School of Art, the San Francisco Art Institute, and the graduate Computer Art Department in the school of Visual Arts in New York. He is currently an Associate Research Professor in the Interactive Media Division at the University of Southern California School of Cinema-Television, as well as a visiting artist at the California Institute of the Arts. His work is included in the exhibition "Open House: Working In Brooklyn" on view at the Brooklyn Museum.
Hoberman work focuses on the interactive nature of people and technology. 'Bar Code Hotel' and 'Systems Maintenance' are two exhibitions that demonstrate this aspect.
Hoberman started at the Pennsylvania Academy of Art in Philadelphia in 1972, and earned his Bachelor's degree from Bennington College in Bennington, VT (1974-77). In 1978, he participated in an independent study program at Whitney Museum in New York.
His installation "Timetable" was awarded the Grand Prix at the ICC Biennale '99 in Tokyo, and "Systems Maintenance" won a 1999 Prix Ars Electronica Award of Distinction. "Unexpected Obstacles", a retrospective survey of his work, was exhibited during summer 1998 at the ZKM Mediamuseum in Karlsruhe, Germany, and before that at Gallery Otso in Espoo, Finland.
Hoberman is currently represented by Postmasters Gallery in New York. In 2002 he was both a Guggenheim Foundation Fellow and a Rockefeller Media Arts Fellow.
- (Perry Hoberman schuift met meubels en computerschermen om te laten zien dat virtualiteit een uiterst vaag concept is. Zijn installatie System Maintenance (systeembeheer) ironiseert de veel gebruikte term virtuele wereld. Op een groot projectiescherm worden drie uitvoeringen van een kamer met felgekleurde tafels en stoelen geprojecteerd. Het geprojecteerde beeld wordt samengesteld uit de echte kamer met meubilair, een maquette van deze kamer en een digitale versie op een draaibare computermonitor.
Het onvoorspelbare gedrag van de bezoekers, die met de meubels schuiven, en de techniek vormen samen een chaotische vierde dimensie. Op het projectiescherm ontstaat een constant veranderend beeld van de kamer. Wie via het scherm in de kamer navigeert en een meubelstuk wil aanwijzen of verplaatsen, grijpt er nogal eens naast omdat door de gelaagdheid van het beeld volkomen onduidelijk is welke stoel nu virtueel en welke fysiek te verplaatsen is. - (Bar Code Hotel, 1994, is een interactieve omgeving voor meerdere deelnemers. Hier dirigeren de deelnemers een driedimensionale virtuele wereld op een beeldscherm door streepjescodes te scannen met dezelfde datapennen als de cassière in de supermarkt gebruikt. De geprojecteerde omgeving bevat een aantal computer-gegenereerde voorwerpen, elk corresponderend met de verschillende gasten. De bezoekers in Bar Code Hotel krijgen een 3D-brilletje en kunnen vervolgens een plekje zoeken achter een van de lange tafels die zijn volgeplakt met streepjescodes. Die voorwerpen zijn uit te kiezen op doosjes waarop de naam van het voorwerp staat vermeld. Op een grote projectiewand verschijnt een ruimte die dan door de lichtpen over een streepjescode te halen kan worden ingevuld. Een motor, een radio, een stoel, een vreemd stekelig bolletje, een lichtpeertje met pulserende bolletjes er omheen of een rollende spiraal. Die lelijke zwarte en witte balkjes blijken dus digitaal verbonden met de wonderlijkste vormen. De voorwerpen kunnen met elkaar interacteren, op een vriendelijke, sympatieke danwel vervelende, vijandige manier. Het voorwerp kan een agent worden, een spook, een slaaf, een bondgenoot, een stuk gereedschap, een kostuum enz.. Alles lijkt er te kunnen. Sommige streepjescodes gaan vergezeld van het woord 'jump' of 'flee' en daarmee stuurt het publiek de fantasievolle objecten alle kanten op. Andere in zwart-wit verborgen commando's doen de hele virtuele kamer kleiner en groter worden, driehonderdzestig graden draaien of compleet van kleur verschieten. Van bruin naar bruin met spikkels en vervolgens pimpelpaars.
Het is in wezen een soort van collectief computerspel. De interactie heeft hier plaats op basis van verschillende codes. De zwart-wit fysieke wereld van Bar Code Hotel is daarbij niet meer dan een interface geworden. Een nuttig werktuig dat alleen maar dient om in Hobermans wonderlijke virtuele wereld te mogen vertoeven. De streepjescodes zijn één van de eerste uitingen in het dagelijkse leven van de digitale infrastructuur die de wereld van vaste objecten binnendringt. Een taal die als realiteit niet meer op ons is gericht, maar direct op de computer. Het systeem van codes, misschien wel het kenmerk van een wereld waar de communicatie zich steeds meer op een immateriële wijze afspeelt. - (installatie 'Timetable' van Perry Hoberman dient gebruikt te worden door meerdere mensen en brengt vooral de onbestuurbaarheid van samenwerkingsprocessen in beeld.

Websites: www.perryhoberman.com, cmdstud.khlim.be/~mmachiels/experience/index.php/2007/02/27/perry-hoberman


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 39.